خدیجه شجاعی، از ده سالگی در رشته جودو فعالیت میکند و با پشتکار و تلاش توانسته مقام نخست جودو در رده سنی نوجوانان در کشور، هشت نشان طلا و یک مدال نقره در سطح استان را کسب کند.
روشا اکبری، نخستینبار زمانی که تنها هشت سال داشت، تصویرش بهعنوان قهرمان و نابغه تازه شطرنج ایران در رسانهها منتشر شد. مسیری که از رؤیای قهرمانی در ایران آغاز شده بود، هشت سال بعد به قهرمانی جهان ختم شد.
محمدباقر اوحدی نخستینبار سال۱۳۴۷ با دو تا تکتومانی یک دوربین آکفا نگاتیوی خرید و به قول خودش بیشتر روزهای زندگیاش را عکس گرفت. او با سالها عکاسی از داخل ایران و خارج از کشور اکنون ثبت هزاران عکس از تاریخ را در کارنامه هنری خود دارد.
اسماعیل جعفری، قهرمان والیبالیست محله سجاد در منطقه یک، دوران کودکیاش را به امتحان ورزشهای مختلف گذراند و در نهایت والیبال را انتخاب کرد. او سال ۱۳۵۲ با بازی حرفهای خداحافظی کرد.
عباسعلی کاملنیا ورزش را زمانی که ۲۵ سال داشت شروع کرد، اما مسیرش ساده نبود. او باور دارد که بعضی زخمها آمدهاند تا انسان را قویتر کنند. روایت او، روایت مردی است که از دل محدودیتها، به قهرمانی رسید.
منوچهر رخشانی ۲۰ سال ورزشکاران محله راه آهن را تمرین میداد و اهالی را در ایستگاه ورزشی راهآهن را دور هم جمع کرد.
مسیر مشهد تا تهران را با دوچرخه آن هم با یک دست یا یک پا پیمودن، چقدر سخت است، نمیدانم! اما حسین مؤیدیان و ۴۸ نفری که با او همسفر بودند با وجود جانبازی و معلولیتی که دارند ۶ سال است که این مسیر را میپیمایند.
خانه شطرنج پارک لاله را بیشتر ساکنان منطقه ۹ دیدهاند و اگر دیوارهای شطرنجی آبی رنگش را ندیدهباشند وصف آن را از اطرافیان شنیدهاند. حدود دو سالی است که این مکان به عنوان نخستین خانه شطرنج در فضای پارکی احداث شده است.
موسی ببری، واکسی محله احمدآباد است که از ۱۲ سالگی وارد بازار کار شد و در کنار آن ورزش را در برنامه خود قرار داد. او با تمام سختیهای روزگار معتقد است روزی دست خداست و فقط باید از او بخواهی.
جواد درویش که قهرمان سلاحهای رزمی در کشور و پژوهشگر و محقق در زمینه ورزشهای رزمی است در میان اهالی و مردم به حسنخلق و مردانگی معروف است.
ابوالفضل نورآبادی از دوسال قبل بهطور حرفهای، فوتسال را شروع کرده است. دو دوره در سوپر لیگ مشهد و سوپرلیگ استان بازی کرده و درکنار تیمش مقام دوم را به دست آورده است. این روزها لباس مربیگری پوشیده است و به آنها آموزش میدهد.
در حدود ۱۲۰ سالی که از اولین نشانههای بروز ورزشهای نوین در مشهد میگذرد، صدها ورزشکار در رشتههای مختلف افتخارآفرینی کردهاند. محمدتقی کاشانی یکی از همین ورزشکاران بود که با عناوین مختلفی به جامعه ورزش خدمت کرده است.
مرتضی عبدی توانیابی که با وجود معلولیت قلههای بسیاری را فتح کرده است. او میگوید: بالارفتن از ۱۸۶۶پله برج میلاد را با دست برای یک ایرانی آن هم از نوع ورزشکارش سخت نیست. این پلهها را در ۵۹دقیقه و ۳۷ثانیه با دست بالا رفتم.
مجتبی محمدی (محبوبی) مربی کونگفو در محله شهیدرجایی است و تنها ورزشکاری است که ۱۵ رشته ورزشی رزمی را تجربه کرده است. او میگوید: بنیانگذار رشته کونگفو در ایران استاد اسکندری از همشهریهای ما مشهدیهاست.
صادق سمیعی از بسکتبالیتهای حرفهای و جوان است که در همین جوانی به خیلی از موفقیتهایی که دوست داشته رسیده. او متولد ۱۳۶۲، کارشناس تربیت بدنی و دبیر رسمی آموزش و پرورش است.
اولین گواهینامه درجه سه داوری را سال ۳۹ در تهران گرفتم و کارم را با استخدام در آموزش و پرورش در سال ۴۱ به عنوان دبیر ورزش شروع کردم. در سال ۴۷ شهردار مشهد رئیس هیئت فوتبال خراسان شد و من نیزبه سمت دبیر هیئت فوتبال استان انتخاب شدم.
حالا سهسال از زمانیکه فؤاد مظفری پا در سالن بسکتبال گذاشت و روی ویلچر آن نشست و چندین مقام کشوری در این رشته کسب کرده است. فؤاد امسال مقام سوم آسیا در رشته بسکتبال روی ویلچر معلولان را نیز به دست آورده است.
دانشگاه تربیت معلم شهیدبهشتی مشهد در رشته تربیت بدنی قبول شدم. یکی از استادان درس زبان انگلیسی هم تکواندوکار میکرد و جالب اینکه او دبیر هیئت تکواندو استان بود. یکبار او یکی از مبارزات مرا دید و خوشش آمد و من را به باشگاهش دعوت کرد
آیدا نیازمند میگوید: سالی که وارد باشگاه خبیری شدم، در مسابقات استانی مقام اول تیمی را کسب کردیم و بعدش هم به مسابقات کشوری راه پیدا کردیم.
زهرا صالحی، دختر آرام و خوشاخلاق تیم ملی والیبال بانوان است که دراین چند سال اخیر تنها نماینده خراسان رضوی در ترکیب تیم ملی بزرگسالان بوده و در میادین بزرگی به میدان رفته و خوش درخشیده است. او یکی از بهترین سرعتیهایایران است.