علاقه نازنینزهرا نیکو به ورزش، او را به مدال کشوری رسانده است
ریحانه فرخانی| وقتی هفته پیش به سراغ سوژه امید محله رفتیم تا از موفقیتهای ورزشی اش بنویسیم متوجه شدیم دختر نوجوان دیگری هم در خانواده نیکو است که مدال کشوری به گردن آویخته است. نازنینزهرا نیکو دختری است که چهار سالی میشود قدم روی تشک ژیمناستیک گذاشته و در این مسیر موفقیتهایی کسب کرده است.
برای دختر ۱۴ ساله توانمند محله چهاربرج ژیمناستیک مسیری بیپایان است که تلاش میکند آن را تا بالاترین سطوح بازیکنی و مربیگری ادامه دهد تا نامش در بین ورزشکاران نامدار بانو در کشورمان ثبت شود.
-از شکلگیری علاقهات به ژیمناستیک بگو.
آن طور که مادرم میگوید از کودکی در خانه و روی تشک زیاد بالا و پایین میپریدم و حرکات پشتکوارو انجام میدادم. یعنی فکر میکنم این استعداد و علاقه از کودکی بوده است و هر چه بزرگتر شدم تمرینهایم به خصوص در خانه بیشتر شد تا اینکه متوجه شدم دختر عمویم ژیمناستیککار حرفهای است و از او برای تمرین جدی و باشگاه رفتن کمک گرفتم.
-چه چیزی در این رشته به تو حس خوبی میدهد؟
اینکه حرکات ژیمناستیک را درست و بدوننقص انجام بدهم بهترین حال را برای من دارد. حتی اگر این کار خارج از میدان مسابقه باشد. چون این احساس را به من میدهد که یک بار دیگر در کارم موفق بودهام.
-از بین حرکات ژیمناستیک کدام برایت سختتر است؟
چون تا دو سال قبل انعطاف بدنی کمی داشتم در انجام حرکت نیموارو دچار مشکل میشدم و برای یادگیری این حرکت شش ماه زمان گذاشتم تا به خوبی یاد بگیرم. این بخش سختترین حرکت ژیمناستیک برای من بوده است.
-در هفته چقدر برای تمرین ژیمناستیک وقت میگذاری؟
در هفته کنار درس و امور روزمره حدود ۱۵ ساعت تمرین میکنم و امیدوارم بتوانم این زمان را بیشتر کنم، چون آمادگی جسمانی در این رشته پایان ندارد و مدام باید بهتر شوی.
-حاصل این تمرینات چه موفقیتهایی بوده است؟
در مدت چهارسالی که کار میکنم، توانستهام سه بار مقامهای اول تا سوم استانی رده نوجوانان را در حرکات زمینی کسب کنم و یک بار هم در این بخش قهرمان کشور شدهام؛ و موفقیت چه حسی برایت داشته است؟
اول خوشحال شدهام، اما نکته مهمتر این بوده که امیدوار شدهام. یعنی با خودم فکر میکنم اگر توانستهام تا اینجا موفق باشم در بزرگسالی هم میتوانم موفق شوم.
-به نظر خودت ژیمناستیک چه تأثیری روی زندگی روزمرهات دارد؟
بهنوعی من را هم سختکوشتر کرده و هم صبورتر و این باعث میشود برای موفقیت در هر کاری با تمام توانم تلاش کنم.
-همکلاسیهایت را به این ورزش تشویق کردهای؟
بله، ولی نهفقط به رشته ژیمناستیک؛ به آنها میگویم به هر رشتهای که علاقه دارند، بپردازند. مهم این است که ورزش بخشی از زندگیشان باشد.
-تا حالا از این ورزش خسته شدهای؟
چون ژیمناستیک را خیلی دوست دارم فکر نمیکنم از آن خسته شوم.
-برای آیندهات چه هدفی داری؟
دوست دارم بعداز گذراندن دوران حرفهای ژیمناستیک، یک مربی فوقالعاده در کشور شوم و دختران ایرانی را راهنمایی و آنها را به ورزش جذاب ژیمناستیک تشویق کنم.
* این گزارش پنجشنبه ۲۸ اسفندماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۳۳ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.