نصرت، دختر مزرعهدار متمول تایبادی بعد از ازدواج زندگی سختی را تجربه میکند. او مدتی به تهران میرود و در کوره آجرپزی کار میکند اما نهایت دست سرنوشت او را بیبی حمومی محله جانباز میکند.
تا اواسط دهه۷۰ این محله میان مردم به «کوی وحدت» مشهور بود و کمی پیشتر از آن به نام «باغوی خواجهربیع» شناخته میشد.
بیشتر اهالی رسالت۹۷ هنوز این معبر را به نام «کوچه منبع آب» میشناسند. در گذشته نه خیلی دور، دو منبع، آب شرب این محدوده را تأمین میکرد.
«محمود غدیریکنارگوشه»، پیرمردی در مرز ۸۰ سالگی است. زمانی زراعتکار موفقی بوده است و در سالهای اخیر، به شغل قنادی میپردازد و از قنادهای معروف منطقۀ پنجتن است.
نسلی که به آبوهوای اینجا عادت دارند و هویت خود را در قرقی شناختهاند، دل به شهر و زندگی شهری نمیدهند.
حاجامین جعفری هفتسال پیش که ورشکست شد و همه سرمایهاش را از دست داد، مدتی بیکار ماند. اما دوباره سر پا شد و شغل پدرش را در پیش گرفت.
خانواده رضوی سبک زندگی روستایی را در شهر حفظ کردهاند. پدر خانواده کشاورز است و مادر خانواده صبح زود با دوشیدن شیر گاو و پخت نان، صبحانه اعضای خانواده را مهیا میکند.
محمدحسین صفایی در کودکی از ناحیه پای راست بهعلت تزریق پنیسیلین بدون انجام تست به معلولیت جسمیحرکتی دچار شده است. او بعد از سالها برای افراد نیازمند دورههای کارآفرینی برگزار میکند.
سین اژدری معروف به حاجحسین باغبون از باغبانهای قدیم محله مشهدقلی است. او ۸۲ سال دارد. خاطرات حاجحسین از مشهدقلی به دورانی برمیگردد که این محله سه قلعه داشت.
بزرگراه شهیدبابانظر قبلا زمین کشاورزی و محل کشت جو، گندم و محصولات زراعی دیگر بوده و رفتهرفته به شهر پیوسته است؛ البته هنوز در برخی نقاط آن، کشاورزی انجام میشود.
با اجراییشدن طرح اصلاحات ارضی، کشاورزان قلعه ساختمان تصمیم میگیرند دیوارهای اولین مسجد را در زمین خودشان بالا ببرند.
محله نوده که امروز بخش زیادی از حاشیه شهر را در خود جا داده، در روزگار صفویه یکی از اراضی شاهانه بوده است.
قسمت ناگوار ماجرا اینجاست که با کاستهشدن از حجم فاضلاب خانگی و افزایش سموم فاضلاب صنعتی به احتمال زیاد، در آینده محصولات کشاورزی خطرناکتری در این مزارع تولید میشود.
حاجمحمد حدادخداپرست، قدیمی محله عامل، از بنیانگذاران ادوات کشاورزی ایران است.
حسن کیخا که از همان کودکی در زمینهای کشاورزی بزرگ شده است به جای هر شغلی و به جای هر خدمتی کار و تلاش در زمینهای پدری را برگزیده و بیل به دست گرفتن و همنشینی با خاک و آب و آفتاب را به هر چیزی در دنیا ترجیح میدهد.
با وجود قولهای مکرر مسئولان برای جمعآوری بساط فاضلاب کشفرودسبزیهای آلوده همچنان سلامت مردم را تهدید میکند.
پروژههای کشتپارک و رودپارک که قرار بود سال ۱۴۰۰ به پایان برسند، همچنان نیمهکاره ماندهاند.
نه قهرمان المپیک است و نه درکارنامه کاری و ورزشیاش مدال آسیایی دارد. محمد آهوگیر، کشاورز و دامداری است که سالها در گود مهدیآباد مقابل حریف مردانه ایستاده است.
آنها حالا فوت و فنهای کار را یاد گرفتهاند و به قول خودشان میتوانند از پس ادارهکردن یک گلخانه برآیند. علی اطمینان هم از دیگر دانشآموزان این رشته است.
خیابان شهید ثنایی، یکی از معابر فرعی محله امیریه، واقع در بولوار عصمتیه است که از کوچه عصمتیه۳ آغاز میشود و تا تقاطع بولوار سجادیه ادامه دارد؛ دیوار هنرستان کشاورزی شهید یوسفی در این معبر کشیده شده است.