حاجعباسعلی عباسیقیافهشناس از آن دسته خیّرهایی نیست که پول کلانی داشته باشد با این حال او تاکنون سه مسجد و حسینیه، یک بیتالرقیه(س) و مهد کودک ساخته است.
این مسجد در محله راهآهن، خانهای ویژه بود که وقف شد و پیش از وقف هم مراسم و مناسک آزمایشی حج، نشستهای فرهنگی و حتی پختوپز نذری در آن رونق داشت، اما اکنون، نامش مسجد والدین است.
میرزاصالحرضوی، بانی بسیاری از موقوفات مشهور شهر مشهد بود. بههمیندلیل، باید دوران تولیت پدرش میرزامحسنرضوی را عصر شکوفا شدن سنت وقف در مشهد بدانیم.
شهر مشهد در جایگاه مرکز ایالت خراسان همیشه موردتوجه حاکمیت بوده و از عصر تیموری سکههای فراوانی با نام این شهر تابع نظام پولی حکومتی، به ضرب رسیده است.
همه حاجکاظم را به امور عامالمنفعهاش میشناختند. کمتر کسی باور میکرد همین مرد بیریا، روزهای بسیاری توی یکی از اتاقهای خانهاش با مبارزان حلقه اصلی انقلاب همچون چهره رهبر معظم انقلاب همسفره میشود.
سیدعلی حسینی مردی مهاجر از ولایت بامیان است که سقف بالای سرش، یعنی تمام داراییاش را وقف کرده تا با قسمتی از آن، کتابخانهای برای دانشآموزان افغانستانی و مهاجران بازمانده از تحصیل بسازد.
ساعت صحن کهنه نذر فردی است که به مریضی لاعلاج مبتلا میشود و نذر میکند که اگر شفا پیدا کند، یک ساعت به حرممطهر اهدا کند. این ساعت که در هامبورگ آلمان ساخته شده، پس از شفایافتن این فرد به حرم رضوی آورده شده است.
سیده طاهره زارعی خانهای که مهریهاش بود را وقف حسینیه کرد و حالا اهالی خانه آنها را به نام حسینیه چهارده معصوم(ع) میشناسند.
حسین جمعهپور واقف مسجد قمربنیهاشم(ع) است. او با نیت اینکه هیئت سیدالشهدا(ع) زاوه غیر از رنج سفر، دیگر دغدغهای نداشته باشد و راحت عزاداری کنند، تصمیم گرفتم هر طور شده زمینی را خریداری و وقف مسجد کند.
حلوائی از روستاهای قدیمی شمال شرق مشهد محسوب میشود که امروزه تقریبا وارد محدوده شهری شده است. وجه تسمیه آن معلوم نیست. واژه «حلوا» معمولا به معنای شیرینی گرفته میشود.
امروزه نام دستجرد برای مشهدیها شناختهشده نیست و حتی بسیاری از آنها نمیدانند که روی اراضی این مزرعه یا روستای قدیمی سکونت دارند. یاقوت حموی در کتاب «معجمالبلدان» نوشته: «دهکدهای در نوغان توس است و آن را دستجرد میگویند.»
رحمتعلی خاکسار بعد از دیدن خواب پدرش که از او میخواهد بنای فاطمیه را در رباط طرق بنا کند، به فکر ساخت این مکان میافتاد و در گام اول زمینی به مساحت ۲/۵ هکتار را وقف میکند.
بهترین میراث پدری رضا حیدری راه خیرخواهانهای است که جلو پایش گذاشته شده است. خوشنامی و دستبهخیری پدرش، حاجرافع حیدری که یک حسینیه در خیابان آیتالله شیرازی در محله بالاخیابان وقف کرده است.
در سال۶۸، آن زمانیکه محله دانشجو کمجمعیت بود و بیشتر اهالیاش را فرهنگیان تشکیل میدادند، مسجد و کانون فرهنگی حضرت امیرالمؤمنین ازسوی مرحوم حاج شیخ حسن مظفری معارف وقف شد.
کلنگ مسجد امام رضا(ع) ۲۲سال قبل با کمک ۱۰میلیون تومانی از سوی خانم مسن کویتی که دستی در خیر داشت در مساحتی هزار متری با ۵۰۰متر زیربنا، زده شد.
از قدیمیهای بیتالزهرا(س) که بپرسی، میشنوی که این مجموعه در سال ۶۸ راه اندازی شد و کمک به خانوادههای نیازمند و سالمندان اطراف فلکه آب را سرلوحه کار خود قرار داد.
موقوفه سلسله سادات رضوی بعد از آستان قدس رضوی بزرگترین موقوفه است که بهصورت مستقل فعالیت میکند و ۱۵ هزار نفر در سراسر ایران و خارج از کشور ماهانه از این موقوفه سهمیه دارند.
طبق نقشه سال۱۳۴۶، خیابان وکیلآباد از میدان ملکآبادآغاز میشده اما بخش اصلی این جاده از فلکه پارک تا سهراهی طرقبه و شاندیز امتداد یافته و در همان سالهای نخست ساخت این معبر نیز بخش نخستین آن «احمدآباد» خوانده میشده است.
یکم آذر چهاردهمین سالگرد افتتاح کتابخانه تخصصی اهلبیت (ع) در حرمرضوی است که بهصورت ویژه منابع کامل و جامعی را در زمینه زندگینامه، سیره، احادیث و روایات ائمه اطهار گردآورده است.
کتابخانه حضرتخدیجه(س) تنها یک مرکز فرهنگی نیست، بلکه تداوم بخش داستان مهربانی یک خانواده است. وقتی هاشم رضایی، خانه را به نام همسر و دخترش کرد، آنها تصمیم گرفتند آن را وقف کتابخانه کنند.