منیر خدابخشحصار و محمدرضا قانع زوج جهادی هستند که در سال ۵۸ پشت یکی از میزهای کمیتههای جهاد سازندگی مشهد نشسته بودند؛ یکی کمیته فرهنگی و دیگری کمیته عمران.
این مسجد تا سال پیش یکی از مساجد شبانهروزی مشهد بود اما اکنون جزو نادر مساجد مشهد است که از ۷ صبح تا انتهای شب به روی مراجعه کنندگانش باز است.
دکتر شفاعی بجستانی، سالیانی زیادی را در محله کم برخوردار محله رده مشغول طبابت بوده است و دست به اقدامی خداپسندانه زده و در واقع با معاینه رایگان اهالی گره از مشکلات درمانی خانوادههای بیبضاعت باز کرده است.
کودکان و نوجوانان حاشیه شهر بههمت جهادگران جوان مجموعه فرهنگی مذهبی خادمالرضا (ع) دور هم جمع شدهاند تا ساعاتی را بهدنبال توپ آرزوهایشان بدوند.
احمد مهرانفر، در اوایل انقلاب، جزو بنیانگذاران جهاد سازندگی در شهرستان طبس بود و از سال ۶۰ به مناطق جنگی اعزام شد.
جوانان گروههای جهادی خوزستان از آن گوشۀ کشور به مشهد آمدهاند تا هم زیارت کنند و هم کار جهادی برای رفع محرومیت از چهرۀ محلههایی چون سیسآباد.
در کارنامۀ کاری احمد مهرانفر عناوین مختلف شغلی را میتوان پیدا کرد؛ اما پای خاطراتش که مینشینیم رزمندهبودن برایش افتخاریست فرای همۀ سمتها.
سینوجوان محله خاتمالانبیا (ص) دست در دست هم دادند تا کاری کنند کارستان. حالا تعدادشان از ۱۱۰ نفر هم بیشتر شده است.
جهاد سازندگی زنجیرهای بود که حلقههای اصلی آن روستاییان بودند. کار به این صورت بود که در روستا مردم انتخابات برگزار میکردند و «تعاونی» شکل میگرفت.
کیسهها را پر از شن میکند و به داخل حیاط میکشد. آقای زارع میگوید: نگاه به جثه درشت ابوالفضل نکنید. از همه بچهها فرزتر و کاریتر است.
محمدباقر گلکار که کارش را به عنوان مهندس و با ساخت پل و خاکریز در جبهههای جنگ شروع کرده، با دیدن شهادت همرزمانش و تاسف از اینکه نمیتواند به آنها کمک کند، تحصیل را در رشتۀ پزشکی ادامه داد.
ساکنان محله زارعین از صبح زود به استقبال جهادگران درمانی آمدهاند تا شاید بتوانند درد خود را دوا کنند. بیشتر مراجعهکنندگان زن هستند که اغلب با فرزندانشان آمدهاند.
حسین اکبری از خاطره دیدارش با شهید آوینی میگوید: پشت دستگاه مویلای فیلم شانزدهاش بود و کار مونتاژ میکرد. توصیه میکرد تصاویری که میگیرید واقعی باشد و حسوحال را منتقل کند.
سازمان مردم نهاد یاس حاصل آشنایی اتفاقی دو دانشجوی پزشکی به نام سجاد سهیلی و امیررضا بابک است که دغدغه شان رفع تبعیض آموزشی و فرهنگی است.
اینجا محل نذر علم و دانش پزشکی است. هر سهشنبه گروه جهادی حضرترقیه (س)، اعم از پزشک و ماما خود را به محله مهدیآباد میرسانند.
گروه جهادی «شهدای قرقی» برای کمک به دیگران گام برداشتهاند و از ساخت و بازسازی منازل همسایههای کمبضاعت خود در سال ۱۳۹۲ شروع کردهاند.
گروه مردمی «جهاد عاطفهها»، درست ۵ دی ماه سال ۹۵، برای کمکرسانی به خانوادههای زیر خط فقر تشکیل شد؛ گروهی تلگرامی که اعضای نخستین آن را چند خانواده و دوست تشکیل داده بودند.
مرضیه دلالینژاد ابتدا این کار را دلی انجام داد، اما بعداز مدت کمی که تأثیر خوب آن توجه همگان را جلب کرد، مسئولان آستان قدس هم از این طرح استقبال کردند.
حالا دو جوان در شهرک خطیب محله پنجتن، هموغمشان را بر این گذاشتهاند تا امکان کسب تجربه و مهارتهای جدید را برای نسل نوجوان مهیا کنند و این معیار و ویژگی باعث متمایزشدن محل زندگی آنها شده است.
او در سال90 مصممتر شد؛ وقتی همسرش از دنیا رفت و فامیل و غریبههایی از روستاها و شهرستانهای دور برای عرض تسلیت آمدند و از خیرخواهیهای او گفتند که هیچوقت پیش کبری خانم و فرزندانش آنها را بازگو نکرده بود؛ «نیت کردم با سهم ارثیه پدری و ثروتی که برایم گذاشته بود، صندوق قرضالحسنهای به نام «امام زمان( عج)» راهاندازی کنم.»