خاطرهای که روزهای منتهی به پیروزی انقلاب تعریف میکند، مربوط به ورود به زور تعدادی از نظامیهای رژیم به مدرسه نواب برای یافتن اثری از اعلامیههاست که البته موفق نشدند اما یکی از مأمورها میخواست کتابها و قرآن ها را آتش بزند.
قدیمها در محله وکیلآباد «ننه جلال» هم ماما بود، هم دکتر گیاهی، گوش سوراخ میکرد و خلاصه مشکلگشای محل بود. همه برای مشکلاتشان پیش او میرفتند. او ملاباجی مکتبخانه قرآن ی قلعه بود که هنوز هم پابرجاست.
منزل زینب پدیداران نهفقط یک روضهخانه دائمی، بلکه جایی است که در آن، همسایهها و هممحلهایها از برکت همدلی و همراهی با هم، سختیهای زندگی را برای آنها که به مشکلی دچارند، حل میکنند و گره از کار یکدیگر میگشایند.
علاقه مرحوم زهرا دهنوی به قرآن آنقدر بود که از زمان شیرخوارگی فرزندانش، زیر لب آیهای از قرآن ، زیارت عاشورا یا دعای توسل میخواند. همین پیگیریهای او باعث شده بود محمدطاها پیش از رفتن به مدرسه، حافظ جزء سیام شود.
روایت ۱۰ سال تلاش بیوقفه حجتالاسلاموالمسلمین سیدصادق محمدیسرشت و همراهانش در کانون «یاران رضوی» محله بهمن که بخشی از بار تربیتی نوجوانان را به دوش گرفته است.
شنیدن داستانهای قرآن ی از زبان پدر باعث شد مجتبی صادقیپور به این کتاب آسمانی علاقهمند شود. او طی ۶ سال توانسته است ۲۳ جزء قرآن را حفظ کند. او از کلاس سوم تا حالا در مدرسه قرآن ی حضرت روحالله(ره) درس میخواند.
سیدمهرداد صالحی نهتنها خود یک قاری ممتاز است، بلکه با شور و اشتیاق، بیشاز صدنونهال و نوجوان محله را در مسیر قرآن همراهی میکند و آیندهای روشن را برای آنها رقم میزند. تجربه و عشق او به قرآن چراغ هدایت نسل تازهای از عاشقان کلام خداست.