کوچه های مشهد - صفحه 43

خیابان پیروزی‌۸۱ که از سوی دیگر به وکیل‌آباد‌۶۸ می‌رسد، چهار کاربری آموزشی، تجاری، فضای سبز و درمانی دارد.
اولین ساکنان کوچه ثامن‌۶، خانه‌های خود را با دست خالی و بدون آب و برق و گاز ساختند.
کوچه امت یک (شهید علی‌اکبر زوار کاریزی) را به همدلی و وحدت ساکنانش می‌شناسند. همسایه‌ها هوای هم را در خوشی و ناخوشی دارند و به هر بهانه‌ای دور هم جمع می‌شوند.
چون انتهای بولوار شهید مفتح به بزرگراه شهید بابانظر متصل می‌شود، محل تردد بسیاری از خودروهاست. جای تعجب است که این خیابان تابلویی برای معرفی ندارد.
کوچه‌های طالقانی تا پنجاه‌شصت سال قبل گندم‌زار و غیرمسکونی بودند، به‌طوری‌که بلندی‌های کوهسنگی به‌راحتی از اینجا دیده می‌شد.
کوچه شهید قانع ۲۰ یکی از چند معبر مقابل زندان مرکزی مشهد است که البته از مشکلات ناشی از این مجموعه بی‌بهره نبوده است. این کوچه از معابر فرعی محله تربیت است که وجود زورخانه پاسارگاد ظرفیت ویژه آن است.
خیابان شهید فلاحی ۵۰ در محدوده قاسم‌آباد، «شهید نوری» نام‌گذاری شده است. این معبر مرز محله امامیه و محله لشکر است، به‌طوری‌که فرعی‌های زوج خیابان شهید‌نوری در محله لشکر و فرعی‌های فرد در محله امامیه قرار گرفته است.
طرح کوچه رنگی با هدف بهره‌مندی از مشارکت مردم اجرا می‌شود و اکنون هم می‌توانید شادی و نشاط را در چهره ساکنان کوچه به‌ویژه کودکان ببینید.
صدف ۳۰ از سرسبزترین معابر محله تربیت است که تا پشت زندان مرکزی کشیده شده است؛ به همین دلیل برخی اهالی آن را با نام «کوچه پشت زندان» می‌شناسند.
کوچه فاطمیه ۱۴ در محله لشکر اولین‌های محدوده قاسم‌آباد را در خود جای داده است. از اولین مرکز جامع خدمات درمانی تا اولین زمین ورزشی و اولین دبستان پسرانه.
بنای ارتش که از سال ۱۳۰۰ در این مکان که خارج از شهر مشهد محسوب می‌شد برپا شده بود، این روز‌ها خالی شده است. برخی از قسمت‌های ورودی پادگان لشکر ۷۷ جایش را به خیابان‌های تازه‌تأسیس داده است.
پس از آنکه عباسقلی خان مدرسه علمیه‌ای هم نام خودش در ابتدای این کوچه بنا و مدتی بعد نیز حمامی در یکی از فرعی‌ها ساخت، این راسته کوچه به نام وی یعنی کوچه عباسقلی خان مشهور می‌شود.
گلشهری‌ها کوچه شهیدشفیعی‌۱۹ رابا برنامه‌های پرشور‌وحال مسجد بنامش، مِلکی صاحب‌الزمان (عج)، می‌شناسند؛ کوچه‌ای که هنوز در گوشه‌وکنارش درخت‌های تناور توت بر سر رهگذران سایه انداخته.
به قول خودشان اینجا «محله پشت خط» است. شنیدن این عبارت از زبان چندنفر از کسبه خیابان طبرسی‌شمالی ۵۶ مشتاقمان می‌کند که به انبار‌های آهن، ضایعات، تعمیرگاه‌های بزرگ و وسیع خودرو سرک بکشیم. این معبر که بیشتر از بافت مسکونی، قالب تجاری دارد، تقریبا در قسمت انتهایی طبرسی‌شمالی است.
برخی اهالی معتقدند در گذشته قلعه‌ای به نام هدایت در این محدوده وجود داشته است، اما ما در سفرنامه‌ها و وقف‌نامه‌ها نشانی از این قلعه نیافتیم.
داستان طولانی‌ترین کوچه مشهد به‌نام «حاج‌حسین باشی‌زاده فخار» گره خورده است؛ فردی که کوره آجرپزی در ابتدای این کوچه بنا کرد.
فدک محله‌ای جوان است که از سال ۱۳۶۵ به مشهد پیوسته. این محله به‌صورت مستقل پیشینه تاریخی ندارد و در گذشته بخشی از زمین‌های خین‌عرب بوده است.
مزرعه تاریخی خایقان اکنون در حاشیه غربی تقاطع بولوار شفا (شفای ۱۶) و خیابان شهید موسوی قوچانی قرار گرفته است.
محله شفا که فقط بخش کوچکی از انتهای بولوار شفا را در برمی‌گیرد، در گذشته به «سمزقند» معروف بوده است.
کوچه شهیدآراسته تا نیم قرن پیش کشتزار باغ‌های انگوری بوده است.