کوچه های مشهد - صفحه 44

قدمت کوچه رودکی‌۲۰ هفتاد‌سال است. عرض بیست‌متری این خیابان، آن را به یکی از معابر پرتردد محله بهشتی تبدیل کرده و گذرگاهی است برای دسترسی ساکنان محله به بزرگراه شهید‌سردارسلیمانی.
بوی خوش آجیل تفت‌داده‌ از مجتمع عظیم تجاری مواد غذایی و خشکبار مصلی، از فاصله دور به مشام می‌رسد و نام «کوچه آجیلی» را سر زبان ساکنان و کسبه محله انداخته است.
سمزقند مانند بسیاری از روستا‌های هم‌جوارش، باید باستانی و متعلق به دوره قبل از اسلام باشد که تا زمانی که مشهد بارو داشت، در بیرون دیوار به حیات روستایی خود ادامه می‌داد.
با اینکه محله ایثارگران یادگار یک روستای قدیمی با زمین‌های مزروعی است، امروز کمبود فضای سبز یکی از مشکلات بزرگ این محله است.
ابوطالب یکی از محله‌های سنتی مشهد است که بیشتر ساکنان آن از قشر متوسط جامعه هستند و سابقه سکونت چندین‌ساله در آن را دارند.
کوچه شهید محمدزاده (بابارجب) یا شفای ۲۲/۱ در محله شفا، حدود پنجاه‌سال قدمت دارد. این کوچه تا چند دهه قبل، زمین مزروعی و کشاورزی بوده است.
کوچه گردی به خصوص در مشهد شگفتی‌های خاص خودش را دارد. مشهد با پیشینه تاریخی و وسعت جغرافیایی‌اش حرف‌های زیادی برای گفتن دارد که تنها یک کوچه‌گرد موفق می‌شود زیبایی‌هایش را ببیند و بشنود.
خیابان آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی۳۸ یکی از معابر فرعی محله امیریه است که «علویه» نام‌گذاری شده است. در این کوچه بیش از سی‌کارگاه و کارخانه تولیدی واقع شده است.
خیابان شقایق ۱۱ بیشتر از نیم‌قرن قدمت دارد. بخش زیادی از اهالی خیابان، خانواده‌های کرمانج و کُردزبانی هستند که سال‌ها پیش به این محله مهاجرت کرده‌اند.
محله شهید فرامرز عباسی در ابتدا بیشتر بافت مسکونی ویلایی داشته است، اما به‌مرور زمان تعداد آپارتمان‌ها از خانه‌های ویلایی پیشی گرفته است.
وجه‌تسمیه کوی دکترا به سکونت تعداد زیادی از پزشکان در این محله برمی‌گردد، گرچه بعد‌ها محله به بهشت معروف شد.
مزرعه احمدآباد دارای قلعه یا محل نشیمن کشاورزان هم بوده که به «قلعه دراز» شهرت داشته و بین فلکه احمدآباد (طالقانی کنونی) تا سه‌راه راهنمایی گسترده بوده است.
در ابتدای کوچه فلاحی ۳۸.۱۳، دو بوستان محلی قرار دارد که فضایی دلنشین و سبز برای اهالی به ارمغان آورده است. در این خیابان چهارمجموعه ورزشی روباز قرار دارد.
خیابان قائم (عج)، از بولوار مهدی آغاز می‌شود و از خیابان شهیددایی و بولوار هفت‌حوض گذر می‌کند و یکی از معابر اصلی محله‌های قائم، المهدی و خلج به شمار می‌آید.
یکی از اقداماتی که طی سال‌های اخیر با هدف بازپیرایی و حفظ بنا‌های تاریخی و هویتی در دستور‌کار مدیریت شهری قرار گرفت، حفظ بافت‌های قدیمی اطراف حرم مطهر رضوی از‌جمله محله سرشور بود.
خیابان شهید مطهری‌جنوبی ۲۴ به نام «شهید غلامحسین ناصری‌محجوب» مزین و در محله سعدآباد واقع است. به گفته قدیمی‌های محله، این معبر مدت کوتاهی «کوی لعل» نام داشت.
مدرسه علمیه حضرت نرجس (س) سال‌۱۳۴۵ راه‌اندازی شد. این مدرسه یکی از مراکز بزرگ و فعال آموزشی و پژوهشی ویژه بانوان طلبه ایران و جهان به شمار می‌رود.
کوچه شهیدآوینی ۱۷ به گفته قدیمی‌ها، از گذر‌های مهم گلشهر بوده است. تا فرعی دوم آن، تک و توک خانه و مغازه بوده، اما در اواسط و انتهایش تا چشم کار می‌کرده مزارع جارو و گندم بوده است.
خیابان نبوت‌۲۹ برای اهالی و ساکنان آن، خاص‌تر از دیگر خیابان‌هاست و حالت نوستالژیک دارد؛ زیرا به میدانی می‌رسد که در قدیم «فلکه شیرمحمد» نام داشته است.
کوچه شهید اسفندیانی ۸ یا شهیدجواد رضا نژاد در محله گوهرشاد حدود نیم‌قرن قدمت دارد. این کوچه تا اواخر دهه ۵۰ باغ و کشتزار بوده است.