کبری جهانگیری با راهاندازی کارگاه دوزندگی، زندگی آدمهای پردغدغه را میچرخاند. بسیاری از هنرآموزانش در این مسیر به خودکفایی مالی رسیدهاند.
استاد محمد تعریفیخشتی یکی از برجستهترین استادان خطاطی و خوشنویسی قرآنی کشور است که آثار نفیس و برجستهای در علوم قرآنی به ثبت رسانده.
«زهرا غزنوی»، بانوی ۵۰ سالهای است که با عشق و علاقه، مجسمههای چینی میسازد؛ از برۀ ناقلا گرفته تا عروسکهای روسی و مگنتهای زیبا و پرفروش.
حمید ظهوریان قرآن نفیسی را با بهره از تذهیب در قطع و شمایلی نو با خط فارسی تهیه کرده و منتظر اسپانسر است تا بتواند آن را به جامعه اسلامی هدیه کند.
یکی از نقشهایی که با آن زندگی کردم شخصیت راهب در تئاتر کاروان خورشید بود.بهخصوص صحنهای که راهب با سر امام حسین (ع) در صندوق صحبت میکند.
حسین موسوی سال ۱۳۶۳ بدون هیچ معلولیتی به دنیا آمد اما در ۱۸ ماهگی بعد از تزریق واکسن فلج اطفال، بدنش از حال نرمال خارج شد.
هفت هشت سال پیش فرشی ۴ هزار و ۳۰۰ متری برای سلطان قابوس، پادشاه عمان بافته شد؛ در این پروژه سوپروایزر و مشاور سلطان بودم.
بالای ضریح درب کوچکی است که به لحاظ مادی و معنوی بسیار ارزشمند است و از آن عکسی نداشتند. باتوجهبه شلوغی روضه منوره، گرفتن عکس از بالای ضریح کار سختی بود؛ بهویژه که در همان فضای کوچک باید بالابر هم میبردیم.
طراحی چراغانی و کتیبههای حرم امامرضا (ع) از یک دهه پیش به جوانهای دهه شصتی سپرده شد و حالا سالهاست که صفرتاصد جلوهآراییها در داخل حرممطهر طراحی و ساخته میشود.
مهدی ابراهیمیان عضویت در کانون فرهنگیهنری ریحانهالحسین (ع) را منشأ بیشتر موفقیتهایش میداند.
هر روز، خروسخوان صبح تا زوال آفتاب، پای دار مینشیند و بلندبلند میخواند؛ یک قرمز و دو تا زرد به زیر، یک زرد به رو.... حاجعلی رنجبر محله شهیدقربانی هنرمندی خاموش است.
«محمود ثابتنیا» در پرونده هنری خود سابقه بازیگری، نمایشنامهنویسی، عکاسی و فیلمنامهنویسی را دارد و مقام اول بازیگریِ جشنواره سوره جوان را هم کسب کرده است.
قدیم کار خیاطی در مشهد سکه بود. آن زمان مردم پوشیدن لباس بازاری را بد میدانستند و لباسهای موردنیازشان را به خیاط سفارش میدادند.
پخت نان در تنورهای گِلی از دیرباز سنت زنان ساکن محدوده منفصل توس است؛ نان گرمی که برکت سفرهشان بوده و علاوه بر تأمین قوتشان، پیشه بعضی دیگرشان نیز هست.
علیاکبر اسدی که خودش متولد روستایی در تربت حیدریه است، در دوران کاریاش به گزارشگر دهکده معروف شده بود.
فاطمه رباطجزی میگوید: دوست داشتم بدانم سرنوشت خانمحمد کلمیشی چه میشود. برای پیداکردن او به روستاهای مختلف سر زدم و از راهنماییهای استاد دولتآبادی نیز استفاده کردم.
محمدباقر اوحدی از قدیمیهای محله تورج بود. سالها در این محله اصیل مشهد زندگی کرد و از آدمهای ویژه و البته سرشناس این نقطه از شهرمان بود.
محمدباقر اوحدی، که یکی از اولین عکاسان خبری مشهد بود و مجموعهای بینظیر از شهر داشت، صبح جمعه ۲۲ اردیبهشت دار فانی را وداع گفت.
علی ملایی را این روزها میتوان در حال سبدبافی در کوچه داروغه دید. امروز مردم بیشتر راغباند سبدهایی که با چوب ارغوان بافته شده است، بخرند. این سبدها برای گذاشتن میوه، نان، سبزی، لباس و... کاربرد دارد.
حمیدرضا گیلانیفر بیش از آنکه معلم عکاسی باشد، معلم «چگونه زندگی کردن» است.