دختران گروه «طوبی» در مسجد چهارده‌معصوم(ع) محله پورسینا از سال‌های کودکی یکدیگر را می‌شناسند و حالا دوسالی می‌شود که با همراهی مربی‌شان پا به دنیای تئاتر گذاشته‌اند و در جشنواره‌های مختلف مقام می‌آورند.
خیلی‌ها عماد‌عصار را به روزنامه‌نگاری و پیش‌گامی او در عرصه طنزنویسی مطبوعات می‌شناسند. او آدم جامع‌الاطرافی بوده و در حوزه‌های نمایشنامه‌نویسی، شعر و عکاسی نیز از چهره‌های شناخته‌شده مشهد به‌شمار می‌رود.
نمایش عروسکی به‌نام «چطور یک مترسک پرواز می‌کند»، ۱۴ عروسک‌گردان دارند، دختران نوجوانی از مدرسه راهنمایی حجاب، واقع در محله خواجه‌ربیع مشهد. این نمایش در مسابقات تئاتر آموزش و پرورش خراسان رضوی، مقام اول را به‌دست آورده است.
محمدرضا سرسالاری شاعر جوان محله راه آهن است. ادبیات خوانده، پیش‌تر فوتبال بازی می‌کرده و با بهترین هنرمندان تئاتر سنتی مشهد هم حشر و نشر داشته است.
مرتضی جوانشیر مبتلا به cp یا همان فلج مغزی است اما این به آن معنی نیست که دست روی دست بگذارد و عبوس، بنشیند کنج خانه. برعکس، خیلی هم‌تر و فِرز است و تا‌جایی‌که بدنش کم نیاورد می‌رود دنبال علاقه‌هایش.
محسن قصابیان فیلم سینمایی «نیوکاسل» را کارگردانی کرد؛ فیلمی اجتماعی با رگه‌هایی از طنز و نگاهی انسانی به جنگ و روابط خانوادگی. این تجربه نشان داد که او تنها بدنبال دیده شدن نیست، بلکه دغدغه روایت دارد.
علی آزادنیا از نسل هنرمندانی است که اوایل انقلاب با پست رسمی «بازیگر تئاتر» به استخدام اداره فرهنگ و هنر درآمدند. او با وجود بازنشستگی، هنوز از تئاتر دل نکنده، کلاس‌های بازیگری و کارگردانی‌اش را خودش اداره می‌کند.
صولتی، مسیرش را با صبر، تمرین و وسواس طی کرده و توانسته میان دوبله، تئاتر و تصویر تعادل برقرار کند.حضور او در سریال «پسران هور» نشـان می‌دهد که صولتی همچنان توانایی درخشش دارد.
نام احمد میرباذل خیلی زود با تئاتر مشهد گره می‌خورد. جایگاه نمادینش، پیوند میان مشهد و عصر پرده بی‌صداست. سال‌ها بعد، روی اولین فیلم رنگی فیلم‌برداری شده در مشهد هم حرف می‌زند.
نگاه نادرست و قضاوت‌های اطرافیان نسبت‌به تئاتر هیچ‌وقت نتوانست علاقه آسیه حسینی را خاموش کند. او در پانزده‌سالگی، مدرک مربیگری تئاتر را گرفت. یک‌سال بعد، مربی تئاتر شد و حالا سال‌هاست در مدرسه المهدی (عج) استعدادیابی می‌کند.
شاید بتوان برای نقش‌های دیگر و سایر بازیگران جایگزین پیدا کرد، اما معمولا نقش‌هایی که برای حسین مشمول‌مقدم ساخته و پرداخته می‌شد، نقش‌هایی بود که فقط خود او از پس آنها برمی‌آمد و تئاتر برایش خلاصه زندگی بود.
سروش فرهادی‌نیا امسال با ساخت مستند و کسب ستاره، نامش در فهرست برگزیدگان کشوری در رقابت دانش‌آموزی ساخت فیلم بلند قرار گرفت و به افتخاراتش افزود. او ساخت تیزر‌های تبلیغی و تدوین فیلم کوتاه را در کارنامه هنری خود دارد.
زهرا ناوشكي اولين نقشش با نام «حوا» را در تئاتر دانش‌آموزي «آدم و حوا» بازي‌كرده است. بعد از آن به هنرستان هنرهاي زيباي «شمايل» مي‌رود و در رشته بازيگري تئاتر ادامه تحصيل مي‌دهد تا به‌صورت جدي‌تر وارد عرصه تئاتر شود.
مهدی مهدی‌زادگان می‌گوید: از سال ۸۰ به‌طور حرفه‌ای شعر گفتن را آغاز کردم و علاوه‌بر شعر در موسیقی و تئاتر هم فعالیت دارم. به نظر من شعر ساده‌ترین نوع بیان تمام احساسات و بهترین ابزار برای به فکر واداشتن مردم است.
نمایش عروسکی «فرمانده فردا»، ماجرای معروف ضامن آهو است. شخصیت‌ها تیر‌هایی بوده‌اند که باید به سمت آهو پرتاپ می‌شدند و نفیسه نداف، عروسگ‌گردانِ تیری است که شخصیت خپل و خنگ و دروغگویی داشت.
محمد طهان هنرمندی پویاست که به اشتغال زایی برای هنرجویانش، اهتمام می‌ورزد و آکادمی بین المللی دوبلاژ را به کانونی برای آموزش تمام فنون مرتبط با گویندگی برای هنرجوهایش مبدل کرده است.
محدثه دری دوسالی هست که تئاتر را شروع کرده است. شرکت در کلاس‌های تئاتر انگیزه‌اش را برای ادامه‌دادن این راه بیشتر کرد. او به‌همراه گروهشان، اجرا‌های فراوانی در مساجد محلات مختلف داشته است.
عباس جان‌فدا، نویسنده و کارگردان تئاتر می‌گوید: من همیشه سعی کردم به باورهای مردم سرزمینم احترام بگذارم و بیشتر آثار من در مورد باور‌ها، رسوم و اعتقادات خراسانی‌ها است.
سیدجواد رحیم‌زاده هم‌محله‌ای ما در خیابان صیاد شیرازی است. او یکی از بازیگران و کارگردانان خوب تئاتر استان خراسان رضوی است و دستی هم در نویسندگی و تدریس نمایشنامه دارد. در رشته فیلم‌سازی نیز تحصیل می‌کند.
عرفان شیرنگی در مدارس سمپاد رشته ریاضی‌فیزیک خوانده است و انتظار می‌رفته مهندس شود اما حالا یکی از چهره‌های شاخص تئاتر مشهد است. این‌روز‌ها نمایش «بلوف زودرس» پنجمین اجرای عمومی اوست که در مشهد کارگردانی می‌کند.