محمدجواد سیدی علاقه زیادی به کوهنوردی دارد، به طوری که بعد از ۱۶ سال کسب و کار در رشته طلاسازی و طلافروشی، آن را رها کرده و به کار فروش تجهیزات کوهنوردی، سنگ‌نوردی، غارنوردی و گردشگری مشغول است.
محله
جنت
محله جنت میراث‌دار دو محله مهم و هویتی سراب و ارگ است. سراب که نامش برگرفته از سرِآب قنات قریه سناباد است پس از نوغان، قدیمی‌ترین محله مشهد است که در اراضی روستای سناباد قرار دارد. محله‌سراب به‌خاطر قداستی که داشته از همان آغاز محله‌ای حکومتی، اعیان‌نشین و محل تجمع سادات و بزرگان مشهد بوده است.
با وجود پارک هویت، هم شهر ما شناسنامه‌دار می‌شود و هم زائران و مجاوران از سیر هویتی مشهد آگاه می‌شوند. دراین مکان جذاب از هرکاره تا دم نوش‌های مشهدی وجود دارد و مانند تونل زمان آدم را به گذشته شهرمان می‌برد.
حمیدهنرور یکی از اغذیه فروشان قدیمی در محله جنت است. او که کارآشپزی را از پدر خود به ارث برد، هم اکنون با برادرش در میدان ۱۰ دی مشغول فعالیت فروش انواع اغذیه واز همه مهم‌تر پیراشکی مخصوص مشهد است.
طاهره صفار‌کاخکی طی سی‌سال خدمت، علاوه‌بر تدریس و مدیریت مدارس مختلف، هنرش را هم به شاگردانش آموزش داده است. او در زمان جنگ برای رزمندگان کلاه و شال می‌بافت و حالا هم برای پاکبانان محله‌اش کلاه بافته است.
سال۵۷ وقتی کلنگ احداث مسجد امام‌صادق (ع) در خیابان دانشگاه مشهد به زمین زده شد، هیئت‌امنا به سراغ مرحوم علامه‌تهرانی رفتند، اما ایشان نپذیرفت و با تأکید گفتند بروید سراغ آیت‌الله زنجانی که ایشان از همه برای این امر مناسب‌تر است.
کوچه مدرس۸، معبری شش‌متری است که دادگستری مشهد و ساختمان وکلا درست در ابتدای آن قرار دارد. قدمت بسیاری از خانه‌های این معبر بیش‌از هفتادسال است. قدیمی‌ها می‌گویند در دهه۴۰ جهود‌ها ساکنان این معبر بودند.
کوچه سراب یا همان امام‌خمینی (ره)۱۴ با عمری بیش از تاریخ ایجاد حصار شاه‌طهماسبی بر دور مشهد، یکی از معدود مسیر‌های است که با گذشت پنج قرن همچنان زندگی در آن جریان دارد.
مصطفی سزاوار، عکاس ۶۷ ساله میدان ده‌دی (سوم اسفند) می‌گوید که عکاسی را نزد پدرش که هم اکنون ۹۲ سال دارد. او این این مغازه را ۵۰ سال پیش به قیمت ۱۷ هزار تومان خریده است.
پاساژ جواد با گذشت بیش‌از نیم‌قرن هنوز در خاطره مشهدی‌ها حضور پررنگی دارد. این پاساژ در خیابان خسروی یا همان شهید‌دیالمه، سال‌هاست که به‌عنوان یکی از مراکز اصلی و بورس لوازم خرازی شناخته می‌شود.
این هنرمند می‌گوید: علاقه‌ای که معلم خوشنویسی پایه اول راهنمایی با نوشتن حرف «و» در کلمه «تو» در من زنده کرد تا مدت‌ها بعد هم با من بود و نمی‌توانستم از آن چشم‌پوشی کنم. از خانواده‌ام خواستم در کلاس خوشنویسی ثبت‌نامم کنند.
قصه عروسی‌های پرشماری که خانه حسن‌زاده میزبان آنها بود را محمدرضا دهقان و عموی بزرگش به یاد می‌آورند: تقریبا همه عروسی‌های فامیل و همسایه‌ها داخل همین خانه دل‌باز و زیبا با آن حوض مصفای وسط حیاطش برگزار می‌شد.
راسته خیابان امام خمینی(ره) ابتدا با فعالیت چهار مغازه فروش لوازم‌ورزشی (تختی- استقلال- پرسپولیس و فروشگاه خادم) شکل گرفت ولی الان به صورت یک راسته منسجم برای عرضه لوازم‌ورزشی فعالیت می‌کند.
کوچه سراب یا همان امام‌خمینی (ره) ۱۴ با عمری بیش از تاریخ ایجاد حصار شاه‌طهماسبی بر دور مشهد (یعنی بالای پانصد سال) یکی از معدود مسیر‌های است که با گذشت ۵ قرن همچنان زندگی در آن جریان دارد.
عبدالحمید‌مولوی از مطلعین خراسان و عضو مهم آستان‌قدس، از تهران به مشهد آمد و با مساعدت افکار‌عمومی از خرابی بیشتر گنبد‌سبز جلوگیری کرد و مرکز هم نمایندگی را به او داد و آن بنا را به نام ابنیه تاریخی به ثبت رسانید.
خانه اصالت حدود هفتصد‌متر وسعت دارد و شامل هفت واحد اقامتی است؛ هر‌کدام از این اتاق‌ها، دنیایی خاص برای خودش دارد. این خانه روزگاری محل زندگی آیت‌الله سرابی بوده است؛ شخصیتی که نامش برای قدیمی‌های محله سعدی آشناست.
سابقه فعالیت‌های کانون فرهنگی مسجد جواد الائمه (ع) به قبل از انقلاب برمی‌گردد درست زمانی که جانباز شهید کربلایی‌رضا رجب‌پور به عنوان یکی از بزرگان محل، سردمدار گروه بود.
خانه تاریخی وهاب‌زاده یکی از بنا‌های تاریخی مشهد است که ثبت‌ملی شده؛ خانه بسیار بزرگ دو‌طبقه که از ابتدای خیابان آخوند خراسانی شروع می‌شود و تا روبه‌روی سینما آسیا ادامه دارد. یکی از مکان‌هایی که رضاشاه در آن اقامت می‌کرده، خانه وهاب‌زاده بوده است.
دهم دی‌ماه سال ۵۷ و قتل‌عام مردم ظلم‌ستیز مشهد برگ زرینی از رشادت‌های این مردم در دفتر مشق دلاورمردی‌هاست. در راستای پاسداشت رشادت‌های مردم مشهد در این روز میدانی هم به نام میدان ده‌دی در شهر نام‌گذاری شده است.
مریم تقوی، مدیر مؤسسه می‌گوید: دارالاکرام حضرت ابوالفضل عباس (ع) یک سازمان مردم‌نهاد است که با کمک خیران اداره می‌شود. هفتصد‌دانش‌آموز در خراسان‌رضوی از بورسیه این مؤسسه بهره‌مند هستند.
طاهره برعرفان زندگی‌اش را هر روز به نوعی شیرین شروع می‌کند. او که اکنون شیرینی‌پز خانگی اش حسابی گل کرده است می گوید: شیرینی نخودی‌ام به انگلستان رفته، باقلوای مخصوص هم به آمریکا و کانادا فرستاده شده است.