امام رضا (ع) - صفحه 10

موکب امام‌حسن‌مجتبی (ع) ۲۰ ایستگاه دائم و موقت بنا کرده است که در جاده‌هایی منتهی به مشهد در دهه پایانی ماه صفر به هزاران زائر پیاده خدمات رسانی می‌کنند.
جمع زیادی از ساکنان محله پروین اعتصامی با تلاش‌های بی‌بی‌حوا حسینی، بسیج شده‌اند تا با جان و دل در خانه‌هایشان، از زائران پیاده امام‌رضا (ع) پذیرایی کنند. به این امید که زائری نباشد که نگران اسکان یا تهیه غذایش باشد. 
در میان اهل هنر و به‌ویژه هنر اصیل معماری و آینه‌کاری، نام استاد ابوالقاسم ملکی نامی پرافتخار و شایسته احترام است؛ هنرمندی که بیش از شصت سال در بارگاه منوّر رضوی توفیق خدمت داشت.
مجید سعید افخم الشعرا، از ۱۵ سالگی قرائت قرآن را در محضر استادانی، چون مرحوم استاد اصغری، استاد اعالی، استاد افخمی (مهرمشهدی) و مرحوم استاد سیدمیرزاعلی رحیمی آغاز کرد آغاز می‌کند.
رواق و گنبد «حاتم‌خان» یا «حاتم‌خانی» با اهتمام حاتم‌بیگ اردوبادی ساخته شد. او سیاست‌مداری کارکشته و ادیبی توانمند بود که توانست حدود دو دهه، در دربار هزار رنگ و فریب شاه‌عباس‌یکم‌صفوی بر صدر بنشید.
امیرمحمد قاسمی توانسته است در بیست‌ونهمین دوره کنگره سراسری قرآن‌کریم (سمپاد) مقام دوم کشوری را به‌دست بیاورد. او سال گذشته نیز در مسابقات مرحله استانی مقام اول را به‌دست آورد.
شب حادثه پدر و دختر در یک ایستگاه برای استراحت ایستاده بودند، اما در شلوغی جمعیت، پدر دخترش را گم کرده بود. به فکرش رسیده بود برای اینکه دخترش را پیدا کند، عکس او را به زائران پیاده نشان بدهد.
بهروز جوانشیر پدر چهار فرزند معلول زندگی‌اش را مرهون لطف و کرم امام رضا (ع) می‌داند.
نخستین ساکنان مشهد، زائرانی بودند که به شوق زیارت خود را به مشهد می‌رساندند. به این افراد باید تعدادی از اهالی نوغان، تابران، سناباد، «تروغبذ» و شاید «تروغ» را هم افزود.
از چهارسالگی مادرم به من شعر یاد می‌داد و من در جمع خانوادگی دکلمه می‌خواندم. پدر و مادرم خیلی تشویقم کردند تا این مسیر را ادامه دهم. در نه‌سالگی در مجمع‌الذاکرین با استاد کفشدارطوسی آشنا شدم.
تمام عمر غلامرضا سراج علیایی در حرم گذشت و تراشیدن سنگ: گلدان‌های دور حوض، ساعت آفتابی صحن جمهوری، سرستون‌ها و از همه مهمتر تراشیدن سنگ مزار حضرت رضا(ع) هنر اوست.
غلام‌رضا سراج علیایی که حالا پنج سالی می‌شود از دنیا رفته، تمام عمر تیشه دستش بوده و سنگ‌های صحن‌وسرای حرم امام رضا (ع) را تراشیده. شروعش از پنج شش سالگی بود.
شاه عباس صفوی نخستین زائر پیاده حضرت‌رضا (ع) نیست، اما نخستین کسی است که سفر پیاده‌اش به سوی مشهد خبرساز شد و از آن رد‌و‌نشانی در تاریخ وجود دارد.
از حدود یک‌ماه‌و‌نیم پیش شروع کرده‌ایم به جمع‌کردن کمک‌ها. همه‌جوره‌اش را داریم؛ از ۱۰ هزار تومان تا ۵ میلیون‌تومان. هر‌کس به قدر وسعش همراهی می‌کند. یک خانواده داریم که پذیرایی چای را به عهده گرفته‌اند. 
اکرم دبیری می‌گوید: حدود هشت سال پیش، سرگردانی زائران را که دیدم، با همسرم مشورت کردم و گفتم اگر موافق است، آنها را به خانه‌مان دعوت کنم. او هم استقبال کرد و اولین زائران به خانه ما آمدند.
این روز‌ها شهر پر از زائر شده است، «خادم‌الرضا»‌ها را هم هرجای شهر می‌توان دید؛ خادم‌هایی که خدمت در خارج حرم برایشان لذت‌بخش است.
فرحناز خانم همراه با چند نفر با سینی پر از نذری دم در می‌ایستد و به هرکسی که از این کوچه راهی حرم است، نذری می‌دهند.
بسیاری از ارادتمندان حضرت آنچه را به نظرشان دارای شأن و ارزش می‌آمد به مضجع شریف آن امام تقدیم می‌کردند تا بر آن نصب شود. بعضی از آنها مانند ترنج‌ها، قبه‌های چهارگوشه ضریح و... همیشگی بوده‌اند.
هر‌سال در مناسبت اربعین و ایام شهادت حضرت‌رضا(ع)، حال و هوای مشهد با حضور زائران، رنگ‌و‌بوی معنوی می‌گیرد. اهالی منطقه‌۵ به‌خاطر نزدیک‌بودن به حرم مطهر، سهم خود را از ثواب میزبانی از زائران برمی‌دارند.
۵۷ نفر وقفشان را به محرم و صفر گره زده‌اند تا هم‌زمان با این ایام سوگواری، به‌نیت واقف روضه‌ای خوانده شود. در این بین ۵ نفرشان کرمانی هستند.