حمیدرضا عصمتی، پارکینگ ساختمانش را با انواع و اقسام گل و گیاه و اسباب بهظاهر کهنه مادر و مادربزرگش به باغچه تبدیل کرده است.
اکرم زاهدینیا میگوید: با بداخلاقی و عصبانیت، دل بیمار میشکند؛ پای بیمار خوب میشود، اما چیزی که ترمیم ندارد دل شکسته بیمار است.
بیمارستان و زایشگاه مهر حضرت عباس (ع) براساس استانداردهای بینالمللی وزارت بهداشت شکل گرفته و یکی از نخستین بیمارستانهای کشور است که بهطور رسمی و با گرفتن مجوزهای لازم فعالیت خود را در این زمینه شروع کرده است.
سپیدپوشان بیمارستان شهید هاشمینژاد از زمان شیوع کرونا میگویند: ما دو سال جنگ را با چشمهای خودمان دیدیم؛ لحظهلحظه مبارزه برای زندهماندن.
چهارم شهریور ۱۳۳۶ روزنامه خراسان با انتشار یک عکس بزرگ از حضور چهار بانوی فرانسوی در ایران خبر میدهد و در توضیح آن مینویسد: «چهار نفر زنان تارک دنیای فرانسوی، به جذامیخانه مشهد آمدهاند».
حسن عمرانی، جانباز ۷۰ درصد محله هدایت، بیشاز ۱۰ سال را در بیمارستانهای آلمان و فرانسه گذرانده تا بتواند چهرهای را که در جنگ تحمیلی از دست داده، دوباره به دست بیاورد.
لیلا مقدسی، همسر شهید میگوید: درست وقتی پسرمان چهارساله و دخترمان چهارماهه بود، عبدالله عازم جبهه شد.
دنیا و زندگی برای این آدم ها، مختصر به محدوده کوچک جذام خانه است؛ چهار دیواریای حوالی بیمارستان هاشمی نژاد که هنوز خیلیها در آن، صبح را شام میکنند و شب را صبح.
شیفتهای متعدد شبانه هیچ گاه عباسی پرستار ساکن محله شهرک شهید رجایی را خسته نکرده، او عاشق شغلش است و حتی در محله هم در هر زمان از شبانهروز همسایههایی که نیاز به پرستار داشته باشند در خانهاش را میزنند.
محمدی سرپرستار بیمارستان امام زمان(عج) در محله رضائیه تعریف میکند: اول هر نوبت کاری بسته به تعداد بیماران، پرستاران تقسیم میشوند. به طور استاندار هر ۴ یا ۵ بیمار یک پرستار دارد.
بیمارستان خیریه امام سجاد(ع) در بولوار شهید آوینی (شهید آوینی ۳۳) قرار دارد و با توجه به اینکه بیشتر ساکنان این منطقه از قشر آسیبپذیر هستند، وجود این بیمارستان برای این منطقه غنیمت محسوب میشود.
صحبت ما با احمد غلامی، جانباز شیمیایی هفتاددرصد محله سرافرازان که سهبار مرگ و احیا را تجربه کرده و ۱۵۰بار زیر عمل جراحی رفته است، با سرفههای او شروع میشود.
اگر گذرت به بیمارستان شهیدهاشمینژاد افتاده باشد، حتما کافه برادران (اژدر) را مقابل بیمارستان دیدهای. سالها مردی مهربان که بیشتر از آنکه کافهداری بکند، سعی میکرد کمک حال همراهان بیماران باشد.
۳ تن از قدیمیترین پرستاران زحمتکش بیمارستان ۲۲ بهمن محله تلگرد که تقریبا از آغازین سالهای افتتاح بیمارستان مشغول به کار بودهاند، از سختیها و خاطرات کارشان میگویند.
سید رضا ثریایی ۵ سالی در بخش عفونی بیمارستان امام رضا (ع) کار کرده است و تجربههای متفاوتی از مراقبت از بیماران خاص دارد. او گره میتوانست در دانشگاه آزاد پزشکی بخواند اما به انتخاب خود پرستاری را برگزید.
داستان زندگی حمیرا کرامتی، پرستار بازنشسته مشهدی پر از فراز و نشیب است. او ۲۰ سال از خدمتش را در بخش آیسییو بیمارستان امدادی سپری کرده است و خاطرات تلخ و شیرین بسیاری از آن دوران دارد.
مرتضی عرفانیانعصار و مژگان غفوری، زوج پرستاری هستند که سالهاست در بیمارستانهای شهر مشغول خدمت به بیماران مختلف هستند. کارشان را از بیمارستان ۱۷ شهریور آغاز کردند، همان جا عاشق هم شدند و امروز همراه یکدیگر در محل کار و زندگی هستند.
علی رستمی تولیدکننده ۸ نمونه تجهیزات اتاق عمل در بخش ارتوپد است که تا پیش از این ایران این تجهیزات را از چین، آمریکا و آلمان وارد میکرده است. او درحال حاضر برای ۱۴ نفر اشتغالزایی کرده است.
محمد گیلاسی، سرپرستار بخش مسمومان و سوپروایزر شیفت شب بیمارستان امام رضا (ع) میگوید: مردم برایشان جا افتاده که پرستار یک بانوی سفیدپوش باشد، برخی هنوز به پرستار آقا میگویند «آقای دکتر».
خلاقیت سید علی موسوی کارمند بیمارستان هفده شهریور محیطی شاداب برای مراجعان ساخته است او میگوید: هر روزه حدود ۵۰ نفر برای عکاسی به اینجا میآیند. عملاً شدهایم سوژه گردشگری بیمارستان.