مسجد بالاسر همان مسجدی که به دلیل مجاورتش با ضریح مطهر حضرترضا (ع) آن را بهترین مسجد خراسان میداند. به اعتبار قدمتش معتقدند این مسجد، قدیمیترین مسجد ارضاقدس و نخستین بنایی است که پس از روضه منوره سقف و ستون گرفته است.
خاله زهرا از همه روزهای زندگیاش همین قدر میداند که نوکر امام حسنمجتبی (ع) است و دوست دارد وقت مرگش هم ضامنش شود. ۳۰سال است اتاق کوچک کنار حیاط بزرگ مسجد محل زندگیاش است.
چهارسال پیش در محله شهید بهشتی جمع دخترانه متفاوتی شکل گرفت، جمعی که آن روزها فقط ۱۰نفر عضو داشت و حالا به هفتادنفر رسیده است. گروهی که حالا با نام «هانیل»، میان بسیاری از دختران کودک و نوجوان محله شناخته میشود.
بتول تقیزاده که بیشتر نمازگزاران مسجد را میشناسد و از احوال همسایهها باخبر است، میگوید: با همه همسایهها در مسجد دوست شدیم و برای ساماندهی کارها حلقه شورای مسجد را راهاندازی کردیم.
دوشنبه اول ماه که از راه میرسد، مسجد علیابنابیطالب (ع) در محله امامخمینی (ره) فقط میزبان نمازگزاران نیست؛ گوشهای از مسجد رنگوبوی دیگری میگیرد. بانوان هنرشان را به فرصتی برای درآمدزایی تبدیل کردهاند.
سال ۵۷ بود که با حس نیاز محله به برگزاری نمازهای جماعت در خیابان توس ۴۲ در محله امام هادی(ع) مشهد، پنج نفر بانی اصلی شدند و زمینی را خریداری کردند و مسجدی ساختند که نامش را پنجتن آل عبا گذاشتند.
حسینیه تهرانیها در خیابان آخوند خراسانی جایی است که پنجاهمعلول بههمراه یکی از نزدیکانشان برای نخستینبار به مشهد سفر کرده و به پابوس امامرضا (ع) آمدهاند.صدزیارت اولی دیگر نیز به این جمع اضافه خواهند شد.
در کوچه شهید فارسی ۵، همسایگی فقط به سلام و احوالپرسیهای روزمره خلاصه نمیشود. سالهاست ساکنان این کوچه در روزهای مختلف، از دوران انقلاب اسلامی و دفاع مقدس گرفته تا اتفاقات امروز، کنار هم ایستادهاند.
باشگاه فرهنگی- ورزشی ثامنالائمه یکی از بخشهای فعال در مسجد امامرضا (ع) است که برای جوانان، نوجوانان و کودکان برنامهها و کلاسهای آموزشی متنوعی برگزار میکند. این در کنار کلاس های مذهبی و فرهنگی است.
سالهای ۴۷ و ۴۸ در مکانی که مسجدالرضا(ع) بناشده مردی به نام «هوشنگ» مغازهی تابلوفروشی داشت که سر در مغازهاش عکس شاه را نصب کرده و پشتش هم مشروب فروشی داشت، مردم اینجا را خریدند و به جای آن مسجد بنا کردند.
«کانون فرهنگیتربیتی انعکاس نور مهدوی»؛ جایی است که دختران محله مهدیآباد رفاقت و مهارت را در کنار هم تجربه میکنند. قصه شکلگیری این کانون از دغدغه چندبانوی فرهنگی آغاز شد که دختران مستعد را شناسایی کرده و پس از آموزش فرصت تجربهکردن فعالیت فرهنگی میدهند.
خیابان بن بست شهید حشمتی ۵ که بین خیابان شهید فرامرز عباسی ۸ تا ۱۲ واقع شده، یک محدوده تجاری است که بالای برخی طبقات آن منازل مسکونی قرار دارد. این محدوده به بازار محله فرامرزعباسی ۸ یا مجتمعهای تجاری مریم معروف است.
حجت الاسلام حسن نوروزی از این ۱۰ سال اسارت به عنوان بهترین سالهای زندگی اش یاد میکند و میگوید: همه چیز نظم داشت و یکسره درحال آموزش دیدن بودیم. وقتی میپرسیم یعنی شکنجه نشدید؟ میگوید: اسیر بودیم؛ میهمانی که نرفته بودیم! کتک و شکنجه چاشنی اسارت است.
محمدرضا قصاب باوفا میگوید: خانه دیواربهدیوارِ مسجد، کارگاه کیک پزی دو برادر بود. آن زمان، بهخاطر پخت کیک، بوی خوشی در محله راه میافتاد. با اینکه الان این ساختمان مخروبه شده است، چون کار اولیهشان را از همینجا شروع کردند، حاضر به فروش این ملک نیستند.
حاج غلامحسن نوروزی و حاج غلامرضا صفاری از همان ۱۷، ۱۸ سال پیش که ساکن نیکروز شدند، دوست داشتند در محل زندگی خود، مسجدی داشته باشند تا ۶ خانواری که آنجا زندگی میکنند از آن استفاده کنند.
۱۵ سال پیش بود که حدود ۱۵۰ خانوار از اهالی شهرستان شاهرود به عشق امام رضا (ع) راهی مشهد شدند. آنها قصد کرده بودند که مسجد و حسینیهای در این شهر بسازند، خیری پای کار آمد و مجتمع فرهنگی منتظرالمهدی(عج) در محله رسالت بنا شد.
دارالقرآن حضرت ابوالفضل(ع) اشتیاق و شور کودکی بچهها را در خود جای داده است. این بنا در روز عید غدیر امسال افتتاح شد. ثبتنام بهسرعت آغاز و از تیرماه کلاسهای قرآنی شروع شد و تنها در دو ماه، برخی از قرآنآموزان مشغول حفظ و تثبیت سومین جزء هستند.
آنها همدلی را ویژگی مثالزدنی همسایهها در این کوچه، عنوان میکنند و با مهربانی تمام، سکونت در این معبر را به همه کسانی که دلشان برای همسایگیهای قدیم تنگ شده است، پیشنهاد میدهند.
امام جماعت مسجد ولیعصر (عج) بعد از ۲۰ سال پدری برای اهالی محله راهنمایی پساز تحمل سالها رنج بیماری، در شب اربعین دعوت حق را لبیک. او معتمد اهالی محله بود و بلد بود با جوانها چطور حرف بزند که جذب مسجد شوند.
جلسه «مثبت شصتسالهها» به یاد حاجحسین ملک، بزرگترین واقف فرهنگی ایران برگزار شد. حاجحسین ملک تنها یک ثروتمند نیکوکار نبود، بلکه اندیشمندی اهل مطالعه بود که با شناخت دقیق نیازهای جامعه، ثروتش را در مسیر فرهنگ، آموزش و سلامت عمومی به کار گرفت.