صدای بلند موفقیتِ دانش‌آموز ناشنوا 
همجواری صحن امامحسن مجتبی(ع) با نهادهای آموزشی 
صدای بلند موفقیتِ دانش‌آموز ناشنوا
یاسین نظام‌دوست در سکوت اطرافش، بستری برای تمرکز و قدرت یافته است. برتری مقتدرانه او در نخستین حضورش در رقابت‌های ناشنوایان کشور یک پیروزی ساده نبود؛ بلکه گامی بلند برای پیوستن دانش‌آموز موفق هنرستان ناشنوایان فاطمه‌الزهرا (س) به اردو‌های تیم ملی ناشنوایان بود.
در دنیایی که صدا نقش تعیین‌کننده‌ای در هدایت افراد دارد، یاسین نظام‌دوست، راه رسیدن به صدا‌ها را پیدا کرده است و حالا اطرافیانش صدای بلند موفقیتش را می‌شنوند. او در سکوت اطرافش، بستری برای تمرکز و قدرت یافته است.
برتری مقتدرانه او در نخستین حضورش در رقابت‌های ناشنوایان کشور یک پیروزی ساده نبود؛ بلکه گامی بلند برای پیوستن دانش‌آموز موفق هنرستان ناشنوایان فاطمه‌الزهرا (س) محله دانشجو به اردو‌های تیم ملی ناشنوایان بود.
-اولین تجربه تو از ورود به دنیای شنا چگونه بود؟
آشنایی من با محیط استخر و شنا به حدود دو‌سالگی بازمی‌گردد. آن زمان مادرم من را برای بازی آبی در قسمت مخصوص کودکان به استخر می‌فرستاد. پنج‌ساله بودم که شنا‌کردن را یاد گرفتم، اما از نه‌سالگی تصمیم گرفتم ورزش شنا را به‌صورت حرفه‌ای دنبال کنم و تحت‌نظر مربی، تمرینات تخصصی را شروع کردم.
-مسیر حرفه‌ای از چه زمانی و با چه انگیزه‌ای برای تو جدی‌تر شد؟
در چهارده‌سالگی پس‌از وقفه‌ای که به‌دلیل شرایط دوران کرونا پیش آمد، دوباره با جدیت شنا و تمرینات را شروع کردم. حضورم در مدرسه سوم شعبان ویژه ناشنوایان فرصتی بود تا زیرنظر مربیانی متخصص به سطح حرفه‌ای برسم.
-نخستین حضورت در مسابقات رسمی ناشنوایان چطور اتفاق افتاد؟
اولین تجربه رقابتی من در تیم ناشنوایان در سال۱۴۰۴ بود. در آن زمان مسابقاتی در استخر دانشگاه فردوسی برگزار می‌شد. حدود پنجاه‌شناگر از همه استان‌ها در آن مسابقات حضور داشتند. آن روز توانستم مقام اول مسابقات شنای نوجوانان کشور را کسب کنم.
-شنیده‌ایم که حالا به تیم ملی رسیده‌ای.
چندروز پس از مسابقه، از فدراسیون شنا تماس گرفتند و من را برای حضور در اردوی تیم ملی ناشنوایان دعوت کردند.
-آمار حضور و کسب افتخاراتت در رقابت‌های شنا را داری؟
من در رقابت‌های عادی و ناشنوایان زیاد شرکت کرده‌ام که هم برایم برد داشته و هم باخت، اما درمجموع مدال‌های به دست‌آمده در شنای ناشنوایان بیشتر از رقابت با شنوا‌ها بوده است. سه مدال طلا در رقابت ناشنوایان کشور و یک مدال نقره در مسابقات عادی کشوری دارم.
-در این مسیر پرفرازونشیب، نقش حمایت‌های خانوادگی و مربیان چطور بوده است؟
پدر و مادر به‌ویژه مادرم همواره پشتیبان من بوده و هستند. علاوه‌براین باید از حمایت‌های دکتر وحیدی، مدیر مدرسه سوم شعبان قدردانی و از مرحوم شیخ‌زاده، رئیس هیئت شنای استان یادکنم. همچنین مربی‌ام آقای مبرزی با صبر و حوصله‌اش، توانست من را در این مسیر حرفه‌ای همراهی کند.
-چقدر توانستی میان تحصیل و ورزش تعادل برقرار کنی؟
در حال حاضر در پایه دوازدهم در رشته برق مشغول به تحصیل هستم و تلاش می‌کنم معدل خود را در سطح بالا حفظ کنم. با وجود سختی‌های تمرین، اولویت اصلی من این است که هم در مسیر علمی و هم در مسیر ورزشی تعادل برقرار باشد.
-بزرگ‌ترین رؤیای تو برای آینده چیست؟
هدف من برای آینده، دستیابی به تراز اول جهانی در رشته شنا، همچنین رسیدن به جایگاه مربیگری برای ناشنوایان است. بزرگ‌ترین آرزوی من این است که روزی بر سکو‌های جهانی بایستم و پرچم کشورم در میادین بین‌المللی بالا برود.
* این گزارش پنج‌شنبه ۷ آبان‌ماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۵۸ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
