سافتبال سال ۱۳۳۸ به مشهد آمد 
روزگار دشوار مشهدیها در عصر میان صفویه و افشاریه 
سافتبال سال ۱۳۳۸ به مشهد آمد
سافتبال یک ورزش گروهی است که از بیسبال ریشه گرفته و در برخی کشورها بسیار پرطرفدار است. سافتبال در سال ۱۸۸۷ میلادی (۱۳۹ سال پیش) توسط جرج هنکوک در شیکاگو به عنوان یک ورزش زمستانی و نوعی از بیسبال که میشد در داخل سالن بازی کرد، ابداع شد؛ اما میدانید این ورزش چه زمانی به مشهد آمد و چگونه بازی شد؟ روزنامه خراسان در بهار ۱۳۳۸ خبری با عنوان «معرفی یک ورزش جدید به اهالی مشهد» منتشر کرد که نخستین خبر چاپشده از رشته ورزشی سافتبال در مشهد است.
این روزنامه مینویسد: «اخیرا یک نوع ورزش جدید به اهالی مشهد معرفی شده است که سافتبال نام دارد. بنا به دعوت محمدتقی جعفریان، رئیس تربیت بدنی خراسان، این بازی دو هفته پیش برای نخستین بار برای مربیان و آموزگاران ورزش در دانشسرای مقدماتی پسران نمایش داده شد. تماشاگران هم تحتتأثیر این بازی قرار گرفتند و خود جزو بازیکنان شدند تا آموزش ببینند و با قوانین بازی آشنا شوند.»
هدف بازی این است که بتر تا آنجا که در قدرت دارد، با چوبدست مخصوص ضربهای به توپ بزند
روزنامه خراسان در ادامه توضیح میدهد: «از آن موقع تاکنون این بازی دو بار دیگر نیز اجرا شده است و برای سومین مرتبه روز جمعه ۱۴ خرداد ساعت ۴ بعدازظهر در دانشسرای مقدماتی برگزار شد. این بازی جدید همان بازی پرشکوه بیسبال آمریکایی است که بعضی تغییرات در آن صورت گرفته است و بین دو تیم ۹ نفره انجام میشود. در ایالات متحده آمریکا بازی سافتبال خیلی رواج دارد و مورد علاقه تقریبا تمام شاگردان مدارس ابتدایی و بسیاری از جوانان است. بین تیمهای اغلب مدارس، باشگاهها و کارخانهها هم طبق برنامههای منظم دائما مسابقاتی ترتیب داده میشود.»
خبرنویس روزنامه خراسان در بند پایانی این خبر، خیلی خلاصه توضیحاتی هم درباره این رشته جدید ورزشی میدهد: «در بازی سافتبال توپی به قطر ۱۱ تا ۱۲ اینچ (۲۸ تا ۳۰/۵ سانتیمتر) توسط بازیکنی به نام «پیچر» به سوی بازیکنی از تیم حریف که «بتر» نام دارد، پرتاب میشود. او با یک چوب دایرهوار و نرم که بت نامیده میشود، به توپ ضربه میزند. تیم سافتبال همچنین مرکب از یک کچر (گیرنده توپ) است و سه بیسمن (بازیکن) و چند نقش دیگر هم هست.
هدف بازی این است که بتر تا آنجا که در قدرت دارد، با چوبدست مخصوص ضربهای به توپ بزند. سپس روی خط چهار گوش شروع به دویدن میکند و هر چهار گوش را به دو باید برود تا به خانه برسد و از موانع عبور کند. وقتی یک بازیکن هر چهار گوش را دوید و بدون آنکه او را زده باشد به پایه خانه رسید آن وقت به اصطلاح برنده شده و یک دور کامل دویده است.»
در این خبر بخشی هم به مقدار امکانات و وضعیت این رشته ورزشی در مشهد، پرداخته شده است: «دو تیمی که اکنون در مشهد بازی میکنند، تمام وسائل این بازی را از تهران تهیه کردهاند؛ از قبیل توپها و چوبدستیهای مخصوص و دستکش جهت حفاظت دستها و تمام آنچه را که افراد دو تیم بدان احتیاج دارند و خوشوقت خواهند بود که وسائل مذکور را در دسترس دوستان مشهدی خودشان بگذارند.»
* این گزارش دوشنبه ۶ مهرماه ۱۴۰۵ در شماره ۴۸۶۸ روزنامه شهرآرا صفحه تاریخ و هویت چاپ شده است.
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
