مشاعره معلم و دانش‌آموزان مدرسه توکلی‌زاده را با هم رفیق کرد

دبیر ادبیات فارسی مدرسه تازه تاسیس مریم توکلی‌زاده است که در یکی از فرعی‌های بلوار صادقیه در محله نقویه مشهد قرار دارد. سراغش رفتیم، چون عنوان شده او یک معلم نمونه است که توانسته در مسابقه مشاعره ناحیه‌شان نیز مقام اول را بیاورد و به مرحله استانی راه یابد. اما نکته جالب این اتفاق خوشایندآشنایی ما با او، چیز‌هایی است که در خیلی از مدرسه‌های شهرمان گم است و البته در این مدرسه گمنام، پیدا!

مشاعره بهانه بود

تهمینه تابنده‌فر ادبیات را در مدرسه‌ای تدریس می‌کند که یک سال بیشتر از تاسیس آن نمی‌گذرد. همین چند هفته پیش مسابقه مشاعره‌ای برگزار و به تمام مدارس مشهد اطلاع‌رسانی شد تا دبیران و معاونان مدرسه در آن شرکت کنند و اطلاعات شعر و ادبیات خود را محک بزنند. در این مسابقه، خانم تابنده‌فر مقام اول را آورد ولی اصلا پیگیر این‌که هدیه‌اش چیست، نشد؛ زیرا او بیشتر به این مسابقه رفت تا مدرسه محل تدریس خود را به همه مدارس دیگر، معرفی کند.

مشاعره باعث می‌شود تا مربیان سراغ شاعران بزرگ و اصیل کشورمان بروند و از این طریق، اشعار پر مفهوم آنها و زبان فارسی را بیاموزند

او می‌گوید: این دست برنامه‌ها بسیارمی‌تواند مفید باشد برای اینکه زمینه خوبی را ایجاد می‌کند تا مربیان سراغ شاعران بزرگ و اصیل کشورمان بروند و از این طریق، اشعار پر مفهوم آنها و زبان فارسی که ما خیلی از رفتار‌ها و منش خوب زندگی‌مان را مدیون اصالت آن هستیم، زنده نگه داریم.

این مدرسه گمنام!

او تاکید دارد اتفاقاتی در مدرسه آنها می‌افتد که در مدارس دیگر کمتر رخ می‌دهد. در این مدرسه مربیان با بچه‌ها دوست‌اند و مدیر مدرسه هم با همه. همه پیش از اینکه سراغ از درس‌خواندن بچه‌ها بگیرند، به این فکر می‌کنند که چطور می‌شود خود را وارد قلب آنها کنند تا بچه‌ها از روی اشتیاق درس بخوانند. این را از رابطه دوستانه خانم تابنده‌فر با بچه‌های نوجوان مدرسه نیز می‌توان به راحتی متوجه شد، در همان دیالوگ‌های کوتاهی که در زمان حضور ما در مدرسه، بین او و بچه‌ها رد و بدل می‌شود.

مطلب مرتبط نشان شاهنامه بر شانه بچه‌­های توس

قبل از آموزش، پرورش لازم است

او می‌گوید: فکر می‌کنم این حسی که مدیر مدرسه به تمام مربیان این مدرسه القاء کرده است واقعا کارساز باشد زیرا تجربه ثابت کرده که قبل از رسیدگی به آموزش بچه‌ها باید آنها را پرورش داد و این تنها زمانی میسر می‌شود که دانش‌آموز بتواند به معلم اعتماد کند و او را دوست داشته باشد.

من این ایده را در کلاسم اجرا کرده‌ام و بسیار جالب است که با دوستی با بچه‌ها آنها بیشتر به من اعتماد دارند و نسبت به درس من و انجام کار‌های کلاسی حساس‌ترند و آنها با دل و جان کاری که من بخواهم و تکلیفی که داشته باشند را انجام می‌دهند و این بالا‌ترین لذت برای یک معلم است وقتی ببیند دانش‌آموزانش توانسته‌اند در کلاسش بهترین احساس را داشته باشند و دسته آخر، بهترین نمره‌ها را کسب کنند.

*این گزارش بهمن سال ۹۰ در شماره شش شهرآرامحله منطقه ۱۲ چاپ شده است.