بانی مسجد پنجتن آل عبا پنج خیر محله امام هادی (ع) بودند
سال ۵۷ بود که با حس نیاز محله به برگزاری نمازهای جماعت در خیابان توس ۴۲ در محله امام هادی(ع) مشهد، پنج نفر بانی اصلی شدند و زمینی را خریداری کردند و مسجدی حدود ۸۰۰ متر در محله قامت برافراشت. قرار بود اینجا مسجد بینظیری باشد در دل محلهای کم برخوردار که زیر رواق ساده اش همه جور فعالیت فرهنگی انجام شود و محله را غنا بخشد.
۵ نفر بانی اصلی بودند و همین باعث شد که نام پنج تن آل عبا برای بانیان تداعی شود و بر سر در مسجد بنشیند و ۵ فرورفتگی گنبدی شکل نشان پنج تن آل عبا باشد بر روی یکی از دیوارها. این بود که مسجد پنجتن آل عبا شد تنها مسجد محله امام هادی در آن زمان و اهالی محله کوشیدند تا کلنگی را که به دستان مطهر آیتا... طباطبایی قمی زده شد را پاس بدارند و مسجد را با حضور پر رنگترشان صفای بیشتری بخشند. حالا دیگر همه اهالی ساکن در این حوالی هر یک به گونهای با این مسجد در ارتباطند و این مسجد تمام امیدشان برای ترویج فرهنگ در این محله است.
۲۵ شهید محله نشان افتخار مسجد
پایگاه بسیج شهیدکلاهدوز این مسجد شهید پرور، تبرک تمثال ۲۵ شهید را به نشان افتخارش بر روی دیوار دارد که از شهدای همین پایگاه مسجداند و به تبرک آنها این پایگاه فعالیتهای فرهنگی بسیاری را در مقابله با تهاجم فرهنگی که به خصوص در بین جوانان شایع شده انجام داده است و جوانان محله در روشنسازی آنها به این مقوله پرداختهاند. فعالیتهایی، چون توزیع بستههای فرهنگی، کلاسهای آموزشی و... که افراد زیادی را جذب کرده است.
پایگاه بسیج شهیدکلاهدوز تمثال ۲۵ شهید را به نشان افتخارش بر روی دیوار دارد که از شهدای پایگاه مسجداند
حضور پررنگ جوانان در مسجد
یکی از ویژگیهای بارز در این مسجد حضور با شکوه جوانان در آن است و این نشان میدهد که این مسجد در جذب جوانان به انجام فعالیتهای مذهبی و فرهنگی موفق بوده است. روحانی مسجد حجتالاسلام محبی که نزدیک ۱۵ سال است به اقامه نماز در همین مسجد میپردازد و با اهالی محله هم رابطه خوبی دارد میگوید: یکی از رویکردهای اصلی این مسجد از همان آغاز به فعالیتاش جذب جوانان و انجام فعالیتهای فرهنگی و مذهبی با هدف حضور آنها بوده است و بر این اساس حالا هم که این مسجد تا اینجا رسیده و کتابخانه و پایگاه بسیج فعال و حسینیه هم دارد، هنوز هم محوریتاش با جوانان است و حضور پر رنگ آنها را در نمازهایی که برگزار میشود دارد.
هزینه بازسازی نداریم
وقتی به ظاهر خشت پخته و گل این مسجد نگاه میکنم این در ذهنم تداعیگر میشود که شاید این مسجد نیاز به بازسازی داشته باشد تا مانند همان زمان انقلاب تازه و نو جلوهگر شود. محبی میگوید: با وجود اینکه سی و چند سال از تاسیس این مسجد میگذرد ولی هیچ گاه بازسازی اساسی نشده است و تنها چند مورد مرمت بسیار ناچیز در آن انجام شده و این در حالی است که ما بارها از شهرداری برای بازسازی مسجد بودجه خواستیم، اما جوابی که شنیدیم این بود که شما هزینه کنید، فاکتور بیاورید تا ما بخشی از آن هزینه را که در توانمان است، بپردازیم. البته او به این مورد هم اشاره میکند که مسجد از ساعت ۷ صبح تا آخر شب باز است و حضور مردم محله را در خود همه حال حس میکند.
کتابخانه مسجد در دو شیفت بانوان و آقایان صبح و بعد از ظهر مورد استفاده قرار میگیرد
این نشان میدهد اهالی محله در این مدت رابطه خوبی با مسجد برقرار کردهاند. فعالیتهای فرهنگی و آموزشی خوبی در این مسجد انجام میشود. کتابخانه آن در دو شیفت بانوان و آقایان صبح و بعد از ظهر مورد استفاده قرار میگیرد و پایگاه بسیج هم در قسمت خواهران و برادران علاوه بر برگزاری کلاسهای آموزشی بسیار فعال است.
فعالیتهای متنوع مسجد
در این مسجد کوشیده شده است که فعالیتهای بسیاری بال و پر داده شوند و روی هر موردی که بتواند در روابط بیشتر مسجد با مردم کمک کند کار میشود. مدتی است کتابهای کتابخانه مسجد به محلی دیگر برده شده و قرار است فضایی مناسبتر که در شان مسجد باشد با عنوان کانون فرهنگی در بالکن حسینیه مسجد ساخته شود تا کتابخانه نیز به آن انتقال یابد و بتوان آن را مورد بهرهبرداری بیشتری قرار داد.
در کل اعیاد هم برنامههای خوبی در این مسجد برای اهالی برگزار میشود. یکی از برنامههای سالانه این مسجد این است که در مناسبتهای خاصی مسابقات متنوعی نیز برگزار میشود و در در عید غدیر نیز جشنی به نام جشن سادات با دعوت خاص از ساداتهای محله و شهروندان عادی برگزار میشود که بسیار باشکوه است و مورد استقبال مردم قرار میگیرد.
همچنین برنامههای تفسیر قرآن در این مسجد سالهاست که هر شب پا برجاست و اهالی محلههای دیگر را نیز به حضور در این برنامه ترغیب کرده است. همچنین این مسجد برای کمک به خانوادههایی که در محله وضعیت مالی خوبی ندارند نیز برنامههایی را تدارک دیده تا با جمعآوری کمک خیران و اهالی به زندگی آنها هم کمک شود.
*این گزارش بهمن سال ۹۰ در شماره شش شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.