۲۷مدال ورزشی‌ مهسا خسروی در ژیمناستیک و کیک‌بوکسینگ

مهسا خسروی، دختر ۱۷ساله محله سیدی، از آن نوجوان‌هایی است که انرژی‌اش پایانی ندارد. او از ۶سالگی وارد دنیای ژیمناستیک شد و حالا بعد از ۱۱سال تمرین، ۲۰ مقام استانی از طلا تا برنز و یک مقام کشوری تیمی را در کارنامه‌اش دارد.

دو سالی هم هست که کیک‌بوکسینگ را شروع کرده و در همین مدت توانسته ۶ طلای استانی و یک برنز کشوری به دست بیاورد. مسیری که با تلاش و پشتکار ساخته شده و هنوز هم با انگیزه ادامه دارد. او می‌خواهد در دانشگاه رشته آسیب‌شناسی ورزشی را انتخاب کند تا در بهبود ورزشکاران آسیب‌دیده کمک کند.

مطلب مرتبط حامد مولایی کیک‌بوکسینگ را دیر شروع کرد اما زود قهرمان شد

-چطور شد که ژیمناستیک را شروع کردی؟

انرژی بالایی داشتم و در کودکی این انرژی بیشتر هم بود. انعطاف بدنی خوبی داشتم. مادرم با تحقیقی که انجام داد، مرا در کلاس ژیمناستیک ثبت‌نام کرد. خیلی زود در این رشته پیشرفت کردم.

-مثل بیشتر ورزشکارها، بزرگ که شدی ژیمناستیک را کنار گذاشتی؟

نه. هنوز هم تمرین می‌کنم، اما مثل گذشته برایش وقت نمی‌گذارم. موارد مختلفی باعث شد تمرین‌های ژیمناستیک را کم‌رنگ‌تر کنم. به عنوان مثال، مسابقه‌ها در سطح کشور منظم برگزار نمی‌شد و بعد از سه یا چهار سال، مسابقه‌ای با نواقص زیاد برگزار می‌شد. مورد دیگر این است که دختران برای مسابقه‌های برون‌مرزی کمتر اعزام می‌شوند و به طور کلی، فضای پیشرفت در این رشته محدودتر است.

-چرا ورزش رزمی را انتخاب کردی؟

ورزش رزمی، به‌ویژه مبارزه کردن، هیجان بالایی دارد. وقتی در باشگاه تمرین‌ها را دیدم، به این ورزش علاقه‌مند شدم و بعد از شروع تمرین فهمیدم انعطاف بدنی و استقامت پاهایم که از ژیمناستیک به دست آورده بودم برایم یک امتیاز در این رشته محسوب می‌شود. همین عوامل باعث شد جدی‌تر تمرین کنم.

-کیک‌بوکسینگ یا ژیمناستیک؟ کدام را بیشتر دوست داری؟

ژیمناستیک را بیشتر دوست دارم. هنوز هم وقتی به باشگاه می‌روم و یکی دو حرکت انجام می‌دهم، انرژی زیادی می‌گیرم. تنوع حرکت‌ها در ژیمناستیک بالاست و جنب‌وجوش و هیجان خاصی دارد. رشته رزمی را هم به خاطر مبارزه‌هایش دوست دارم.

-عامل موفقیتت در رشته‌های ورزشی را چه می‌دانی؟

یکی از بزرگ‌ترین شانس‌هایم که عامل موفقیتم هم بوده، آشنا شدن با مربیان حرفه‌ای و سطح بالا در هر دو رشته‌ای است که تمرین می‌کنم. به کمک تمرین‌های خوبی که آنها به من دادند، توانستم پیشرفت چشمگیری داشته باشم. عامل دیگر موفقیتم، سرسختی خودم در تمرین‌هاست؛ یعنی تا به درجه‌ای که مدنظر دارم نرسم، دست از تلاش و تمرین برنمی‌دارم.

-از بین مدال‌هایت کدام را بیشتر دوست داری؟

یکی از مدال‌های موردعلاقه‌ام، طلای کشوری رشته ژیمناستیک فورآل است که همراه تیممان در شهریور ۱۴۰۳ به دست آوردیم. برای این مدال به صورت گروهی زحمت زیادی کشیدیم. تمرین‌های سخت و فشرده داشتیم و روزی دست‌کم ۹ ساعت در گرمای تابستان تمرین می‌کردیم. جمعه‌ها از صبح تا شب به صورت پیوسته تمرین داشتیم. آن پیروزی و مدالی که به دست آوردیم برایم شیرینی خاصی دارد.

-در رزمی چطور؟

آذر امسال مسابقات کشوری کیک‌بوکسینگ برگزار شد که در آن توانستم اولین مدال برنز کشوری خود را به دست بیاورم. با توجه به تجربه کمی که در این مسابقه‌های رزمی داشتم، این مدال را بسیار دوست دارم.

-برای آینده‌ات چه برنامه‌ای داری؟

قصد دارم در رشته آسیب‌شناسی ورزشی درس بخوانم تا بتوانم به بازیکنانی که آسیب می‌بینند کمک کنم هرچه زودتر سلامت جسمی‌شان را به دست بیاورند.

* این گزارش سه‌شنبه ۱۹ اسفندماه ۱۴۰۴ در شماره ۶۵۲ شهرآرامحله منطقه ۷ و ۸ چاپ شده است.