خیریه آبشار عاطفهها سال ۱۳۸۰ تأسیس شده است. دفتر مرکزی سهسال است که به چهارراه راهآهن منتقل شده؛ چون در این محل، هم به تمام شعبات نزدیک است و هم به حرم که درنتیجه دردسترس زائران هم هست.
گروه جهادی «احسان» اینبار به محله مهدیآباد آمد و کادر درمانی آنها در مرکز خدمات جامع سلامت شهیدجعفرزاده خدمات رایگان پزشکی به مردم دادند.بیشتر مراجعهکنندگان به مرکز زنان و کودکان بودند.
خانم حلمی میگوید: شناسایی نیازمندان بخشی از کار گروه جهادی ماست. خانهبهخانه سر میزنیم و پساز شناسایی نیازها مثل تأمین دارو، جهیزیه، سیسمونی و... با خیران ارتباط میگیریم و لوازم موردنیازشان را تهیه میکنیم.
غلامرضا بصیریپور ۲۶ سال است که در «مؤسسه خیریه حمایت از بیماران آسیبپذیر طوس» خدمت میکند. تعریف میکند: این مجموعه روز اول، کارش را با بیستنفر آغاز کرد و اکنون ۱۴۰۰ نفر از خیران با این مؤسسه در ارتباط هستند.
این سه همسایه کاری کردهاند که نهتنها چهارشنبهشبها بیشتر ساکنان بلوک ۳۴ را دور هم جمع میکنند، بلکه همراهی سایر ساکنان محله را هم درشهرک ابرارجلب کرده و دست ۱۲ خانواده نیازمند را با کمکهای مردمی گرفتهاند.
یکی از گستردهترین طرحهای جهادی سلامت در محله شهیدقربانی اجرا شد. در این طرح، گروههای جهادی با استقرار سه یونیت دندانپزشکی و گردهمآوردن چند دندانپزشک و پزشک عمومی افرادکمبرخوردار را درمان کردند.
در سومین مرحله از طرح خدمات دندانپزشکی با همکاری قرارگاه جهادی مهرورزان، شورای اجتماعی محله تلگرد و مرکز نیکوکاری احسانالرضا (ع) بیشاز دویستنفر مراجعه کرده و از خدمات مختلفی که برایشان در نظر گرفته شده است، استفاده کردهاند.
عمو نعمت که صبحها عصازنان از خانه بیرون میزند، فقط و فقط به کارتنهایی دل خوش دارد که از مغازههای محله جمع میکند تا بعد آنها را ببرد آخر محله بهمن و به ضایعاتی بفروشد.
محله طرق، بیبضاعت کم ندارد. شاید همین وضعیت باعث شد سال ۱۳۸۲ زندهیاد حاج مهدی نجمی به فکر راهاندازی یک مرکز نیکوکاری در طرق بیفتد. حالا بعداز ۲۲ سال، خیریه امامرضا (ع)، ۵۷۰ خانوار را تحت پوشش دارد.
محمدمهدی رحیمی میگوید: کمکهای این صندوق مخصوص کسانی است که به یکباره درگیر یک مشکل جدی میشوند و نیاز فوری به پول دارند. وامهای فوری ما بهطور معمول ۵میلیون تومان است.
فعالیتهای مسجد امام زمان (عج) در محله امیرالمؤمنین(ع)، از خردسال تا سنوسالدار را دور هم جمع کرده است.
پایگاهشان در مسجد جوادالائمه (ع) است و اعضای آن همقسم شدند که وضعیت محله را بهبود ببخشند. اعضای این قرارگاه مدتهاست که زندگیشان را وقف پیشرفت محله کردهاند.
کبری اکبری میگوید: دستمان تنگ بود. برای درستکردن جهاز به خیلیها رو انداختم، اما کمکی نکردند. همان موقع نذر کردم اگر بتوانم جهازی آبرومند به دخترانم بدهم، تا وقتی که در توانم باشد، به آنهایی که دختر شوهر میدهند، کمک کنم!
بهترین میراث پدری رضا حیدری راه خیرخواهانهای است که جلو پایش گذاشته شده است. خوشنامی و دستبهخیری پدرش، حاجرافع حیدری که یک حسینیه در خیابان آیتالله شیرازی در محله بالاخیابان وقف کرده است.
همهجا هستند، هرجا که نیاز به کمک و امدادرسانی باشد، پای کار هستند، آنهم داوطلبانه. اسمش هم گواه همین شاخصههاست: داوطلب؛ داوطلبانی که به جمعیت هلالاحمر پیوستهاند و هرکدام در عرصههای مختلف پای کار ایستادهاند.
اهالی محله سجادیه پا پیش گذاشتند و جای خانواده عروس و داماد را پر کردند. از خودرو و دستهگل عروس گرفته تا شیرینی، میوه، شام و تالار و حتی آرایش ساقدوشهای عروس را هم که مانند خودش بچههای بهزیستی بودند، برعهده گرفتند.
راهاندازی خیریه امام جواد (ع) به دهه ۶۰ بر میگردد. این خیریه در ۲۳ نقطه از مشهد به نیازمندان افغانستانی خدمات ارائه میدهد. محمدقاسم هاشمی میگوید: نیازمندان افغانستانی مشهد را شناسایی کردیم.
زهراخانم درمیان اهالی محله و همسایهها معروف است به «خانم مشکلگشا». از سیسآباد گرفته تا پنجتن و التیمور و گلشهر، کسی نیست که حداقل یکبار نامش را نشنیده باشد.
وضعیت وخیم معیشتی همسایهها خلیلالله نیازی را بر آن داشته است که قبل از هر چیزی به فکر مستمندان محله باشد. او از ابتدای دهه۸۰ تا کنون نام بیشاز هزار خانوار نیازمند را فهرست کرده است.
برای محسن خردمندروشن قابلی ندارد، تعارف نیست. سررسید مقابلش، این را تأیید میکند. صفحات آن پر است از نام همسایههایی که گوشت را به نسیه بردهاند.