یکی از افراد ملکمحمود که اوضاع را رو به افول میدید، حاضر شد درمقابل دریافت پول، دروازه « نوغان » را بر روی نادر و سپاهیانش بگشاید و بالاخره، نادر توانست مشهد را فتح کند.
شله؛ غذای سالهای قحطی مشهد است و پختش قلق خاصی دارد که هر کس از پس آن برنمیآید. امیر دانشو شلهپز ماهر مشهد یکی از افرادی است که فوت و فن پخت شله را میداند.
شبیهخوانی، عَلمکشی و سینهزنی از رسمهای کهنه و دیرینه هیئت متحدیه ابوالفضلیهای نوغان است که قدمتی نزدیک به یک قرن دارد.
۶۶ سال است که محمدعلی توانایی، ثامنی است. همین است که از گوشهگوشه محلات این قسمت شهر، گفتنیهای زیادی دارد.
به قطب میوهفروشی مشهد در منطقه ۳ که با نام میدان بار نوغان شناخته میشود رفتیم و از نزدیک شاهد مردمی بودیم که به نیت برگزاری هرچه بهتر این شب آمده بودند.
مغازه کوچک محمودآقای قانع بهعنوان منبع بزرگ نیکوکاری در نوغان شناخته میشود و کمتر کسی است که او و بروبیاهایش برای خدمت به خانوادههای نیازمند را نشناسد.
دروازه نوغان از جایی آغاز میشد که این روزها مدرسه حاج تقی است. تاجران و بازرگانانی که از شهرهای اطراف میآمدند برای رسیدن به شهر باید یک قران میدادند.