حاجناظر ابراهیمی، کسی است که سالها خادم امامخمینی در نجف اشرف بوده است و درحالحاضر ساکن گلشهر مشهد است.
منطقه ۵
همسایگان میهماننواز
گلشهر یکی از بخشهای حاشیهای و پرتراکم منطقه ۵ است که در ۴ دهه گذشته جمعیت زیادی از مهاجران افغانستانی را در خود جا داده و اکنون بزرگترین محله مهاجرنشین ایران است. فراوانی رستورانها و لباسفروشیهای افغانستانی موجب شده «گلشهر» به عنوان یک جاذبه گردشگری در مشهد شناخته شود. «شلوغبازار گلشهر» از خیابانهای مهم این منطقه است. برگزاری بازیهای گروهی چون: بادبادکبازی، چوب دنده، فوتبال و... در این منطقه به جذابیتهای آن افزوده است.
خیابان سرخس (شهدای فاطمیون) که فعالترین راسته مشاغل سنتی و قدیمی مشهد است و ۲ میل کوره آجرپزی با قدمت بیش از ۷۰ سال که ثبت ملی شده، هویتی تاریخی به این منطقه میدهد. زمینهای بایر و رهاشده یکی از معضلات جدی این منطقه بهشمار میآید که مشکلاتی ازجمله حضور معتادان، ایجاد گردوغبار و بیماریهای مختلفی را بههمراه داشته است. شهرداری منطقه ۵ سال ۱۳۷۴ شکل گرفته و در مساحت ۱۴۳۸ هکتاری آن ۱۷۶ هزار نفر زندگی میکنند.
با سروسامانگرفتن گودال بزرگ فخار و تبدیلشدنش به پارک و فضای سبز، معابر دوروبر هم طعم داشتن یک محیط زیبای سرسبز را میچشند.
اینجا محل نذر علم و دانش پزشکی است. هر سهشنبه گروه جهادی حضرترقیه (س)، اعم از پزشک و ماما خود را به محله مهدیآباد میرسانند.
منطقه ۵ از دیرباز به سبب نزدیکی به حرم مطهر آقا علی بن موسی الرضا (ع) پذیرای زائران آقا بوده است. گزارش پیش رو مختصری توضیحات درباره اماکن منطقه مناسب احوال زائران است.
کوچه امت یک (شهید علیاکبر زوار کاریزی) را به همدلی و وحدت ساکنانش میشناسند. همسایهها هوای هم را در خوشی و ناخوشی دارند و به هر بهانهای دور هم جمع میشوند.
فاطمه کهندل، معلم دبستان شهید غلامرضاییان میگوید: چهلدانشآموز دارم که نیمی از آنها یتیم، بدسرپرست و یا فرزند طلاق هستند.
اولین چیزی که به ذهن میرسد این است که چرا فامیلی ازدواج کردهاند که سه فرزندشان دچار معلولیت شوند؟ اما مادر این بچهها نظر دیگری دارد. او این بچهها را برکت خانهاش میداند.