موکبی که فاطمیه امسال برای چهارمین سال متوالی در پارکینگ بوستان ارم، برپا شده، نشانه‌ای از قدرشناسی محمدمهدی ابراهیم‌پور و رفقایش در هیئت منتظران ظهور به حضرت زهرا(س) است؛ ماجرا به زمانی برمی‌گردد که گرهی بزرگ از زندگی محمدمهدی باز شد!
در حدود یک‌دهه‌ا‌ی که جلسه قرآن در خانه حاج محمداسماعیل قندری برقرار بود، چندین نسل از اهالی محله وحید روخوانی و روان‌خوانی قرآن را از ایشان یاد گرفتند.
هیئت بین‌الحرمین با همت مجید فاطمی امام جماعت مسجد امام‌حسین (ع) درسال ۱۳۸۰ برپا شده است. دراین هیئت احساس و عقل با هم درآمیخته شده تا جوانان با شور و شعور حسینی آشنا شوند.
این گروه کارشان این است که بگردند توی محله و مشکلات را حل کنند؛ انگار اولویت زندگی‌شان همین شده است که گره‌های زندگی دیگران را با همان کم‌وزیادی که خودشان دارند، باز کنند؛ از تهیه جهیزیه تا جمع‌وجور کردن دورریختنی‌ها.
سیداحمدحسینی موسپیدکرده مجالس امام‌حسین(ع) و خودش سال‌ها هیئت‌دار بوده است. می‌گوید: همه مراسم هیئت در خانه خودم برگزار می‌شد اما از‌آنجا‌که خانه خیلی قدیمی است،مناسب حضور هیئت بزرگ نیست.
مراسم شاه‌حسین‌گویان مربوط به هیئت منتظران بقیه‌الله (عج) متعلق به آذربایجانی‌های مقیم مشهد است. در این مراسم سوگواران در دهه اول محرم شمشیر به دست، فاصله خیابان امام رضا (ع) ۲۸ تا حرم مطهر را می‌پیمایند.
سال ۸۳ بود که «حاجی چوبی» سنگ بنای «هیئت جوانان قمر بنی‌هاشم (ع)» را بنا نهاد. وجه تمایز این هیئت با هیئات دیگر این است که هر سال محرم که می‌شود، ۱۷ طبل‌زن خوزستانی دعوت می‌شوند تا محفل عزاداری را رونق ببخشند.
در گذشته زمین کانون، آسیابی بوده است برای آرد‌کردن گندم‌ها. صاحبش آقای نوغانی اوایل جنگ، اینجا را برای پایگاه بسیج اهدا می‌کند و با مشارکت مردم این ساختمان بنا می‌شود. بسیاری از ۲۲ نفر شهید محله ساخت و گچ‌کاری‌اش را انجام داده‌اند.
بزرگ‌ترین عَلَم شهر متعلق به هیئت جان‌نثاران است که به دست اکبر بهمن، عَلَم‌ساز اصفهانی و سازنده قفل در خانه خدا ساخته شده. ۴۹ عَلَم دیگر که کمکی‌هایی از هیئت‌های دیگر شهر هستند نیز پشت عَلَم شاه‌رجب رو به حرم مطهر به راه می‌افتند.
در قدیم همه فامیل مجلس روضه‌خوانی داشتیم به‌طوری‌که از روز اول تا آخر ماه، هر روز مجلس روضه را یک خانواده برگزار می‌کرد. مادربزرگم پنج‌شنبه‌های اول ماه روضه‌خوانی داشت و مادرم پنج‌شنبه دوم ماه.
سابقه فعالیت‌های کانون فرهنگی مسجد جواد الائمه (ع) به قبل از انقلاب برمی‌گردد درست زمانی که جانباز شهید کربلایی‌رضا رجب‌پور به عنوان یکی از بزرگان محل، سردمدار گروه بود.
جواد رعنایی از آن‌دسته نوجوان‌هاست که دو تابستان پیاپی را به‌جای تفریح، با چاشنی مهارت پشت سر گذاشته و از دل این تجربه، درس‌های تازه‌ای برای آینده‌اش آموخته است.
مسجد پل سنگی، طبق روایتی که اهالی از پیش‌نماز قدیمی، مرحوم حاج‌سیدمحمدرضا بختیاری، نقل می‌کنند، نام خود را از سنگ بزرگی گرفته است که برای عبور مردم از گذرگاه آبی نوغان قرار داده شده بود. این سنگ، پایه‌ای برای هویت تاریخی مسجد شد.
سه کاسب خوش‌نام خیابان شیخ صدوق، اخلاق و اعتقادات مشترکی دارند و همین شباهت‌ها، ریسمان رفاقتشان را با گذشت سال‌ها از آغاز همسایگی، محکم نگه داشته است.
کرونا که شد، گروهی از همسایه‌ها، هیئت عشاق‌الحسین (ع) را در بوستان سرو راه انداختند تا چراغ عزاداری‌های محرم‌صفر روشن بماند و حالا بعد از شش‌سال، این روضه‌ها همچنان در این بوستان برپا می‌شود.
قصه این ایستگاه صلواتی به دوازده‌سال پیش باز می‌گردد؛ اعضای هیئت قاسم‌بن‌الحسن (ع) همچنان با ابتکار‌های ناتمامشان دامنه برنامه‌های هیئت را به فراتر از حریم مسجد، کشانده‌اند.
محمد صدیقی می‌گوید: بیشتر کار‌ها را به‌دست بچه‌های محله می‌سپاریم. نوه‌ام، امید که امانتی الهی بود، همه کار‌های فنی و صوتی حسینیه را انجام می‌داد و حالا که دیگر بین ما نیست، بچه‌های محله بیشتر از قبل پای کار آمده‌اند.
مسجد چهارده‌معصوم(ع) محل حضور انسان‌های خالص، عالم و باصفایی بوده که بیشتر از هرچیزی، نام و یاد آنها در خاطره‌ها مانده‌است. شهدای زیادی از این مسجد به جبهه اعزام شدند و پاتوقی برای بچه‌هاست.
هیئت جان‌نثاران موسی‌بن‌جعفر (ع) ۳۵ سال است که از ۲۰ هزار عزادار اربعین میزبانی می‌کند. دست‌کم صد نفر از اهالی محل برای آماده‌کردن مواد اولیه کمک می‌کنند.
بانوان محله اسماعیل‌آباد از سه سال پیش ۲۷برنامه روضه خانگی را سامان دادند و این مراسم معنوی را به مسجد و حسینیه حضرت ابوالفضل (ع) در خیابان شهید اشکذری هم کشاندند.