کاظم غلامشاهی که بخشی از وقتش را وقف آموزش جوانان شهرک شهید رجایی می‌کند، با تاثیراتی که از پدر و سایر استادانش گرفته، هیچ‌وقت در این راه بند کسب پول نبوده است.
بهنیا از دوران مهدکودک، در رشته ژیمناسیک کار می‌کند و بعد از اینکه سال ۱۴۰۰ مقام سوم استانی را به دست آورد، راهی مسابقات کشوری شد که در آن مقام دوم انفرادی و مقام سوم پنج‌نفره را کسب کرد.
حسنا داریوش از بین جمعیت، خودش را به مسئول می‌رساند و با همان هیاهوی همیشگی، سؤالات جنجالی‌اش را با اعتماد‌به‌نفس می‌پرسد؛ سؤالاتی که خاص او هستند و از قبل کلی برای آنها مشورت گرفته است.
علی پوررجب می‌گوید: اگر من مسئولیتی داشتم، به رشته‌های مختلف ورزشی به یک اندازه اهمیت می‌دادم. در هر محله معمولا زمین روباز برای فوتبال، والیبال یا بسکتبال هست.
محمد طاها اسدی، نوجوان پرتلاش می‌گوید: قهرمانی در این ورزش شیرین است، اما دلم می‌خواهد در سطح بالای این رشته مربیگری کنم و باشگاه داشته باشم؛ گاهی هم داوری مسابقات را انجام بدهم. می‌دانم برای رسیدن به این آرزو اول باید یک ورزشکار خوب شوم تا بعد بتوانم مربی خوبی باشم.
این نوجوان برتر می‌گوید: به هم‌سن‌وسالانم توصیه می‌کنم در‌کنار درس‌خواندن و سایر فعالیت‌هایشان، به قرآن هم بپردازند. خودم نیز به اجرای نکات قرآنی در زندگی‌ام مصمم هستم. می‌خواهم نشریه‌ای الکترونیکی با مضامین قرآنی تهیه کنم.
محمدسینا عسکری می‌گوید: معلم کلاس قرآن پرسید چه کسی آیت‌الکرسی را حفظ است و من دستم را بلند کردم و آن را کامل خواندم. خیلی تشویقم کرد و از من پرسید چه سوره‌هایی را از بر هستم. همان‌جا اسمم را برای مسابقات نوشتند.
امیرعلی یوسفی می‌گوید: کوچک‌تر که بودم، مادرم من را به کلاسی مربوط به سواد رسانه برد. مربی برنامه از حاضران پرسید کسی آیه‌ای از قرآن که درباره سواد رسانه باشد، بلد است؟
اسما فاتحی می‌گوید: مسابقات آسیایی کاتای کنترلی که ۲ تا ۴ اسفند سال گذشته در اهواز برگزار شد، آخرین مسابقاتی بود که من در آن شرکت کردم و موفق شدم مهم‌ترین مدال زندگی‌ام را تا این لحظه به دست آورم.
زهره گرگیجی، مدیر دبستان استثنایی «کوشا» است. او و همکارانش در این مدرسه سعی می‌کنند با اقدامات مختلف، بیش از هر چیز، خودباوری را در ذهن دانش‌آموزان تقویت کنند.
سهیل رحمت‌نژاد می‌گوید: ساندا در رشته ووشو همه‌اش مبارزه است؛ من هم عاشق مبارزه‌ام. تصمیم دارم با این سبک ورزشی موفقیت‌های بسیاری به دست آورم. استرس به‌سراغم که می‌آید، سعی می‌کنم بر ترس و استرسم غلبه کنم.
محمدحسین حامدی آن‌قدر به این رشته علاقه‌مند شده که در این مدت، پنج‌مقام استانی و دومقام کشوری در سبک کیوکوشین به دست آورده است.
مائده نیری هنوز هفده‌سالش تمام نشده و صاحب چندین مدال و لوح افتخار است. در شروع ورزش‌های رزمی، کونگ‌فو را انتخاب کرد و تا مرحله دعوت به تیم ملی پیش رفت، اما به دلیل یک اتفاق در ادامه راه به‌سراغ رشته ورزشی تکواندو رفت.
علیرضا محمودزاده‌قلعه‌نویی، نوجوان یازده‌ساله محله رسالت است که از سه‌سال پیش، ورزش کاراته را شروع کرده است و حالا افتخارات بسیاری دارد. همه فکر و ذکر علیرضا در این روز‌ها ورزش است.
سید‌فؤاد حسینی نوجوان می‌گوید: استعداد‌های خوبی در محله‌مان هست، اما به‌خاطر هزینه زیاد کلاس‌ها و هزینه مسابقه‌های کشوری و بین‌المللی از ادامه ورزش و شرکت در مسابقه‌ها منصرف می‌شوند.
شهریار گلی می‌گوید: من همین الان هم به‌دلیل پژوهش‌هایم می‌توانم اقامت رایگان در خارج از کشور را بگیرم، اما این کار را نکردم و بعد‌ها هم هرگز این کار را نخواهم کرد؛ مگر اینکه خیلی بی‌مهری ببینم.
اگر‌چه ژیمناستیک انتخاب اول بهاره باهران بود، در ادامه برای دنبال‌کردن ورزش حرفه‌ای به توصیه مربی و بزرگ‌تر‌ها تصمیم گرفت به‌سراغ کاراته برود.
ابوالفضل محمدی می‌گوید: در اولین مسابقه که توانستم نفر دوم شوم، استرس زیادی داشتم. مبارزه اول برایم خیلی سخت بود و تا پایان مسابقه، این استرس همراهم بود، ولی حالا با آرامش وارد میدان می‌شوم.
حمیده حسینی شاعر نوجوان ۱۵ساله در توجیه غم شعرهایش می‌گوید: خودم هم دوست دارم شعر شاد بگویم، اما نمی‌دانم چرا فقط زمانی‌که آسمان دلم ابری است، حس شاعری به سراغم می‌آید!
سعید اکرامی می‌گوید: در پانزده‌سالگی به ذهنم خطور کرد که خودم هیئتی راه‌اندازی کنم. جلسات هیئت امام‌سجاد (ع) از همان سال۷۶ هر هفته دوشنبه‌شب‌ها برقرار بود.