طیبه عبدالهی وقتی اوایل دهه ۶۰ از بیستمتری بلال به محله شریف آمد، اینجا بینامونشان بود و هنوز رنگ آبادانی به خود ندیده بود. تنها نقطه اشتراک خانه قدیمی و جدید، نداشتن آب و برق بود.
محله
شریف
شریف به محله ادارههای مشهد معروف شده است. بیشترزمینهای صدف که بخشی ازمحله شریف را تشکیل میدهد،متعلق به حاج حسن رضایی گریکانی، محمد بربر و آقای علاقهمند بوده است. در این بین،حاج حسن رضایی به هرکس که حداقل سهبچه داشته و قادر به خرید خانه نبوده یک زمین حدود۳۰۰متری اهداکرده است.
کلنگ مسجد امام رضا(ع) ۲۲سال قبل با کمک ۱۰میلیون تومانی از سوی خانم مسن کویتی که دستی در خیر داشت در مساحتی هزار متری با ۵۰۰متر زیربنا، زده شد.
آزاده ستاری دختر نابینای محله شریف است. او نویسنده است، پیش دانشگاهی را تمام کرده و میخواهد در رشته حقوق دانشگاه ادامه تحصیل دهد.
جواد کاهانی دو دهه پیش با همت بچهمحلهایش و خیلیهای دیگر تیمی در مسجد محلهشان تشکیل دادند که برخی از آنها تا حضور در مسابقات کشوری هم پیش رفتند.
سحر شفیعی کار حرفهای را از ۱۰سالگی آغاز کرده و با تئاتر «ق مثل قانون» برای نخستین بار بر روی صحنه رفته است و برای اجرای همین نمایش در جشنواره تئاتر کودکان در زاهدان، مقام اول بازیگری را کسب کرد.
عزیز نائینی آموزش هنر را از ۹ سالگی آغاز کرده و در ۱۸ سالگی کارش را با گلدوزی و خیاطی و بافندگی شروع میکند. او ۱۰ فرزند دارد که همگی راه مادر را ادامه داده و صنایع دستی تولید میکنند.
حسین عبداللهنژاد، در خانوادهای قرآنی بزرگ شده است. او قرائت قرآن را از پنج سالگی آغاز کرده و در سال ۸۴ قاری نمونه کشوری شده است.
به گفته ساکنان قدیمی کوچه صدف۷ تا قبل از دهه۸۰ اکثر املاکش باغ بود. مالکان آن املاک هم اغلب جزو اقلیتهای مذهبی و تجار بودند که برای فرار از آلودگی هوا باغچهمانندی برای خود درست کرده بودند.
بیست سال پیش که به محله شریف آمد، همه خانهها ویلایی بود. از پنجرههای خانهاش زندان و بعدها پل صیادشیرازی را میدید.
هنرستان دانش پرواز مشهد طرفداران زیادی دارد. دانشآموزان بعد از دوره متوسطه، میتوانند به این رشته بیایند و دو سال آموزش ببینند. بعد از این دو سال، دیپلم هوانوردی میگیرند و حتی تجربه پریدن دارند.
بافت اصلی محله شریف را ساختمانهای مسکونی تشکیل داده است. با این حال نکته مهم درباره محله شریف بافت اداری این محله کوچک شهری است. بسیاری از ادارات دولتی این محله را برای ایجاد ساختمان انتخاب کردهاند.
ازطریق معلمش فرم خادمیاری را برای پدرش آورد و یک هفته بعد، سیدرضا ظهیری در لباس خادمیاری مشغول خدمت شد. از ابتدا هم در مهمانسرای حضرت مشغول به کار شد.
یحیی توکلی در حادثهای قطع نخاع شد و توان رفتن را از داد، اما زندگی را رها نکرد، او حالا سه کتاب در زمینه کامپیوتر نوشته و در مجتمع توانیابان مشهد، میکس و فتوشاپ تدریس میکند.
طلعت خزایی و حیدرعلی طویلیقصیری تنها مایملک زندگیشان که خانهای قدیمی در محله عامل بوده را به نیت مدرسهسازی وقف کردهاند تا نامش یادبودی باشد برای «حمید»؛ فرزند مفقودالاثرشان.
۲۵ سال پیش «مجتمع آموزشی نیکوکاران توانیابان شریف» راه اندازی شد که درآن بیش از پنج هزار نفر از توانیابان شهرمان سامان گرفته و زندگی میکنند.
مریم حلمزاده ۵۰ سالگی را پشت سر گذاشته و مربی عروسکبافی در موسسه توانیابان شریف است. او در اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در یک حادثه رانندگی همسر و دختر خود را از دست میدهد و از همان سال روی تخت میماند.
در یکی از اتاقهای مجتمع نیکوکاری توانیابان مشهد، عدهای از هنرجویان کمتوان جسمی و حرکتی همت کردهاند و فنون یکی از ورزشهای رزمی را میآموزند. استاد مجید کارگرد بانی پاگرفتن این مرکز ورزشی است.
محمدمهدی عزتی جزء مدرسان کم سن و سال است که در کلاسهای آموزشی قرآن برای دانشآموزان، شاگردان زیادی را آموزش داده است.
مهدی خسروی پس از انقلاب اقدام به تشکیل جامعه هیئتهای مذهبی مشهد کرد و همچنان سالهاست که در کسوت هیئت موسس، هیئت امنا، مدیر و دبیر اجرائی در این جامعه مذهبی به فعالیت خود ادامه میدهد.
امیرحسین عبدالله آبادی کودکی هشت ساله است که در رشته شطرنج موفقیتهای زیادی به دست آورده از قهرمانی کشور تا درجه استاد بینالمللی.