حسین شریف نیا، مهندس بهداشت و دبیر بازنشسته‌ای که اکنون هفتادویک سالگی را پشت سر می‌گذارد، نخستین مؤسس آسایشگاه سالمندان در مشهد است.
همه‌چیز به تصمیم ایمان طوسی برمیگردد که در چهارده‌سالگی و به‌دنبال یک تب شدید، شنوایی خود را از دست داد و هر‌چه بزرگ‌تر شد، بیشتر حس کرد که دنیای ناشنوایان دنیای متفاوتی است.
مؤسسه نیکوکاری «مکتب جعفری» حدود ۴۰ سال پیش تأسیس شد و در خدمت به یتیمان و خانواده‌هایشان، نوآوری و خلاقیت زیادی به خرج داده است
حمید قاسمی، عضو شورای اجتماعی محله رسالت است که در محله اش کارگاه خیاطی راه اندازی کرده و قرار است چرخ‌هایش به دست نیازمندان بچرخد تا منبع درآمدی برای آنها باشد.
۳۰ سال قبل مسجدی در بولوار استاد حسابی ساخته شد که شاید کمتر کسی فکر می‌کرد، سال‌ها بعد به یکی از بهترین خانه‌های خدا در شهر مشهد تبدیل شود.
داستان این سرا از یک توبه آغاز می‌شود. مصطفی نوش‌آذری، مؤسس سرای نجات‌یافتگان مولا علی (ع)، که سال‌هایی از عمرش را گرفتار دام اعتیاد بوده است و تجربه چندین سال کارتن‌خوابی دارد، تحت تأثیر یک تحول روحی و با کمک یکی از شهروندان مشهدی توبه می‌کند.
وقتی وارد مغازۀ آرایشگری آقای اکبری می‌شوید، فضای خاصی را می‌بینید. مغازۀ آرایشگری آقای اکبری، مثل دیگر آرایشگاه‌ها نیست و تفاوت‌های جالبی دارد.
چند سال پیش دکتر مینو صدرزاده تصمیم می‌گیرد آش درست کند و با سود حاصل از فروش آن به زنان سرپرست خانوار کمک کند، کم‌کم تعداد دیگ‌های آش زیاد می‌شود و بدین گونه مؤسسه «کرانه حضور» شکل می‌گیرد.
مدرسه مکرم اولین موقوفه محمود مکرم واقف مشهدی بود که در سال ۱۳۳۰ در محله عیدگاه بنا شد. او در طول ۷ سال دو مدرسه دیگر نیز ساخت.
گروه باران مجموعه‌ای دانشجویان دانشگاه امام سجاد (ع) هستند که در کنار درس، دغدغه کودکان محروم را دارند. آنها با ۲۱۰ کودک و نوجوان ۳ تا ۱۸ ساله ارتباط مستمر دارند و بخشی از نیازهای آموزشی‌شان را مرتفع می‌کنند.
مسجد صاحب‌الزمان (ع) تلگرد اولین مسجد این محدوده شهری است که به گفته اهالی پیشینه آن به دهه ۳۰ برمیگردد. این موسسه حالا ۱۸۰ خانواده محروم را تحت پوشش دارد.
بی‌بی زهره می‌گوید: مدت‌ها قبل، همسرم طبقه همکف ساختمان را به عنوان مهریه به من داد. فکر کردم چه استفاده‌ای از آن می‌توانم بکنم که به نفع مردم باشد.
مسجد چهارده معصوم، که سال ۷۲ کلنگ آن زده شده، اولین مسجد در محدوده بولوار صیادشیرازی است. زمین این مسجد را خاندان اسماعیلی وقف کردند.
سال ۱۳۴۳ حاج رضا لطفی با همراهی سایر اهالی روستای باروت‌کوب مسجدی را ساخت که حالا به نام موسی بن جعفر(ع) مشهور است.
موسسه خیریه خاتم‌الانبیا(ص) توس، توانسته است برای ۲۶ نفر از خانم‌های این محله، کارآفرینی کند که از این میان، نیمی‌از آنان زنان بی‌سرپرست و بدسرپرست هستند.
دور از هیاهوی روزانه و فراتر از تمامی دغدغه‌ها، در خیابان هفت‌تیر مرکزی واقع شده که بانویی، مادرانه و عاشقانه ۴۰ کودک و نوجوان دختر را در آن به آغوش کشیده است. اینجا را «خانه فرشتگان» می‌نامند.
بعد از سیل سال۱۳۶۹ هجری‌قمری، و تخریب دو مسجد چاووشی و بقیه‌الله یکی از اعضای مسجد با نام «محمد جفایی» که زمینی بین این دو مسجد داشت، پیشنهاد ساخت مسجدی جدید، اما بزرگ‌تر را داد.
ماجرای نیکوکاری از جمع خانوادگی «مصلایی» آغاز شد. چند سالی به همین روال گذشت تا اینکه «حسین مصلایی» پسر خانواده به این فکر افتاد که دیگران را هم در این فعالیت خیرخواهانه شریک کند و آنها را پای کار خیر آورد.
در کارگاه‌های آموزشی و اشتغال مؤسسه توان‌بخشی همدم ارتباط صمیمی مربیان و شاگردان، حرف اول را می‌زند.
ایده جمع‌آوری سر بطری، ایده‌ای کاملا جهانی و نشأت گرفته از ژاپن است حتی آنها فراتر از ما فکر می‌کنند و درآمدی را که از این راه به دست می‌آورند، صرف خرید واکسن فلج اطفال می‌کنند و به آفریقا می‌فرستند.