کوچه معلم ۳۲ که حدود چهل تا پنجاهسال قبل، اولین ساختمانهایش توسط سازندگان و سرمایهگذاران یزدی ساخته شد، حالا هویتی آموزشی و ورزشی به خود گرفته است. این مسیر «آموزش» نام گذاری شده است.
مهین هاشمی بههمراه همسر و تکفرزندش جزو نخستین اهالی یکی از نوزده خانه سازمانی شرکت کوکاکولا بود؛ خانههایی که برای تکفرزندها یکخوابه و برای دو اولادها دوخوابه بود.
کوچه استادیوسفی ۵ در محله شاهد دو شاخصه مهم دارد؛ اول اینکه اداره آموزشوپرورش ناحیه ۷ در ابتدای این خیابان قرار گرفته و شاخصه دوم آن، نامگذاری کوچه به نام شهید ناصر فضلیبرآبادی است که خانوادهاش نیز در این معبر سکونت دارند.
مهناز کورهپز میگوید تصویر قدیم محله هنرستان، از زمین تا آسمان با امروزش فرق دارد. برای نمونه ساختمان آرمیتاژ، قدیم یک زمین کشاورزی بزرگ بود که در آن، استخر و خانه هم وجود داشت.
نام قدیم محله انصار «چاهمؤمنی» بود و این چاه و جوی آن در کوچه حر۵۶ قرار داشت. به همیندلیل است که ساکنان قدیمی این معبر، آن را به کوچه چاه مؤمنی میشناسند.
محله فردوسی یکی از قدیمیترین محلات شهر مشهد است که یادگارهایی به جا مانده از حدود هزار سال پیش را در خود حفظ کرده و به شهرتوس معروف است. این محله در اصل بازمانده شهر تاریخی تابران توس است.
خیابان شیخ حرعاملی محدوده منطقه ۲ شهرداری مشهد پیش از انقلاب، به یاد بزرگ سیستانیهای این محدوده به نام خیابان عامل معروف بود اما کوچهای در منطقه ثامن نیز به این نام خوانده میشود که یادگار دوران صفوی است.
در دهه چهل مسئولان مشهد مصمم شدند، گاراژها را سروسامان بدهند و آنها را در یک جا تجمیع کنند و ایده ساخت ترمینال مشهد از همین جا شکل گرفت. البته کار به همین آسانی پیش نرفت و ترمینال مشهد حدود دوازده سال پس از انقلاب راه افتاد.
به گفته اهالی خیابان فیروزه در محله هدایت، نخستین ساکنان این خیابان، نیروهای سازمانی سپاه بودند. البته بهمرور زمان و با فروش قطعاتی از زمینها توسط آنها، دیگرگروههای مردمی بهویژه کارمندان و کسبه در این خیابان ساکن شدند.
پساز شانزدهسال، هنوز بافت آبکوه به نتیجه نرسیده است و حال و روز خوبی ندارد، در حالی که سال۱۳۸۴ نوسازی و بهسازی بافت فرسوده کلید خورد و محله آبکوه هم مشمول مصوبه شورای عالی معماری و شهرسازی ایران بود!
در کوچه آموزگار ۸۰ محله تربیت وقتی سراغ همسایههای خوب و مردمدار را میگیری، دهها اسم از زن و مرد برایت ردیف میکنند. در این کوچه، همسایه خوب کم نیست. در این میان برخی برای رونق و آبادانی محله قدم برداشتند.
اولین ساکنان کوچه شهیدسرلشکر ابراهیم فخرایی ۳۳، فرهنگیان بودند که در دهه۷۰ ساکن شدند و حالا هم چندمدرسه و هنرستان دارد که محل تردد فرهنگیان و دانشآموزان است و به این ترتیب سرنوشت این کوچه گره خورده است به فرهنگ و فرهنگیان!
شینا قدمی شبهایی را به خاطر دارد که صدای آژیر از زندان وکیلآباد به گوش میرسید و صدای شلیک تیر شنیده میشد. صداهایی که نشان از فرار زندانی یا زندانیانی داشت و بهدنبالش نور نورافکنهای زندان و تلاش برای پیداکردن آنها!
کوچه دکتر حسابی شمالی ۷ یکی از سه مرکز محله فرهنگیان محسوب میشود. در این معبر، چهار کاربری مذهبی و فرهنگی، فضای سبز، ورزشی، آموزشی وجود دارد. اما کاربری شاخص، مذهبی و مربوط به مسجد امام جعفرصادق (ع) است.
محله کلاتهبرفی از محلات کمتر برخوردار مشهد است که امکانات شهرنشینی چندانی ندارد؛ از نکات جالب درباره این محله و بهویژه روستای قدیمی کلاتهبرفی بافت جمعیتی آن است که شهروندان اهل تشیع و تسنن با آرامش کنار هم زندگی میکنند.
اوایل دهه ۸۰ که مجتمع مسکونی سلحشوران ساخته شد، معبر محمدیه ۲۰ هم به عنوان یکی از راههای ارتباطی این مجتمع شکل گرفت، اما بهمرور زمان با وجود آسفالت معبر، اکثر زمینهای خالی حاشیه مسیر همین طور بایر ماند.
در دهه۷۰ با فروش زمینها توسط کشاورزان، روند سکونت مردم و شکلگیری خیابان زمرد در محله هدایت آغاز شد. بیشتر خانههای این کوچه به سبک معماری جدید ساخته شده است و عمری کمتر از بیستسال دارد.
تا سال ۶۰ هنوز این معبر در محله شهیدبهشتی برق نداشت. بهمرور، زمینهای اطراف به فروش رسید و آبادانی به محله آمد. حالا نامجوی۲۳ معبری است که امکانات خاص ورزشی و آموزشی دارد.
یکی از شناخته شدهترین مسیرها در بافت قدیمی مشهد، کوچه «رضویها» یا همان «توحید۱۱» است که از ابتدای ایجاد، بهدلیل اینکه ساکنانش از سادات رضوی بودند در بین مردم با نام کوچه «رضویها» شناخته شد.
کوچه حرعاملی۹ جزو محله حسینباشی است؛ کوچهای قدیمی که در گذشته بخشی از خیابان تعبدی فعلی و به همین نام بوده است، اما از وقتی خیابان حرعاملی احداث شد، جزو معابر فرعی این خیابان به حساب آمد.