مشهد گواه خوبی برای یادآوری یک رنگی و همدلی شیعیان است و قومیتهای مختلف که بیشترشان حسینیههایی در مشهد دارند، در محرم هیئتهای منحصر به خودشان را در شهر برپا میکنند.
دوم بهمن ۱۳۵۸ روزنامه اطلاعات مینویسد: «این هواپیما که ساعت۱۸ دیروز پس از کنترل تمام از فرودگاه مشهد بلند شد، قرار بود ساعت۱۹:۱۵ همان روز در فرودگاه مهرآباد فرود آید ولی در اثر یک سانحه، فاجعهآمیزترین سانحه تاریخ هواپیمایی ایران را بهوجود آورد.»
آیتالله خالصی را باید عالمی سیاسی بدانیم که در صدور فتواهای شرعی در حوزه سیاست و کشورداری، شجاعت و باریکبینی خاصی از خود نشان میداد، راهرو خالصی در حرم مطهر امام رضا(ع) به یاد این عالم نامگذاری شده است.
پس از تأسیس مدرسه دارالفنون در سال۱۲۳۰ خورشیدی، طب بهعنوان یکی از درسهای اصلی این مدرسه، در سه شاخه تدریس میشود. نخستین دانشآموختگان طب ایران در همین سال از دارالفنون فارغالتحصیل میشوند.
رجبعلی لبافخانیکی میگوید: نقش سنگ چنان مهم بوده است که دورههای فرهنگی گذشته انسان را به دوران سنگ بیان میکنند؛ دوران کهنسنگی، میانسنگی، نوسنگی. بیشتر سنگنگارهها متعلق به دوران نوسنگی است.
عمدهترین و به نوعی بزرگترین مراسم آیینی روستای بیوهژن مراسم خیمه پوشان است که از صبح تا ظهر تداوم دارد. این مراسم با حرکت علمهای روستا آغاز میشود و با برپایی خیمه و بیرق گردانی به اوج خود میرسد.
تا پیش از راهاندازی دانشکده دندانپزشکی، کار دندان مشهد به دست دندانسازها، دلاکها و سلمانیها بود؛ حرفهای که بهمرور قانونمند شد تا دست سلمانیها را از دامان خود کوتاه کند.
هدایت گواهی میگوید: آن زمان این آگاهی وجود نداشت که میشود هم برج ساخت و هم بنای تاریخی را نگاه داشت. بر اساس طرح شهرداری باید بخشی از بنا تخریب میشد اما پیشنهاد طرحی جدید، راه سومی پیش روی مسئولان گذاشتند.
تکگزارشهای باقیمانده ساواک از هفته ابتدایی بهمن۱۳۵۷ به «درگیری بین عدهای از مخالفین و موافقین در نزدیکی مسجد قوچان»، «اخلالگران تربتحیدریه» و «وضعیت مشهد» در ۷بهمن۱۳۵۷ پرداخته است.
سیدمهدی سیدقطبی میگوید: مجموعه کتابهای «اخبار خراسان» مفصلترین و مهمترین منبع اطلاعاتی تاریخی درباره خطه خراسان است که در کشور منحصربهفرد است، اما متأسفانه تاکنون موردحمایت قرار نگرفته است.
بازه هور که اکنون در بخش احمدآباد و در ۷۵ کیلومتری جنوب شهر مشهد قرار دارد، در قرون گذشته جزو ولایت بُست محسوب میشده است. این چهارطاقی در مسیری قرار دارد که شمال و جنوب شرق ایران را به هم متصل میکند.
تلاش مهران و همکاران متعهدش در شناسایی نخبگان ورزشی مشهد و برگزاری مسابقات مختلف باعث میشود ورزش مشهد خیلی زود در کشور نام و آوازهای پیدا کند.
ابوالفضل بیهقی که در دیوان رسالت مسعود غزنوی بوده است در کتاب تاریخش در میان ذکر وقایع آن سالها با دقت گزارشهایی از ساخت و سازها و ویرانیهایی که در آن دوران به وقوع پیوسته نیز ارائه کرده است.
حدود ۸۳سال پیش هوای سرد مشهد تن بیخانمانهای بسیاری را میلرزاند و حضور قوای سرخ هم هرروز بر تعداد گرسنگان شهر میافزود، آنچنانکه نیکوکاران شهر در پی ایجاد سقفی برای مردم بیپناه شهر شدند.
پسوند نام مساجد، تکایا و حسینیههای تاریخی مشهد محکمترین سند تاریخی است که گواه آنست مشهد در همه تاریخ بلندش، شهر مهربانی و مدارا و شهر همزیستی و صلحطلبی بوده است.
میرزاصالحرضوی، بانی بسیاری از موقوفات مشهور شهر مشهد بود. بههمیندلیل، باید دوران تولیت پدرش میرزامحسنرضوی را عصر شکوفا شدن سنت وقف در مشهد بدانیم.
تقریبا همه کوچههای قدیمی مشهد دارای فرعیهایی هستند که سرنوشت تعدادی از این فرعیها هم به بنبست رسیده است. شاید بتوان فرعی «خندق۲۳» (توحید۲۳) را تنها کوچه بافت قدیم شهر لقب داد که هیچکدام از فرعیهایش بنبست نیستند.
شهر مشهد در جایگاه مرکز ایالت خراسان همیشه موردتوجه حاکمیت بوده و از عصر تیموری سکههای فراوانی با نام این شهر تابع نظام پولی حکومتی، به ضرب رسیده است.
میرزامحمد آقازاده خراسانی در دوران حضور در مشهد، باشکوهترین درس خارج فقه و اصول روزگار خود را داشت و شاگردان زیادی تربیت کرد. آیتالله قمی در واکنش به شهادت ایشان گفت: «میرزا محمد آقازاده فقط آقای خراسان نبود؛ آقای کل ایران بود.»
سنگ بنای ایوان ساعت در عهد شاهعباسیکم صفوی گذاشته شد؛ ایوانی با ارتفاع۱/ ۲۴ و دهانه ۹/ ۶ متر که آن را در جناح غربی صحن کهنه ساختند. این ایوان از لحاظ آرایهها و تزیینات، یکی از زیباترین ایوانهای حرمرضوی است.