باغ «هشتآباد» یا «عشرتآباد» امروزی، در میانه این جزیره سبز و در ضلع شمال غربی آن واقع بود و حکایت امروز ما، بخشی از سرگذشت این نگین سبز تاریخ مشهد است.
درنقشه سال۱۳۲۵خیابانی که ازچهارراه خواجهربیع بهسوی راهآهن کشیده میشد،عشرتآباد نام داشت و اکنون بهنام «کاشانی» تغییرنام یافته است. داستان نامگذاری «سهراه کاشانی» به بحبوحه انقلاب برمیگردد. دوم بهمن سال۱۳۵۷،هزاران نفر ازمردم مشهد در عشرتآباد گردهم آمدند تا این محل را به یاد شهیدمحسن مباشرکاشانی، «سهراه کاشانی» بنامند.
کتابهای کتابخانه مرکزی شهرداری، بیشتر، در حوزههای تخصصیِ شهری است اما منظور این نیست که عموم نمیتوانند از منابع موجود استفاده کنند؛ هرکه بخواهد، میتواند یک کارت شناسایی به امانت بگذارد.
حسین هوشیار یکی از قدیمیترین نردبانسازهای شهرمان است که از گذشته در میدان توحید، مشغول به کار بوده معتقد است: نردبان اصولا شئیی شاعرانهای است که خاطرههای زیادی برای ما ساخته است.
قدیمیهای مسجد بالاخیابان از ۳۰ سال پیش مراسم گلباران حرم را در روز ولادت حضرت رضا (ع) اجرا میکنند.
محمدعلی پوروکیل که کارش قلع اندود کردن قابلمههای مسی است میگوید: بعضی از مشتریها حالا که خاصیت مس را فهمیده تصمیم گرفتهاند دوباره قابلمههای مسیشان را سفید کنند.
«شهربانو خالقی» ساکن محله کاشانی است و مادر خیلی از اهالی محل، به درِ خانهاش که میرسم بوی عطر درختان تازه روییده به استقبالم میآیند و در را که برایم باز میکند سالهای سال خاطره را در چهرهاش میتوان دید.
حسین خراسانی که از ۶ سالگی وارد سماورسازی شده میگوید: پدرم در نوغان مغازه داشت. هم سماور سنتی یا همان زغالی میساخت و هم میفروخت. اما من نزد اوستای دیگری کار میکردم. از صبح اول وقت تا ساعت ۸ شب یکسره کار میکردم.