علی کیومرثی، فاتح قلههای بلند در محله آب و برق مشهد زندگی میکند. او متولد۱۳۴۶ است و شاید نزدیکی به کوههای آب وبرق نخستین دلیل علاقه او به ورزش کوهنوردی باشد.
علی اروندی میگوید: وقتی جوانان محلهمان را میدیدم که مجبور بودند به خاطر ساعتی ورزش مسافت زیادی را بپیمایند این فکر در سرم افتاد تا سرمایهام را در این راه صرف کنم.
جواد ساقی در سال ۲۰۰۸ بعد از قهرمانی در مسابقات جایزه آزاد قطر، از سوی مسئولان این کشور پیشنهاد اقامت در قطر را دریافت کرد اما ورزشکار محله ایثار آن را رد کرد و حاضر نشد به ملیت کشوری دیگر درآید.
مسیر ورزش برای محمدحسین صدیقی، ناهموار و پرپیچوخم بوده است؛ پیچوخمهایی که هرکدامشان کافی بود برای دلسردشدن و خداحافظی او با دنیای ورزش، اما همراهی خانواده و اعتمادبهنفسش، او را در عرصه ورزش نگه داشت.
محمدرضا وجدانی در خانوادهای به دنیا آمده که سوارکاری جزو جدانشدنی زندگی آنها بوده است؛ پدری که رکورددار پرش با اسب در آسیا بوده و هست، برادر و عمو و عموزاده و عمهزاده که همگی سوارکارند.
حامد مولایی در بیست سالگی به پیشنهاد یکی از دوستانش برای تماشای بازی ورزشکاران به باشگاه میرود و از نزدیک مبارزات کیکبوکسینگ را تماشا میکند که بذر علاقه به این رشته در دلش کاشته میشود.
فکر راهاندازی باشگاه فوتبالدستی را همین دوستان توی سرم انداختند، بهانهشان هم بازیهای دوران کودکیمان بود، برای همین حس خوبی به این باشگاه و کارم دارم بهویژه که میبینم این رشته در حال فراموشی است.
آروین الله یاری، پسر نهساله محله بلال، با کمربند مشکیاش نهتنها در مسابقات، بلکه در دل آرزوهایش حسابی میجنگد؛ آرزوی ساختن باشگاهی بزرگ، برای پرورش قهرمانهای کوچکی مثل خودش.
مسعود غریب با دیدن موفقیت نسرین شاهی پس از کسب سهمیه المپیک پاریس، در مسیر قهرمانی رشته تیراندازی قرار گرفت. خودش میگوید: با خودم گفتم شاید من هم بتوانم! تست دادم و چون بدنم ورزیده بود، گفتند بهتر است در رشته تیراندازی با تفنگ کار کنم.
۱۷ سالگی آغاز ورود کریم میرزایی به رشته کوهنوردی بوده و کوهِ «چمن» که بعد از منطقه زشک قرار دارد، اولین فتح اوست. او حالا عضوی از گروه ورزشی رسالت است که بیشتر قلههای مرتفع ایران را فتح کردند.
مجموعه ورزشی محله الهیه، پاتوقی است برای زنان ورزشکار و ورزشدوست که تا همین چندسال پیش زمین خالی بود و برای اهالی آفت شده بود.
رضا صاحبی از آقای گلی لیگ ایران همراه با تیم پیام خراسان میگوید، از آقای گلی در تیم ذوبآهن و البته از روزی که حقش را در تیم ملی پایمال کردند و لحظه پرواز برای جام ملتهای آسیا در سال۲۰۰۰ اسمش را خط زدند.
حمید نوذری، باستانیکار پیشکسوت مشهد از ۳۳ سال پیش روح و جسمش با این ورزش عجین شده است. او معتقد است: ورزش باستانی سراسر جاذبه است و تمام وجود آدم را میسازد.
این روزها ویدوئی در فضای مجازی دست به دست میشود که در آن مهرناز حسینی با یک ضربه کاربردی، حریف خودش را در ثانیه دهم ناک اوت میکند. فنی که بین کاراتهکارها به «کایتن» شهرت دارد و اجرای آن برای بزرگسالان هم سخت است.
سالار، محسن و مجید سه ورزشكار هممحلهای و بچهمحله تلگرد هستند. آنها هفتهای سه روز با هم راهی سالن ورزشی بسیج میشوند و با هم کاراته و ووشو تمرین میکنند.
محمدرضا صادقپور مربی و داور جوان محله طلاب است که بیش از ۵۰مدال رنگارنگ در قهرمانیهای استانی درکارنامه او ثبت شده است. او همچنین مقام دوم در مسابقات تیمی بزرگسالان کشور را به دست آورده است.
مرتضی جابری از کودکی به بیماری نرمی استخوان مبتلا بود به همین خاطر با تجویز دکتر و به دلیل علاقه مادرش، به دنیای ژیمناستیک وارد شد. او حالا یکی از مربیهای موفق محله وحید دراین رشته است.
محمدحسن محمدجو بهخاطر علاقهاش در سال ۷۱ وارد دنیای رزمی ورزش شد و تا امروز آن را به صورت حرفهای دنبال کرده است تا جایی که در ۱۴سال مربیگریاش توانسته حدود ۱۰ هزار هنرجو را آموزش دهد.
«محمد شکوهی» مقام اول کشوری رشته رزمی موتای را کسب کرده است. او فرزند شهید غلامرضا شکوهی است که به خاطر شدت جراحاتش در سال ۸۱ به شهادت رسید.
افسانه نوروزی بانوی ۲۶سالهای است که کمربند مشکیدان دو کونگفو دارد و در پرونده ورزشیاش شش عنوان قهرمانی استان و گردنآویزهای رنگارنگ ثبت شده است.