حمید قربانی مدال قهرمانی کشور در رشته کشتی دارد، اما پایش در جریان تصادف رانندگی، شکست و مجبور شد کشتی را در اوج، کنار بگذارد. بعد از آن به بدنسازی روآورد.
مسجد قدمت زیادی ندارد، اما در همین مدت کوتاه توانسته است بخشی از نیازهای فرهنگی، مذهبی و ورزشی ساکنان این محدوده را رفع کند.
فرشته عاقل، بانوی رزمیکار و پرافتخار ساکن بولوار شاهنامه، از سیزدهسالگی وارد هنرهای رزمی شود و سال۹۴ در رشته کیوکشین مقام اول کشور را به دست میآورد.
محمد رزقی، برنامههای دینی را به فعالیت باشگاه ورزشیاش افزوده است.
ایلیا مجدی مدال طلای مسابقات بینالمللی خاورمیانه که با حضور شانزده کشور آسیایی در مشهد برگزار شد را از آن خود کرد.
امیر شبانی از سال ۱۳۸۰ ورزش را شروع کرده و آخرین مقامش را در رشته کیکبوکسینگ همین ماه گذشته در مسابقههای آسیایی مراغه کسب کرد و توانست مقام نخست را از آن خود کند.
کشتی پرطرفدارترین رشته ورزشی باشگاه مهدیه در محله مهرآباد است و حدود صد نوجوان عضو آن هستند.
فاطمه اکبریان در هفدهسالگی بیشاز بیستمقام استانی و چندین مقام کشوری و دو رتبه بینالمللی در رشته کاراته دارد.
در خیابان شهیدحشمتی۳ انواع کاربری ورزشی، فرهنگی و مذهبی، فضای سبز و آموزشی قرار دارد؛ بااینحال کاربری ورزشی، در این خیابان غالب است.
کمربند آبی پایینترین رتبه در هاپکیدوست. خیلی از مربیها بهخاطر بردن من به مسابقات کشوری، به مربیام خرده میگرفتند و این کار را اشتباه محض میدانستند.
باید طول مدت مربیگری محمدرضا صابری در کتاب گینس ثبت شود، او بیش از ۶۰ سال سابقۀ مربیگری را در کارنامۀ خود داشت.
سالن ورزشی برادران شهیدنامی، مجموعهای برای ورزشهای توپی است که چهار محله خلج، سیدی، قائم (عج) و المهدی (عج) با تراکم جمعیتی حدود ۷۳هزارنفر را تحتپوشش قرار میدهد.
کمال رافعیپور دارای مقامهای زیادی در رشتههای مختلف ورزشی و بهویژه رشته بدنسازی است؛ سمیه، خواهرش هم ۱۵ سال در همین رشته به صورت حرفهای در میادین ورزشی حضور دارد.
«ایستگاه سلامتی» برای مجموعه ورزشی شهدای شهرداری، نامی مناسب به نظر میرسد؛ مجموعهای ورزشی با سالنهای متعدد که میعادگاهی برای ورزشکاران و علاقهمندان به رشتههای مختلف شده است.
خیابان اقدسیه ۱/ ۴۰ یکی از معابر فرعی محله نقویه است که خیابان اقدسیه را با پیچوخم زیاد به خیابان سجادیه ۲۶ متصل میکند و البته این روزها خبری از تابلو نام معبر در آن دیده نمیشود.
فرانک طالعی میگوید: مادربزرگ میدانست که من چقدر ورزش را دوست دارم و همیشه دوست داشت که بتواند برایم کاری کند.
زورخانه شهید احمدی برخلاف دیگر گودهای مشهد، پر از باستانیکاران جوان است و اصلا همین نسل سومیهای این زورخانه، چراغش را روشن نگه داشتهاند اما در میان این بروبچههای پرانرژی، حاج علی خاکسار بدجور خودنمایی میکند.
محمد عوشار ۳۰ سال است در باشگاه راهآهن کشتیگیر تربیت میکند.
خواهرم در باشگاه رزمی ثبتنام کرده بود، اما بعد مدتی از رفتن منصرف شد؛ با هم به توافق رسیدیم که من به جای او به کلاس بروم. از همان اول به نظرم رشته خیلی جذاب و شیرینی آمد و بههمیندلیل مدام تمرین میکردم.
با وجود مزاحمتهای پسر همسایه و دید بدی که به این ورزش داشتم، با خودم فکر میکردم که اگر من هم کاراته بلد بودم، میتوانستم از خودم دفاع کنم.