فرهنگ ۳۰ معبری فرعی در محله دانشجوست که از بولوار فرهنگ تا حاشیه وکیلآباد کشیده شده است و به نام «پرورش» شناخته میشود. بخش عمده اراضی این معبر متعلق به فرهنگیان است.
منطقه ۱۱
منطقه ورزشکاران و هنرمندان
با اینکه قسمت عمده منطقه ۱۱ در اوایل دهه۶۰ شکل گرفته، این منطقه اکنون جزو مناطق برخوردار مشهد است. بوستان ملت و زندان وکیلآباد قدیمیترین فضاهای شهری این منطقهاند. بوستان ملت و شهربازی آن، بوستان چهلبازه و پارک گلها ازجمله نقاط تفریحی و گردشگری منطقه ۱۱ است که در فصلهای مختلف سال پذیرای جمع زیادی از شهروندان و مسافران میشود. ورزش و هنر بین شهروندان منطقه ۱۱ جایگاه ویژهای دارد. این موضوع باعث شده است باشگاههای ورزشی و مؤسسات هنری بسیاری در این محدوده شهری شکل بگیرد. بازنشدن گره ترافیک از معابر اصلی این منطقه با وجود احداث چندین خیابان از معضلات منطقه ۱۱ است. قرارگرفتن زندان مرکزی مشهد در دل منطقه مسکونی، دیگر معضل جدی شهروندان این منطقه بهشمار میآید که مسئولان شهری و استانی را نیز واداشته است برای جابهجایی این مکان به فکر چاره باشند. منطقه ۱۱ شهرداری مشهد سال ۱۳۷۸ شکل گرفته و در مساحت ۱۵۳۴ هکتاری آن ۲۰۰ هزار نفر زندگی میکنند.
سمانه عطاران دارنده مقام دوم جشنواره تئاتر استانی است. او با وجود معلولیت یادگرفته ورزش کند، کلاس بازیگری برود، مربی تیراندازی باشد و البته کلی هنر دیگر.
دانشآموزان موفق هنرستان رهروان حضرت زینب(س) در مسابقات تئاتر دانشآموزی خوش درخشیدهاند و توانستهاند از بین ۱۲۰ گروه تئاتر شرکتکننده از سرتاسر کشور، مقام اول این مسابقات را از آن خود کنند.
وحید آذریفر ۱۷ سال پیش در هفتسالگی و در دوران شیرین دبستان به دیابت مبتلا میشود و میگوید تا حالا بیشتر از ۲۰ هزار بار به خودش انسولین تزریق کرده است.
هادی سروری، طراح و شمایلزن محله آزادشهر تنها کسی است که توی مشهد دارد این هنر را بهطور جدی دنبال میکند. هنری که دوست دارد برای زنده نگه داشتن و ترویجش، آن را به جوانان هم آموزش بدهد.
صدای او همواره با کشتی عجین شده است. لحن حماسی جواد خیابانی، زیرکی عادل فردوسیپور، جملات عجیب و غریب پیمان یوسفی و اطلاعات داوری هوشنگ نصیرزاده را که با هم جمع کنیم، میشود «هادی عامل».
محمدرضا جهان که آن موقع ششساله بود، در خاطرش هست که وقتی خانهشان ساخته میشد، اطرافش بیابان بود. نه از بولوار معلم خبری بود و نه بقیه معابر منطقه ۱۱. به این محدوده که نه آب داشت و نه برق، «بیرون شهر» میگفتند.