هاشم شکوهی شاعر آیینی مشهد همیشه برای اهل بیت میسرود 
نخستین کتابخانه تخصصی امام علی(ع) در محله جنت قرار دارد 
گشتی در سه بوستان منطقه سه مشهد
از اساسیترین نیازهای هر محله داشتن فضای سبز و بوستان است. موضوعی که امروز در بیشتر مناطق شهر مشهد تبدیل به یکی از خواستههای مهم مردم شده و تا پای مسئولی به مسجد یا عرصه یک منطقه باز میشود، نخستین چیزی که از زبان آنها خارج میشود، ایجاد بوستانی حتی کوچک در دل محلهشان است.
منطقه ۳ شهرداری مشهد یکی از مناطق پیشرو و فعال در زمینه ایجاد بوستان به ویژه در میان مناطق کمتر برخوردار است و امروز سرانه فضای سبز در این منطقه از ۱.۷متر برای هر نفر به ۲.۴متر رسیده است. اما با وجود همه این تلاشها برای ایجاد و راهاندازی بوستانهای گوناگون در محلات حاشیهای، هنوز برخی کاستیها و مشکلات در بوستانهای منطقه مانند بهار و یاس و ارکیده وجود دارد.
با توجه به فرارسیدن تابستان که آمار استفاده از بوستانها بالاست شایسته است هرچه سریعتر این نقاط ضعف برطرف شود تا شهروندان با خیال آسودهتر از فضاهای سبز لذت ببرند.
بوستان بهار
فقط دو سرویس بهداشتی برای بوستان ۸۳ هکتاری
بیشک شاخصترین و بزرگترین فضای سبز منطقه ما بوستان بهار است. بوستانی که پس از گشایش بلافاصله به محوریترین فضای سبز منطقه ۳ تبدیل شد و برنامههای ریز و درشت فرهنگی با حضور مردم در آن برگزار میشود.
از طرح بزرگ نسیم وحی در ماه مبارک رمضان گرفته تا همایش پرواز بادبادکها و جشنواره آدم برفی. حالا چند ماهی میشود که این بوستان بزرگ به نمایشگاه کاریکاتورهای بینالمللی تبدیل شده و نام باغ کاریکاتور و پارک موضوعی هم به اسم آن اضافه شده است.
با این همه هیچیک از این موارد باعث نشده که مشکلات ساختاری این بوستان پس از دو سال و اندی رفع شود. شاید خندهدارترین مشکلی که بوستان بهار با آن دست و پنجه نرم میکند و صدای شهروندان را درآورده، نبود سرویس بهداشتی مناسب است.
باورکردنی نیست که مکانی به این بزرگی که برخیها آن را با بوستان ملت مقایسه میکنند، فقط دو سرویس بهداشتی دارد؛ یکی در ورودی خیابان رسالت ویژه آقایان و دیگری در نزدیکیهای بولوار شهید ناصری و خیابان خواجهربیع که به بانوان اختصاص داده شده است.
این در حالی است که در دیگر بوستانهای بزرگ مشهد یا سرویس زنانه و مردانه را کنار هم میسازند یا اینکه دستکم با فاصله نزدیک از هم دیگر ایجاد میشوند که مشکلی برای دسترسی بانوان وجود نداشته باشد.
در جریان اجرای برنامه نسیم وحی و با توجه به اعتراضات مردم، این مشکل با نصب یک کانکس رفع شد، اما شنیدههای ما حاکی از این است که این سرویس بهداشتی سیار هم موقتی است و امروز و فردا جمع خواهد شد و دوباره روز از نو روزی نو. درمانهای موقتی چاره این موضوع نیست، بهتر است فکری اساسی به حال این وضعیت شود.
اینجا خبری از آبخوری نیست
پس از اینکه سال گذشته برنامه نسیم وحی در بوستان بهار اجرا شد، ترجیعبند همه صحبتهای مردم نبود یک آبخوری ساده بود. البته بعد از کش و قوسهای فراوان، واقفی خیراندیش یک دستگاه آبسردکن وقف این بوستان کرد، اما آیا فضایی که یک ضلعش خیابان رسالت و ضلع دیگرش خیابان خواجهربیع است، تنها باید یک آبسردکن کوچک داشته باشد؟
یعنی واقعا طراحان و سازندگان بوستان بزرگ بهار در مراحل پیش و پس از ساخت، برای لحظهای فکر نکردند کسی که از این مکان، آن هم در فصل تابستان، استفاده میکند تشنه میشود و نیاز به آب دارد؟
فعلا که مردم برای رفع تشنگیشان به ندرت میتوانند از همان یک آب سردکن سود ببرند، چون هم کوچک است، هم با توجه به جانمایی آن به سختی دیده میشود و هم اینکه برای شهروندان مستقر در دیگر نقاط بوستان دور از دسترس میکند.
آنها یا باید تا نزدیکیهای پل میدان بار نوغان بروند تا یک سوپرمارکت پیدا کنند و آب معدنی بخرند یا اینکه سر از میدان امامحسین (ع) دربیاورند تا بتوانند به آب سردکن یا سوپرمارکت برسند و رفع تشنگی کنند.
بعد برخی مسئولان میگویند که چرا مردم از فضاهای سبز استفاده نمیکنند؟ وقتی یک گشت و گذار اینقدر دردسر دارد، مردم هم ترجیح میدهند یا از دیگر بوستانها استفاده کنند یا اینکه کلاً عطای پارک رفتن را به لقایش ببخشند.
امنیت؛ کماکان حلقه مفقوده
مردم و از جمله یکی از کسانی که زورگیران به او حمله کردهاند، معتقدند تا زمانی که نگهبانان بوستان بیشتر نشوند، از دوربینهای مداربسته استفاده و میزان روشنایی آن تقویت نشود، همچنان بوستان بهار شبها امنیت نخواهد داشت.
هنوز چندماه بیشتر از گشایش باغ کاریکاتور نگذشته که یا پایه فلزی تابلوها به سرقت رفته یا اینکه با اجسام مختلف به کاریکاتورها حمله شده است و آنها را از بین بردهاند. واقعاً چه تضمینی است که زورگیران، سارقان یا معتادانی که تعدادشان در آن محدوده کم نیست، به مردم حمله ور نشوند و به آنها آسیب نرسانند؟
تا زمانی که شهروندان محلات بلال و بهمن و خواجهربیع و سیسآباد و دروی که در نزدیکی بوستان قرار گرفتهاند، خاطرشان از امنیت این مکان جمع نشود، بعید است در آن قدم بگذارند. صرف تعبیه یک کیوسک نیروی انتظامی که در یک ضلع بوستان واقع شده، هیچ دردی از این موضوع دوا نمیکند.
اگر این فضا هم رده بوستانهایی مانند ملت و کوهسنگی است، باید از نظر نگهبان و بودجه هم درست مثل آنها باشد تا مردم با خیال راحتتری، برای چند ساعت هم که شده از زیبایی و هوای لذتبخش بوستان بهار استفاده کنند.
به بچههایتان بگویید هوس خوراکی نکنند
بسیاری از ما تاکنون گذرمان دستکم یک بار به کوهسنگی افتاده است. در آنجا اگر اراده بکنید که برای خودتان یا بچه همراهتان خوراکی بخرید، قطعاً فروشگاههایی داخل بوستان پیدا خواهید کرد.
اما در بوستان بهار که پیش از گشایش و پس از آن مدام با بوستانهای بزرگ مشهد مقایسه میشود، خبری حتی از یک دکه کوچک هم نیست و اگر بچهای که همراه مادرش برای بازی آمده است، هوس بستنی یا هرچیز دیگری بکند، دوباره همان داستان خرید آب معدنی و طی کردن مسیر شاید یکی دو کیلومتری تکرار میشود.
آیا وقتی بوستانی به این بزرگی در یک پهنه بزرگ جمعیتی با زحمتهای فراوان ساخته میشود، نباید به همه این ریزهکاریها توجه کرد تا همه آن زحمتها زیر سایه این مشکلات و بیتدبیریها قرار نگیرد؟!
شهرداری منطقه ۳: فعلاً از درمانهای مقطعی بهره میبریم
مسئول روابط عمومی شهرداری منطقه ۳ میگوید: بوستان بهار بر پایه نقشهای از پیش طراحی شده به دست سازمان عمران و سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری مشهد احداث شده و همه امکانات، دسترسیها و حتی گلکاری آن براساس آبراهه میانی که قبلاً قرار بر ساخت آن بود طراحی شده است.
بنابراین هرگونه تغییر در نقشه بوستان توسط شهرداری منطقه ۳ نیازمند طی مراحل و صدور مجوز از طرف دفتر مطالعات شهری شهرداری مرکز است. ضمن اینکه بوستان بهار هنوز کامل نشده است و سازمانهای مربوط دنبال جذب سرمایهگذار هستند تا بتوانند کار را پیش ببرند.
علی کهن تصریح میکند: «ما فعلابرای رفع مشکلات از درمانهای مقطعی استفاده میکنیم چنانکه برای سرویسهای بهداشتی از کانکس استفاده کردیم تا زحمت شهروندان کم شود. درباره امنیت و میزان روشنایی هم درحال جانمایی برجهای نوری هستیم که درصد لوکس روشنایی بوستان بهار بالاتر برود.
همچنین با توجه به فضای بزرگ و خاص بوستان از سازمان پارکها و فضای سبز درخواست مجوز کردهایم تا نیروی نگهبان بیشتری را در آنجا مستقر کنیم که امنیت شهروندان تأمین شود.
بوستان ارکیده
در اینجا لباس ایمنی بپوشید!
تماسها و پیگیریهای مداوم شهروندان برای رفع مشکلات تنها بوستان محدودهای گسترده از خیابان رسالت ما را مجاب کرد تا راهی این مکان شویم و از نزدیک شاهد وضعیت اسفباری که مردم از آن صحبت میکردند، باشیم.
بعدازظهر است و از گرمای هوا کاسته شده، برای همین بچههای زیادی که این روزها یکی از بهترین تفریحاتشان دوچرخهسواری است، از خانه بیرون زدهاند و چه جایی بهتر از بوستان مقابل خانه برای دور زدن با دوچرخه.
همین که پایمان به داخل بوستان ارکیده میرسد، درست در چند قدمیمان پسر بچه هفت، هشت سالهای محکم به زمین میخورد. پیرمردی که به او کمک میکند، دست ما را میگیرد و کل بوستان را نشانمان میدهد.
سنگفرشها همه درب و داغان و ناهموار شده است و اگر فرد جوانی هم کمی حواسش پرت شود، احتمالا پایش درون یکی از این فرورفتگیها گیر میکند و به زمین میخورد. حالا چه رسد به پیرمردها و بچههایی که با دوچرخه یا اسکیت وارد بوستان میشوند.
مادر همان پسربچهای که چند لحظه پیش به زمین خورد به ما میگوید: «با دوچرخه در خیابان و کوچه که نمیتوانند بروند، بس که این خودروها اینجا تند میروند و هرلحظه ممکن است به بچهها بزنند. داخل پارک هم که میخواهند بازی کنند، اینطور میشود. خیلی هم به شهرداری و ۱۳۷ زنگ زدیم، ولی فایدهای نداشته است.»
دیگر مادران و پدرانی هم که متوجه حضور ما میشوند، یکی از مهمترین خواستههایشان همین بهبود وضعیت سنگفرشهای بوستان است تا بچههایشان دستکم آسیب کمتری ببینند.
به خطرش نمیارزد!
زمین بازی کوچک این بوستان هم که فقط یک سرسره و الاکلنگ داخل آن است وضعیتش چندان تعریفی ندارد. کفپوشهای لاستیکی که برای آسیب ندیدن بچهها روی زمین پهن شده است، تقریباً از بین رفته و پر از چاله شده است و هرزمان امکان این هست که بچهها تعادلشان را از دست بدهند و زمین بخورند.
با آن چیزی که ما میبینیم، کاملا مشخص است که از همان ابتدا زیرسازی درستی برای آنها انجام نشده است که امروز به این حال و روز افتادهاند. البته ناگفته نماند که وندالها یا همان تخریبگران اموال همگانی به کفپوشها هم رحم نکردهاند و اثرات یادگاری نوشتنشان روی اینها عیان است.
همان طور که مشغول بررسی محوطه هستیم، یکی از اهالی محله میگوید الاکلنگ هم شش هفت ماه میشود که خراب است. البته رنگ رخساره این وسیله بازی کاملاً از سر درونش خبر میدهد. صندلیهای شکسته و بالا نرفتن الاکلنگ به ما ثابت میکند که فعلاً بچهها باید قید بازی با آن را بزنند.
اما جایی هم که سرسره را در آن نصب کردهاند، چندان مناسب نیست. محوطه هنوز شنی است و خبری از کفپوشهای لاستیکی برای جلوگیری از آسیب دیدن بچهها نیست. از آن بدتر اینکه معلوم نیست کدام شیرپاک خوردهای شیشه شکستههایش را داخل این محوطه شنی ریخته است. هر مادری که این منظره را میبینند، دست بچهاش را میکشد و نمیگذارد سرسره بازی کند. طبیعی هم هست به خطرش نمیارزد.
بازهم خدشهدار شدن امنیت
حضور برخی افراد معلوم الحال در بوستان ارکیده یکی دیگر از مسائلی است که اهالی را به شدت آزار میدهد. این را یکی از شهروندان همین محله درگوشی به ما میگوید و ادامه میدهد: «متاسفانه در این چند وقت اخیر تعداد این افراد بیشتر شده است. برایشان هم اصلا مهم نیست که اینجا زن و بچه مردم درحال رفتوآمد هستند.
در ملأ عام مواد مخدر مصرف میکنند، مزاحم ناموس مردم میشوند و اصلا امنیت را از ما گرفتهاند. من خواهش میکنم که اگر بناست مشکلات بوستان ارکیده برطرف شود، اول از همه اینجا را برای این افراد ناامن کنند، بعد از آن سراغ کارهای دیگر بروند.»
شهرداری: بررسی خواهیم کرد
کهن درباره این بوستان هم عنوان میکند: «در اولین فرصت ممکن حتماً گروهی را برای بازدید شرایط بوستان ارکیده خواهیم فرستاد و پس از ارزیابی مشکلات آنجا را هم رفع خواهیم کرد.»
بوستان یاس
چراغهای خاموش!
این بوستان محله طبرسی شمالی هم بزرگترین مشکلش نبود روشنایی کافی است؛ چنانکه شبها کمتر کسی جرئت میکند که داخل آن شود. حق هم دارند. به قول آقای حسنزاده که خانهاش نزدیک بوستان است، جایی که نور درست و حسابی نداشته باشد جولانگاه زورگیران و خلافکاران خواهد شد و در این بوستان هم برخی اهالی چندباری شاهد فروش موادمخدر و زورگیری و از این دست اعمال مجرمانه بودهاند.
حال اینکه چرا شهرداری اصرار دارد برای روشنایی بوستانها از چراغهایی استفاده کند که حتی زیر خودش را هم به زور روشن میکند، نه تنها برای ما که برای همه شهروندان تبدیل به معمایی حل نشده شده است.
قماربازی روی چمن!
اصولا امنیت کافی یکی از حلقههای مفقود برخی بوستانهای منطقه ماست. متأسفانه غیر از بهار و ارکیده، یاس هم به شکلی دیگر با کمبود امنیت روبهروست. یکی از شهروندان که دوست ندارد نامش در گزارش ما ذکر شود، میگوید: «متاسفانه من خودم چندین بار شاهد بودهام که شبها و حتی بعدازظهرها چند نفری روی چمنها نشستهاند و مشغول قماربازی هستند. یک بار هم به گشت نیروی انتظامی موضوع را گزارش دادم که با دیدن ماموران پا به فرار گذاشتند. طبیعتا کسانی که که در بوستان مشغول قمار هستند، آدمهای درستی نیستند و امنیت همه را به خطر میاندازند.»
بانویی از اهالی نیز بیان میکند: «همین که هوا تاریک میشود، معتادان خطرناک یک گوشه از پارک را برای خودشان قرق و شروع به مواد کشیدن میکنند و بنابه اذعان برخی از اهالی گاهی مواد مخدر هم اینجا خرید و فروش میشود. کلا روزها برای ما امنتر است تا شبها.»
شهرداری: امنیت به نیروی انتظامی مربوط است
مسئول روابط عمومی شهرداری منطقه ۳ اظهار میکند: «از آنجایی که بوستان بهار پارک بزرگ و شاخص منطقه ماست، طبیعی است که بیشتر توان مجموعه شهرداری برای رفع کاستیهای آنجا بسیج شده است. البته این نکته را باید اضافه کنیم که روشنایی بوستانهای منطقه طبق پیمایش اخیر دفتر مطالعات فرهنگی شهرداری، در میان همه مناطق شهر بهتر بوده و رتبه اول را به خودش اختصاص داده است.
بوستان یاس هم یکی از مکانهایی است که در صف انتظار بازطراحی نورپردازی قرار گرفته و دچار تغییراتی خواهد شد. درباره امنیت هم که نگرانی مردم کاملا بجاست، حقیقتاً کاری از دست شهرداری برنمیآید و این نیروی محترم انتظامی است که میتواند با تدبیر خود اوضاع را بهبود ببخشند.»
لینک کوتاه
آوا و نمــــــای شهر
