احسان قیطانی، مخترع دستگاه مالچ پهنکن است
علیرضا ظهیری| در سالهای اخیر با توجه به کاهش نزولات آسمانی در کشور عزیزمان ایران، افت نسبی سطح آب چاههای عمیق و نیز کاهش حجم آبهای جاری، تهدیدی جدی و خطرساز برای کشاورزیمان قلمداد میشود و همین بحران باعث شده تا جوانان نوآور ایرانی به منظور نجات کشاورزی و پایان دادن به مصرف بیرویه و غیر هدفمند آب در این بخش، در گوشه و کنار این سرزمین به فکر اصلاح سیستم کشاورزی از سنتی به صنعتی افتاده و کارهای بزرگی را نیز انجام دهند.
احسان قیطانی، مخترع دستگاه مالچ پهنکن
یکی از این جوانان احسان قیطانی، مخترع دستگاه مالچ پهنکن (نایلون پهنکن) است که ساکن محله دانشجو مشهد است. وی موفقیتهای خود در بخش کشاورزی را ابتدا همت و پشتکار خود در کنار الطاف الهی میداند و سپس معتقد است؛ همراهی خانواده بهویژه همسرش و همچنین کمکهای دوستان و همکارانش سبب شده است تا این دستگاه که در کاهش وقت و هزینه به کشاورز کمک میکند را اختراع نماید و امروز تولید انبوه آن با کمک پارک علم و فنآوری خراسان آغاز شود.
احسان قیطانی که مدیرعاملی شرکت راز آب شرق را نیز دارد، در رابطه با این اختراع خود میگوید: حدود دو سال پیش، پس از بازدیدی که از زمینهای کشاورزی داشتم دیدم کشاورزان جهت حفظ رطوبت خاک و افزایش راندمان آبیاری بر روی زمین نایلون میکشند، اما این کار با سختی و صرف هزینه و وقت فراوان انجام میشد، به همین دلیل به فکر ساخت دستگاهی برای راحتی کشاورزان و بالا رفتن سرعت کار افتادم و طراحی این دستگاه را آغاز نمودم.
کشاورزان جهت حفظ رطوبت خاک و افزایش راندمان آبیاری، با سختی و هزینه بر روی زمین نایلون میکشند
وی میافزاید: مراحل طراحی این دستگاه به دست خودم انجام شد، اما پس از آن از کمک دوستانم همچون آقای سروش قیطانی و خانم قاسمنیا بهرهمند شدم و البته مجوزهای لازم را نیز از پارک علم و فنآوری خراسان و جهاد کشاورزی دریافت کردیم. این دستگاه امروز به تولید صنعتی رسیده است.
حفظ رطوبت خاک به کمک اختراع احسان
قیطانی به تشریح سیستم کاری نایلون مالچ پرداخته و میافزاید: این پوشش پلاستیکی ضمن استفاده از مواد مقاوم در دورن نایلون، در حفظ رطوبت خاک کمک میکند و همچنین از اثر تشعشعات مضر خورشیدی به گیاه در طول رشد محافظت نموده و از شکستگی و فساد در نایلون و آلوده شدن مزرعه جلوگیری به عمل میآورد.
وی با تاکید بر اینکه استفاده از دستگاه مالچ پهنکن یک قدم به جهت رسیدن به محصولات ارگانیک با هزینه کمتر است، بیان میکند: نایلون مالچ با توجه به شرایط هوایی معمولا در دوماه فروردین و اردیبهشت جهت کاشت نشایی مورد استفاده قرار میگیرد و برای کشتهای بذری کمی زودتر انجام میشود و به دلیل این محدودیت زمانی این دستگاه با نصب شدن بر روی تراکتور میتوان سرعت کار را بسیار بالا ببرد.
این مخترع جوان با اشاره به مزایای استفاده از این دستگاه، تصریح میکند: تبدیل نایلون دولایه صنعتی به یک لایه مخصوص کشتهای جالیزی، پهن نمودن نایلونها بر روی زمین تا عرض سه متر، قرار گرفتن و باز شدن نوارهای آبیاری قطرهای در زیر نایلونهای پهن شده در هر تعداد با در نظر گرفتن نوع کشت، پانچ و سوراخ نمودن نایلون پهن شده و مهیا نمودن آن جهت استقرار نشا یا بذر در دورن خاک و آمادهسازی و بسترسازی خاک جهت استقرار نشا و بذر از جمله مزایای این دستگاه میباشد.
برای ساخت این دستگاه ۵میلیون تومان هزینه کردهایم
وی با تاکید بر اینکه مسئولان باید از طرحهای ایده محوری باید پشتبانی نمایند، اضافه میکند: متاسفانه این حمایت در کشور ما بسیار کمرنگ است و در این سرزمین جوانان بسیاری وجود دارند که از ایدههای جالبی برخوردارند که خیلی از آنها میتواند عملیاتی شود، اما وقتی حمایتی ازسوی مسوولان نشود تمام این ایدهها به طور خودکار نابود خواهد شد.
قیطانی میافزاید: ما برای ساخت و طراحی این دستگاه حدود ۵میلیون تومان هزینه کردهایم و هنوز هم در حالی که سفارش زیاد داریم از جیب خودمان تمام مخارج را پرداخت میکنیم و اگر حمایتها از ما بیشتر باشد به طور قطع کار به آسانی انجام خواهد شد و اثرات مثبت خود را زودتر نمایان خواهد کرد.
وی که یکی از اهالی محله دانشجو و جزو قدیمیهای این محل نیز میباشد، میافزاید: من در ارتباط با کار تخصصی خودم در محله کار آنچنانی انجام ندادهام به دلیل آنکه در محله ما اکثرا کارمند یا بازاری هستند و شاید بتوان گفت که کشاورزی در این منطقه ساکن نمیباشد، اما خود من به دلیل آنکه هم در بسیج هستم و همچنین از هنر خطاطی نیز بهره میبرم در این زمینه با بسیج بیشتر همکاری دارم.
قیطانی ادامه میدهد: البته هر وقت که یکی از افراد محل برای مشاوره پیش من میآید با کمال میل از او پذیرایی میکنم و تا جایی که در توانم باشد به آن کمک میکنم. وی با تاکید بر اینکه برای آشنا شدن افراد محله با هم «مسجد» میتواند مهمترین نقش را داشته باشد، بیان میکند: در حال حاضر جامعه طوری شده است که افراد ساکن در هر محله یکدیگر را نمیشناسند و فقط در مسجد همدیگر را میبینند و افرادی که در مسجد هستند با گذاشتن کلاسهای مختلف و استفاده از افراد سرشناس محله میتوانند در جهت ارتقای فرهنگی، علمی محل گامهای بزرگی را بردارند.
*این گزارش اسفند سال ۹۰ در شماره هفت شهرآرامحله منطقه ۱۱ چاپ شده است.