نخبه محله قاسم‌آباد برای سازمان هوافضا کار می‌کند

مهناز لقایی| واژه «نخبه» معادل انگلیسی «الیت» Elite است به معنای برترین. «آلن بیرو» در «فرهنگ علوم اجتماعی» مفهوم نخبه و سرآمد را چنین تعریف می‌کند: «سرآمد از ریشه لاتینی Eligere به معنی برگزیدن. سرآمد به هر آنچه بهتر از دیگران و شایسته گزینش باشد اطلاق می‌شود.»

رتبه ۱۰ کارشناسی ارشد

حسین خدادادی یکی از نخبگان محله قاسم‌آباد، متولد ۱۳۶۴ و دارنده رتبه ۱۰ کارشناسی ارشد در سال ۸۶ امروز میهمان ماست، تا از موفقیت‌هایش بگوید برای جوانانی که به گفته او مورد هجمه فرهنگی بیگانگان قرار دارند. حسین تا ۷ سالگی در کوچه‌پس‌کوچه‌های سیدی رشد کرد و بعد از آن به همراه خانواده به قاسم‌آباد و محله استادیوسفی مشهد نقل‌مکان کرد.

او در باره رسیدن به این موقعیت که اکنون به عنوان یکی از نخبگان، مطرح شده می‌گوید: پدرم هم‌اکنون دبیر بازنشسته است و علاقه‌مند به تحصیل علم و دانش. به همین دلیل من در خانواده‌ای بزرگ شده‌ام که بالاترین اولویت زندگی‌شان تلاش برای علم آموزی است. پدرم همیشه می‌گفت، من از انجام هر هزینه‌ای برای درس و علم خودداری نمی‌کنم حتی اگر به واسطه آن به سختی گرفتار شوم. این مسئله موجب شد من و دو خواهرم به این مهم تشویق شویم که تمام هدفمان در زندگی تحصیل علم باشد.

مطمئن بودم که رتبه خوبی می‌آورم

حسین در ادامه می‌گوید: با وجودی که در سال ۸۲ در رشته مهندسی برق قبول شدم، اما از این قبولی احساس رضایت نمی‌کردم چرا که دلم می‌خواست با رتبه خوب، در رشته بهتر و در یکی از دانشگاه‌های معتبر قبول شوم این شد که برای کارشناسی ارشد اگر چه تنها یک ماه مانده به کنکور شروع به درس خواندن کردم، اما در دوره کارشناسی تمامی کتاب‌های مرجع را می‌خواندم و کار‌های عملی و پروژه‌هایی را انجام دادم که همه آنها برای اولین بار مطرح می‌شدند. مثل ساخت ربات، پروژه اتوماسیون، پروژه عیب‌یابی برد‌های الکتریکی و... که جزو اختراعات جدید بودند.

معمولا کسانی که با رتبه‌های خیلی خوب در کنکور قبول می‌شوند با اعتماد به نفس می‌گویند: «مطمئن بودم که رتبه خوبی می‌آورم» و حسین خدادادی که در سال ۸۶ با رتبه ۱۰ در ابزار‌دهی با اتوماسیون در دانشگاه نفت قبول شد نیز همین احساس را دارد.

او می‌گوید: مطمئن بودم که یکی از ۲۰ نفر قبول شده اول کنکور هستم و خوشبختانه در رشته مورد نظرم این اتفاق افتاد. اگر چه در رشته الکترونیک در دانشگاه صنعتی شریف هم قبول شدم.

درحال انجام پروژه‌ای برای سازمان فضا و هوا هستم

خدادادی که کارشناسی ارشد را به پایان رسانده و هم‌اکنون دوران سربازی را با طرح نخبگی می‌گذراند می‌افزاید: طرح نخبگی طرحی است برای کسانی مثل من که یا در رشته‌های تحصیلی رتبه‌های بالایی دارند یا پروژه‌های اختراعی دارند یا... او در ادامه می‌گوید: در حال حاضر نیز در حال انجام پروژه‌ای برای سازمان فضا و هوا هستم. سیستم بس «BAS» برای متروی تهران که برای اولین بار در ایران انجام می‌شود.

مطمئن بودم که یکی از ۲۰ نفر قبول شده اول کنکور هستم و خوشبختانه در رشته مورد نظرم این اتفاق افتاد

حسین خدادادی که به عنوان بورسیه در یکی از کشور‌های دیگر پذیرفته شده در باره انگیزه‌اش برای ادامه تحصیل و گرفتن مدرک دکترا می‌گوید: چون از همان ابتدا هدف و انگیزه‌ام برای خودم تعریف شده و مشخص بود، از ادامه تحصیل خسته نشده‌ام. به واقع بدون انگیزه محکم نمی‌توان کاری را درست به ثمر نشاند و ممکن است اگر هدفمان نهایی و مقدس نباشد از ادامه راه منصرف شویم. من همیشه در راه ادامه تحصیل و رسیدن به مدارج عالی به علاقه‌مندی‌هایم فکر می‌کنم.

به طور مثال وقتی قیمت یک کامپیوتر ۳ برابر حقوق پدرم بود از او خواستم تا آن را برایم تهیه کند و شاید خرید کامپیوتر بهانه یا انگیزه‌ای شد برای بیشتر دانستن که در آن زمان هم با وجود سن کم برنامه‌نویسی وب می‌کردم و کار‌هایی از این قبیل تا به اطلاعات بیشتری برسم. چرا که دست یافتن به رسیدن جواب آنچه نمی‌دانم همیشه برایم جذاب بوده و هست.

جوانان امروز روی لبه تیغ راه می‌روند!

این نخبه و تلاش‌گر محله استاد یوسفی در این رابطه باز هم قدردان پدر و مادرش است که او و خواهرانش را در راه تحصیل علم همراهی کرده‌اند. حسین می‌گوید: همراهی والدینم موجب شده خواهرانم نیز علاقه‌مند به علم‌گرایی باشند و در رشته‌های خوبی مشغول به تحصیل. در حال حاضر خواهرم زهرا در رشته مهندسی پزشکی درس می‌خواند و خواهر دیگرم فاطمه نیز در دانشگاه امیرکبیر مشغول تحصیل در رشته مهندسی هسته‌ای است.

او می‌گوید: ما همیشه در طول زندگی دنبال علاقه‌مندی‌هایمان بوده‌ایم و اگر چه سختی‌هایی نیز متحمل شده‌ایم، اما فکر می‌کنم پدرم به خاطر ما تلاش بیشتری انجام داده، پس اوست که شایسته تقدیر است.

حسین در پایان گفتگویمان برای جوانان امروزی ابراز نگرانی می‌کند و می‌گوید: جوانان امروز روی لبه تیغ راه می‌روند، پس خانواده‌ها تا می‌توانند باید سعی کنند تا فرزندانشان هویت خود را فراموش نکنند. توجه به فرهنگ و هنر ایرانی و اعتقادات ناب می‌تواند جوانان امروز را از تجاوز اغیار به ریشه‌هایمان دور نگاه دارد که این مهم در سایه‌سار انگیزه و هدف متعالی به دور از هجمه‌های فرهنگی به آرامش و سکون می‌رسد.

*این گزارش بهمن سال ۹۰ در شماره شش شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.