سید حسن هراتی، نقاش و مجسمهساز موفق مشهدی است
سید حسن هراتی متولد ۱۳۴۴ در مشهد و کارشناس هنرهای تجسمی در رشتههای طراحی، نقاشی و مجسمهسازی است. بیشتراز این را اگر درباره او بخواهید بدانید باید گفت که عضو شورای محلات شهرداری منطقه ۸ نیز هست.
او سالهاست که در عرصه هنر با ادارات و سازمانهایی مانند شهرداری و ارشاد همکاری داشته که در این رابطه میتوان به ساخت نقشبرجستههایی با موضوع دفاع مقدس در مجتمع «آیهها» اشاره کرد. هراتی حالا بعد از ۲۸ سال فعالیت حرفهای هنری این حق را دارد که کاستیهای شهر و بهویژه محلهاش را در زمینههای هنری و بصری نقد کند. اتفاقا بخش عمده گفتگوی ما را انتقادهای او شکل داده است:
برای سیمای شهر موازیکاری نکنیم
هراتی همان ابتدای بحث میگوید که؛ «شهر در بحث زیباسازی یکسری اتفاقات اصولی را کم دارد. من فکر میکنم مجموعه مجسمه و حجم خانه هنرمندان وضعیت بهتری دارد، اما در بحث نقاشیهای دیواری و کارهای دوبعدی، شاهد اتفاق خوب چندانی در مشهد نیستیم.»
در بحث نقاشیهای دیواری و کارهای دوبعدی، شاهد اتفاق خوب چندانی در مشهد نیستیم
او تاکید دارد که اگرچه اقداماتی که شهرداری تاکنون صورت داده خوب و موثر بودهاند، اما باید سازوکاری تعریف شود تا از موازیکاری سازمانها و نهادهای فعال در این حوزه جلوگیری بعمل آید. هراتی مشکلات یادشده را موجب بهمریختگی ظاهری شهر میداند و میگوید: اینکه ما چند تا دیوار را سبز و زرد و قرمز کنیم به تمیزی شهر نمیانجامد؛ بلکه یکسری کارهای اساسی، زیربنایی و زیرساختی لازم است.
هر نمایی ساز خود را نزند
به باور این هنرمند اولین چیزی که شهر ایدهآل او از نظر وضعیت ظاهری نیاز دارد، همکاری بین معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری با معاونت شهرسازی و معماری است: این معاونتها نباید اجازه دهند نمای ساختمانها بدون گرایش به هویت شهر مشهد و هویت اصیل و سنتی ایرانی و اسلامی و با محوریت امام رضا (ع) شکل بگیرد. اگر در کشورهای دیگر آسمانخراش هم میسازند، هویت اسلامی در آن مشهود است.
او با اشاره به اینکه باید کار حساب شده صورت گیرد و طرحها از فیلتری زیباییشناسانه بگذرند تا شهر از نظر بصری نازیبا و کثیف نباشد اضافه میکند: متاسفانه در اینجا هر ساختمان و خیابان و نمای هر مغازهای ساز خودش را میزند که ابتدا باید مانع از ادامه این روند شد.
دردسر زمینهای افتاده
هراتی، اما به عنوان یک شهروند نیز پیشنهادها و انتقادهایی دارد: یکسری زمینهای افتاده و متروکه در منطقه ۸ داریم که هنوز برایشان کاربری تعریف نشده است. این در حالیست که این زمینها مثلا میتوانند برای پارکینگ که همه خیابانهای بافت وسط شهر و این همه بیمارستان و ادارات و سازمانهای دولتی و... مشکل کمبود آن را دارند استفاده شود. او در پایان صحبتی هم با مسئولان دارد: امیدوارم شرایطی فراهم شود که ما اهالی هنر کمتر درگیر بوروکراسی شویم تا بهتر بتوانیم در زمینه کاری خود برای شهرمان فعالیت کنیم.
*این گزارش بهمن سال ۹۰ در شماره شش شهرآرامحله منطقه ۸ چاپ شده است.
