جوان‌ترین داور بین‌المللی بسکتبال، مشهدی است

فاطمه محمدزاده| آن قدر جوان است که به سختی باور می‌کنم چطور وسط یک رقابت داغ ورزشی، مچ بازیکن خاطی را می‌گیرد و با آن سوت کوچک روال بازی را هدایت می‌کند و البته ۱۰ بازیکن یک متر و ۸۰ سانتی متری را به خط کند. اما وقتی عنوان «جوان‌ترین داور بین المللی جهان» را می‌شنوم، باورم می‌شود که موفقیت سن و سال نمی‌شناسد و فقط همت می‌خواهد.

احسان رحیمی همان داور جوانی است که ما را با افتخاراتش، انگشت به دهان کرده است. او که یکی از ساکنان منطقه ثامن در محله بالاخیابان مشهد است که با وجود داشتن ۲۶ سال سن، از سال ۸۳ به داوری مسابقات بسکتبال در مشهد، استان و کشور پرداخته و امسال نیز به عنوان داور بین المللی به قضاوت در مسابقات بسکتبال می‌پردازد.

مطلب مرتبط سرباز رحیمی؛ تنها داور بین‌المللی بسکتبال خراسان

از کودکی آرزو داشتم دبیر ورزش شوم

احسان که در حال حاضر جوان‌ترین داور بین المللی جهان دررشته بسکتبال است، علاقه اش به این ورزش را این طور توضیح می‌دهد: از بچگی به ورزش علاقه‌مند بودم و وقتی از من می‌پرسیدند که می‌خواهی چکاره شوی؟ برخلاف اغلب بچه‌ها که می‌گویند مهندس یا دکتر، انتخاب من دبیری ورزش بود.

سال ۸۶ اولین قضاوتی که در سطح مسابقات کشوری داشتم، بازی شهرداری گرگان و شهرکُرد بود 

رحیمی مدرک لیسانس تربیت بدنی دارد و چند سالی است که به عنوان دبیر ورزش در دبیرستان صابری و مدرسه راهنمایی شهید چراغچی به تدریس می‌پردازد. این داور بسکتبال در ادامه درخصوص تجربه داوری  خود می‌گوید: سال ۸۶ اولین قضاوتی که در سطح مسابقات کشوری داشتم، بازی شهرداری گرگان و شهرکُرد بود که به دلیل حساسیت بالای بازی، تجربه دشواری را پشت سر گذاشتم.

رحیمی با بیان این که داوری خود را ابتدا از داوری فوتبال شروع کردم و تا سال ۸۶ هم در مسابقات فوتبال داوری می‌کردم، اظهار می‌دارد: برای داور شدن پس از اتمام دوره تحصیلی می‌بایست دوره خاص آموزشی گذراند و پس از آزمون، در صورت قبولی داور شد. وی ادامه می‌دهد: داوری خود را از درجه سه شروع کردم، اما به دلیل رضایت از قضاوت هایم در مسابقات، ازدرجه سه به درجه یک تشویقی ارتقا یافتم.

بازی‌های رایانه‌ای آفت سلامتی نوجوانان

او در ادامه از دغدغه اش نسبت به کمبود فضا‌های ورزشی در منطقه ثامن می‌گود و اینکه همین مسئله می‌تواند انگیزه جوان‌ها و نوجوان‌ها را در پرداختن به ورزش کم رنگ کند. وی با اشاره به گسترش روند کم تحرکی کودکان و نوجوانان می‌گوید: بازی‌های رایانه‌ای بدتر از مواد مخدر اکنون گریبانگیر کودکان و نوجوانان ما شده‌اند و این کم تحرکی آنان باعث تنبلی و نهایتا تغیر ساختار قامتی آنان به واسطه نشستن مداوم پشت میز و رایانه می‌شود.

رحیمی با اشاره به دغدغه برخی از والدین درخصوص اینکه ورزش فرزند آنان را از درس خواندن دور می‌کند، می‌گوید: ورزش کردن باعث افزایش یادگیری در افراد می‌شود، چراکه علاوه بر ایجاد نشاط، انرژی فرد نیز در مسیر مناسبی تخلیه می‌شود. این دبیر ورزش در ادامه به احداث زمین‌های ورزشی روباز از سوی شهرداری مشهد، اشاره می‌کند و می‌افزاید: این زمین‌های ورزشی فضای مناسبی را برای ورزش در محلات ایجاد کرده‌اند. رحیمی خاطر نشان می‌کند: در مشهد استعداد ورزشی زیاد است، اما متاسفانه به دلیل کم توجهی به برخی ازرشته‌های ورزشی، فضا‌های تخصصی محدود بوده و جز رشته فوتبال سایر رشته‌ها مظلوم واقع شده‌اند.

در مشهد تنها یک خانه بسکتبال وجود دارد

وی در مقایسه‌ای میان مشهد و سایر شهر‌های کشور، می‌گوید: در مشهد تنها یک خانه بسکتبال وجود دارد که در بولوار سجاد واقع شده است، هرچند که این فضای تخصصی برای ورزش بسکتبال منحصر‌به‌فرد است، اما در مقایسه با سایر شهر‌ها مثل تهران و اراک که دارای چند خانه تخصصی بسکتبال هستند، مطلوب این شهر نیست.

رحیمی درباره ورزش اخلاقی و اخلاق ورزشی نیز اظهار می‌کند: متاسفانه مربیان ورزشی بیشتر به مهارت نوآموزان و بازیکنان خود تاکید دارند و کمتر به بحث اخلاق ورزشی اهمیت می‌دهند و این درحالیست که الفبای ورزش با اخلاق شروع می‌شود.

*این گزارش آذر سال ۹۰ در شماره ۴ شهرآرامحله منطقه ثامن چاپ شده است.