بسکتبال

غلامرضا نامی، تنها مشهدی ملی‌پوش در رشته بسکتبال با ویلچر، ۱۲ سال است که کاپیتان تیم ملی است. او ۳۶ سال دارد و مدت ۱۷ سال است که ورزش بسکتبال را به خاطر هیجان و تحرکش در آسایشگاه معلولین فیاض‌بخش آغاز کرده است.
تیم بسکتبال طرح مسکن ثامن مشهد به لیگ دسته‌اول بسکتبال کشور راه یافت و همه مشهدی‌ها را خوشحال کرد. دنبال ماجرا را که گرفتیم، رسیدم به منطقه خودمان؛ به جایی که تنها تیم دسته‌یکی بسکتبال استان از آن سر بلند کرده است.
غدیر رضایی یکی از پیشکسوتان و ورزشکاران نام آور مشهدی است که در رشته‌های دوچرخه‌سواری، دو و میدانی، وزنه‌برداری، بسکتبال و... فعالیت کرده است. او یکی از جانبازان هشت سال دفاع مقدّس است.
انسیه‌سادات مهاجران در سه رشته ورزشی بسکتبال، بدمینتون و کیک‌بوکسینگ موفق به کسب مقام برتر در سطح استان و دانشگاه شده است.
یحیی قدسی در بسیاری از این رشته‌های ورزشی در سطح مشهد موفق به دریافت مدال شد. قهرمانی آموزشگاه‌های مشهد، قهرمانی دهمین دوره بسکتبال قهرمانی آموزشگاه‌های کشور و ....از افتخارات این ورزشکار است.
صادق سمیعی از بسکتبالیت‌های حرفه‌ای و جوان است که در همین جوانی به خیلی از موفقیت‌هایی که دوست داشته رسیده. او متولد ۱۳۶۲، کارشناس تربیت بدنی و دبیر رسمی آموزش و پرورش است.
حالا سه‌سال از زمانی‌که فؤاد مظفری پا در سالن بسکتبال گذاشت و روی ویلچر آن نشست و چندین مقام کشوری در این رشته کسب کرده است. فؤاد امسال مقام سوم آسیا در رشته بسکتبال روی ویلچر معلولان را نیز به دست آورده است.
تیم بسکتبال جانبازان آسایشگاه امام‌خمینی (ره) بار دیگر موفق به کسب مقام قهرمانی کشوری شد. کسانی که قریب چهار‌دهه می‌شود هر‌سال در مسابقات قهرمان کشوری جانبازان در رشته بسکتبال باویلچر بر سکوی افتخار می‌ایستند.
مدتی بعد برای تیم مدرسه انتخاب شدم و در مسابقاتی که در ناحیه برگزار شد مقام اول را به دست آوردیم و از آنجا به تیم ناحیه راه پیدا کردم، تا اینکه یک روز قیاسی، از تیم فرش‌مشهد بازی مرا دیدند و برای این تیم انتخاب شدم.
حالا مهدی جعفری، ستاره فیکس و تأثیرگذار تیم ملی بسکتبال ایران است؛ چیزی که چندسالی بود بسکتبال مشهد در انتظارش بود. او در بازی حذفی مرحله یک‌چهارم نهایی درخششی خیره‌کننده داشت.
زمین ورزشی روباز خیابان هاشمیه ۳۳ یک شاخصه مهم دارد و برخلاف اماکن مشابه که بیشتر برای بازی فوتبال یا گل‌کوچک بنا شده، پاتوق بسکتبالیست‌های محله است.
آیناز کوهی معتقد است یک بازیکن به خاطر حفظ آبرو و اعتبار مربی‌اش باید در میدان مسابقه سنگ تمام بگذارد. همین دیدگاهش باعث شده بود که در مسابقه لیگ با پای شکسته و آسیب‌دیده همچنان بازی کند!
این ورزشکاران علی‌رغم همه مشکلات، دست از تلاش نکشیدند و بالاخره از تیم بسکتبال با ویلچر آسایشگاه فیاض‌بخش به عضویت تیم ملی بسکتبال با ویلچر جوانان درآمدند و مقام سوم مسابقات جوانان را برای کشورمان به دست آوردند.
فاطمه از مرز همه حرف و حدیث‌هایی که دیگران درباره معلولیت می‌گویند، گذشته و هشت‌سال است که بسکتبال کار می‌کند و سه‌سال اخیر را عضو تیم ملی بوده است و سال‌۱۴۰۱ به مقام سومی مسابقات بسکتبال پاراآسیایی-‌اقیانوسیه رسید.
حمید صداقت روز‌های ناامیدی روی تخت بیمارستان تا رسیدن به اردوی تیم ملی بسکتبال با ویلچر و کسب مقام سوم مسابقات قهرمانی آسیا و اقیانوسیه را تجربه کرده است. او می‌خواست به تیم ملی راه یابد؛ اما چرخ روزگار روی چرخ‌های ویلچر نشاندش و اکنون بازیکن تیم بسکتبال با ویلچر آسایشگاه شهیدفیاض‌بخش در لیگ برتر است.
مهسا تقد‌می از سال ۸۶ بسکتبال بازی می‌کند. او از تیم د‌سته د‌و به د‌سته یک سپس به سوپرلیگ راه پید‌ا کرد و به عنوان قد‌بلند‌ترین زن بسکتبالیست ایران نام گرفته است.
احسان سرباز رحیمی در حال حاضر تنها داور بین‌المللی بسکتبال از خراسان است، از سال ۱۳۸۶ بازی‌های لیگ‌برتر و سوپر لیگ بسکتبال کشور را قضاوت می‌کند و مدرس فدراسیون بسکتبال هم هست.
علی عبداحد، بسکتبالیست پیشکسوت محله فلسطین، خاطره‌ای از درخواست مادرش از عبدالعظیم ولیان مبنی بر گرفتن یک قبرِجا در حرم مطهر امام رضا(ع) دارد که در کمال تعجب پایان خوشی دارد.
تابستان‌ها هر صبح جمعه، آموزش رایگان بسکتبال به پدر‌ها و پسر‌ها داشتیم. گفته بودم با هم به کلاس بیایند؛ این کار تأثیر بسیار خوبی روی روحیه آن‌ها و علاقه‌مندی‌شان به ورزش داشت.
طعم برد خیلی شیرین است. من از نه‌سالگی بسکتبال بازی می‌کردم، اما از سه سال قبل به‌صورت حرفه‌ای ورزش می‌کنم.