آسیبهای جسمیباعث نشد اسماء ورزش را قربانی کند
نه پای شکسته مانع موفقیتش شد و نه کمبود امکانات در محله. اسماء قربانی از روزی که پا در مسیر ورزش گذاشت تا امروز که اتاقش پر شده از مدالهای رنگارنگ، همیشه این جمله را با خود مرور کرده است: ارادهام از مشکلات قویتر است. به همین دلیل است که طی پنجسال فعالیت در رشته ووشو او توانسته از قهرمانی در استان تا رفتن روی سکوی کشوری را تجربه کند.
نوجوان محله چهاربرج علاوهبر داشتن اراده، دختری موفق در زمینه زبان انگلیسی است و در این سن کم، تدریس زبان به ردههای پایه را آغاز کرده است.
-چطور به ورزش ووشو جذب شدی؟
یازدهسالم بود که ازطریق یکی از دوستانم با باشگاه ووشوی پهلوانان در محله آشنا شدم و بعداز رفتن به باشگاه از فضای صمیمانه و دوستانه آن خیلی خوشم آمد و ثبت نام کردم.
-این رشته برایت چه جذابیتی داشت؟
به نظرم آمد که شرایط خوبی برای تخلیه انرژی من دارد و بیشتر به ایندلیل و هیجان زیاد آن جذبش شدم.
-مشوقت در ورزش چه کسی بود؟
خانواده در این مسیر تشویقم کردند. مادرم در همه لحظات کنارم حضور داشت و تشویقهای او بهترین دلگرمی برای حضورم در مسابقات بودهاست.
-در مسابقات چه موفقیتهایی کسب کردهای؟
در طول این پنجسال موفق به کسب ۱۰ مقام ورزشی شدهام که شامل ۹ مدال مسابقات ووشوی نونهالان و نوجوانان استانی و یک مقام اول کشوری در دوسال قبل بوده است.
-از حضورت در این رشته برایمان خاطرهای تعریف کن.
۳ سال قبل در مسابقات کشوری ووشو زمان مبارزه با حریف، پای چپم شکست و نتوانستم مسابقات را ادامه دهم. برای اولینبار بود که در مسابقات دچار چنین حادثهای شده بودم. با اینکه راهی تا قهرمانی و مدال طلای مسابقات نداشتم، مجبور به کنارهگیری شدم و خیلی گریه کردم. همه فکر میکردند به خاطر شکستگی پایم گریه میکنم، اما من به خاطر ازدسترفتن مدال ناراحت بودم.
-اوقات فراغتت را چگونه میگذرانی؟
وقت خالیام رادرکلاسهای آموزش زبان انگلیسی سپری میکنم. الان هم بهعنوان مربی زبان مشغول تدریس بچههای پایه هستم.
-چه جالب! به هردو کار میرسی؟ آیا به درآمد هم رسیدهای؟
بیشتر از درآمد، تجربه برایم مهم است و اینکه با انگیزهای که دارم، توانستهام هردو فعالیت را مدیریت کنم.
-در ورزش، امکانات نقش مهمتری دارد یا اراده ورزشکار؟
امکانات و تجهیزات ورزشی در هر باشگاه میتواند در پیشرفت ورزشکار تأثیر داشته باشد، اما در کسب موفقیت، اراده خود فرد حرف اول را میزند. زمانی که پایم شکست، هیچکسی فکر نمیکرد بتوانم ورزش را ادامه بدهم، اما با تشویقهای پدرم و خانواده به ورزش حرفهای و قهرمانی بازگشتم و این نتیجه اراده است.
-دوست داری در آینده چه شغلی داشته باشی؟
دنبال گرفتن مدرک مربیگریام هستم و دوست دارم بهعنوان مربی در حوزه ورزش بانوان فعال باشم. اگر بتوانم یک باشگاه ورزشی برای بانوان ساکن در محدوده بولوار شاهنامه راهاندازی کنم، باعث میشود دختران توس به آرزوهایشان نزدیکتر شوند.
* این گزارش پنجشنبه ۱۱تیرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۴۳ شهرآرامحله منطقه ۱۱ و ۱۲ چاپ شده است.