دختر ناشنوای مشهد، قهرمان شنای کشور است

وقتی وارد خانه‌شان می‌شوم تازه متوجه می‌شوم با دختری رو‌به‌رو هستم که با وجود سن‌وسال کم‌اش سابقه درخشانی دارد. چند دقیقه‌‏ای کنارش می‌نشینم، اما نمی‌دانم چگونه به او که ناشنواست منظورم را بفهمانم. اما او خیلی خوب منظورش را به من می‌فهماند چرا که از کودکی یاد گرفته هرچیز را با دست نشان دهد.

او خیلی بهتر از من بیان می‌کند و خیلی چیز‌های لازم را که ما هر روز آنها را پشت گوش می‌اندازیم می‌شنود؛ هرچند با اشاره جواب می‌دهد. مدال‏های ورزشی اش را که نگاه می‌کنم از خودم که دو گوش سالم دارم و به راحتی می‌توانم حرف بزنم خجالت می‌کشم. گردن‌آویز‌های ورزشی اش دیوار اتاقش را زیبائی خاصی بخشیده است تا توانائی‌اش را به رخ هر بیننده‌ای بکشد.

کتابی از افتخارات و تقدیرنامه‌ها

زهرا شیری چهره موفق محله رازی مشهد، ورزشکاری ناشنواست که تا کنون در رشته شنای پروانه، کرال و سایر رشته‌های آن افتخارات فراوانی کسب کرده است. زهرا همچنین دانش‌آ‏موزی است که در کلاس اول دبیرستان و در مدرسه نمونه دولتی مصلی نژاد، همپای دانش‏آموزان عادی درس می‌خواند، بی‌آنکه فقر شنوایی اندوهی برایش باشد یا او را از ادامه فعالیت‌هایش باز دارد.

او جزو شاگردان نمونه این مدرسه نیز هست. زهرا کتابی از افتخارات، لوح‌ها و تقدیرنامه‌های کشوری و استانی و منطقه را پیش رو دارد با بیش از ۸۰ برگ؛ همچنین مدال‌های بی‌شمارش در رشته شنا او را از هم سن و سال‌های خودش متمایز می‌کند و این در حالی است که او تنها ۱۵ سال دارد...

مطلب مرتبط نشان برنز جهان بر گردن کشتی‌گیر ناشنوای محله آبکوه‌

تجربه مسابقات شنا از ۷ سالگی

زهرا نمونه چهره و ورزشکار موفقی است که نقیصه ناشنوایی نتوانسته او را از فعالیت‌های روزمره باز دارد. چرا که او توانسته از دیگر توانایی‌هایش نهایت استفاده را ببرد و تبدیل به فردی موفق در جامعه شود. ورزشکار ناشنوایی که از ۷ سالگی تجربه مسابقات شنا را کسب کرده، او در این رابطه می‌گوید: در ابتدا می‌ترسیدم در آب فرو بروم، اما خواهرم که مربی شنا بود. مرا در آب انداخت و به من شنا یاد داد.

زهرا تعداد زیادی از مدال‌های کشوری و استانی را از آن خود کرده تا بگوید نا‌شنوایی مانعی برای موفقیت نیست

زهرا امروز تعداد زیادی از مدال‌های کشوری و استانی و منطقه‌ای را از آن خود کرده تا بگوید نا‌شنوایی مانعی برای کسب موفقیت نیست. او در حالی خود را برای مسابقات آینده آماده می‌کند که هر روز کلاس‌های فشرده درسی‌اش را نیز می‌گذراند.

زهرا با وجود اینکه در محله‌ای زندگی می‌کند که امکانات ورزشی تقریبا مطلوبی دارد، اما از مسئولان می‌خواهد توجه بیشتری به ورزشکاران شود، چرا که به عقیده او تنها امکانات کافی نیست و فرهنگ‌سازی موردی است که باید در این رابطه انجام شود. در میان لوح‌های افتخار زهرا مصاحبه‌ها و گزارش‌هایی که روزنامه‌های مختلف از موفقیت‌هایش در ورزش تهیه کرده‌اند، توجهم را به خود جلب می‌کند. او موفقیت‌های روزمره خودش در زندگی را مرهون پدر و مادر و موفقیت‌های ورزشی‌اش را مدیون خواهر بزرگترش می‌داند. به همین دلیل با خواهر زهرا هم چند کلمه‌ای صحبت می‌کنم.

نسترن خواهر بزرگتر و مربی شنای زهرا

اما نسترن خواهر بزرگ زهرا است که او نیز ناشنوا است. به گفته خودش وقتی به شنا پرداخت، فکر نمی‌کرد به زودی پله‌های ترقی را بپیماید، اما با سعی و تلاش خستگی ناپذیر پس از مدت کوتاهی مربی شنا شد. او سال‌ها مربی زهرا بود و هم اکنون نیز سرمربی تیم ملی شنا و معاون شورای جوانان ناشنوانایان ایران است. نسترن در حالی امروز مشغله‌های زیادی برای خود ردیف کرده که پس از تغییر رشته به تربیت بدنی به عنوان معلم این رشته در سازمان آموزش و پرورش نیز فعالیت می‌کند.

نسترن خواهر بزرگ زهرا سال‌ها مربی بود و هم اکنون نیز سرمربی تیم ملی شنا ایران است

جالب است بدانید نسترن دوست داشت مهندس امور فنی هواپیما شود. او حتی با رتبه قابل توجهی در این رشته قبول شد، اما رئیس دانشگاه به او گفت؛ یک فرد ناشنوا در این کار فنی به کار گرفته نمی‌شود، با وجود این انگیزه خود را از دست نداد، و فوق دیپلم کامپیوتر گرفت، اما بعد از آن به تحصیل در رشته تربیت بدنی پرداخت و کارشناسی‌اش را در این رشته دریافت کرد.

دوست دارم دکتر قلب شوم. اما لازم است، دکتر قلب هر صدایی را بشنود!

زهرا نیز که از یادآوری خاطره‌ای خنده اش گرفته می‌گوید: در مصاحبه‌های قبلی‌ام گفته بودم علاوه بر ادامه رشته ورزشی‌ام دوست دارم دکتر قلب شوم. هنوز هم دوست دارم، اما فهمیده‌ام باید رشته‌ای را ادامه دهم که منطبق با توانایی هایم باشد چرا که دکتر قلب لازم است هر صدایی را بشنود.

من مطمئنم در هررشته‌ای که ادامه دهم، موفق می‌شوم چرا که به جای استراحت سعی می‌کنم تلاش کنم، چیزی که مادرم از ابتدا به ما آموزش داد. زهرا و نسترن بار‌ها و بار‌ها به تلاش‌ها و آموزش‌های پدر و مادرشان در کسب موفقیت‌هایشان اشاره می‌کنند. آنها امروز جزو چهره‌ها و ورزشکاران سرشناس محله اندیشه‌اند و تقریبا همه هم محلی‌ها آنها را می‌شناسند. دو خواهر موفق ناشنوا، بی‌آنکه فقر شنوایی آنها را از ادامه راه باز دارد!

*این گزارش آذر سال ۹۰ در شماره ۴ شهرآرامحله منطقه ۱۰ چاپ شده است.