زنان ورزشکار

کاراته کمک کرد منیره نصیری از افسردگی پس از فوت پدرش بیرون بیاید و برای ادامه زندگی و تحصیل در دانشگاه انگیزه پیدا کند. جوان آن روزها، بی‌آنکه بداند در آغاز مسیری پرافتخار ایستاده بود.
در میانه دهه ۸۰، در گوشه‌ای از سایت بانوان بوستان ملت، فعالیت خودجوش گروه ورزشی کوچکی آغاز شد که کمی بعدتر «نایریکا» نام گرفت؛ به معنای برگزیده و پسندیده! حالا این گروه ورزشی فراتر از ورزش در کارهای خیر و فعالیت‌های اجتماعی مشارکت دارند.
سمانه افخم یکی از مربیان کبدی شهرمان است که بدون چشمداشت، استعداد‌های جوانی مانند آیناز فرامرزی را پیدا می‌کند و کبدی را از پایه به آنها می‌آموزد. او حالا به‌عنوان مربی تیم ملی فعالیت می‌کند و همراه آنها مدال نقره بازی‌های آسیایی ناگویا را کسب کرده‌ است.
بالغ‌بر ده‌سال است که زیرزمین مسجد شجره محله چهنو به محلی برای برگزاری ورزش صبحگاهی بانوان تبدیل شد‌ه‌است.این جلسات برای آنها فقط یک تمرین یک‌ساعته ورزشی نیست؛ اینجا کنار هم اوقات خوشی دارند.
صبح دوشنبه، ۲۰مهر ۱۳۹۴ پزشکان با حقیقت تلخی روبه رو می‌شوند؛ خون ریزی مغزی. ریحانه را به اتاق عمل می‌برند. جراحی ساعت‌ها طول می‌کشد و بعد از آن، ریحانه به هوش نمی‌آید و سرانجام جمعه۲۴ مهر، پزشکان مرگ مغزی ریحانه را تأیید می‌کنند.
سکینه‌خانم ۹۲ سال دارد، سنی که برای خیلی‌ها یادآور استراحت و کم کردن فعالیت‌هاست، اما او هنوز دلش می‌خواهد از جایش بلند شود، حرکت کند و در میان جمع باشد. می‌گوید: یادش به‌خیر، در گذشته فکر می‌کردم کو تا پیری، اما یک‌دفعه دیدم پیر شدم.
ریحانه کریمی می‌گوید: بار‌ها با چشمان اشک بار رو به آسمان گفتم: خدایا، با این سالن‌های غیراستاندارد و دست خالی چطور با غول‌های جهان رقابت کنم؟ اما مادرم هر روز در گوشم تکرار می‌کرد: ریحانه، تو می‌توانی؛ نباید بشکنی.
مریم قنبری پای ورزش را به محله جاهدشهر باز کرد. او مدرک لیسانس تربیت بدنی بیش از ۲۲ سال است در آموزش و پرورش فعالیت می‌کند و در تبدیل فضای یک مهدکودک به باشگاه ورزشی نقش موثری داشت.
تیم تنیس‌روی‌میز توان‌یابان منطقه ۱۱، یکی از تیم‌های قدرتمند در دوره اخیر مسابقات محلات بود که در هر دو کلاس «ایستاده» و «نشسته» مقام‌های زیادی را کسب کرد. درکنار این کاپ قهرمانی رقابت‌ها هم به آن‌ها رسید.
نسرین شاهی در بیست‌و‌هشت‌سالگی به‌عنوان یکی از هفت رکورددار تپانچه کشور در جامعه ورزش معلولان درخشید. شاهی که به «ملکه تپانچه جهان» شهره است، مدال نقره مسابقات پاراتیراندازی جهان را کسب کرد.
هنگامه در بیست‌سالگی، نه‌تنها به یکی از ستاره‌های بی‌بدیل این رشته تبدیل شده، بلکه با پوشیدن لباس تیم ملی، نام خود را به عنوان اولین دختر ژیمناست ایرانی اعزامی به مسابقات آسیایی در تاریخ این رشته ثبت کرده است.
نجمه بازرگان فوتسال را زیر نظر پدرش که یکی از مربیان خوب تیم‌های محلات استان است، آغاز کرده و در سال ۸۴ اولین مدرک مربیگری خود را کسب کرد. او اکنون مدرک مربی گری B فوتسال را دارد.
زهره سادات شهابی از سال ۷۹ رشته کونگ‌فو را در بخش کونگ‌فوتوآ به طور حرفه‌ای آغاز کرده و در این مدت، موفق به کسب عناوین و مقام‌های قهرمانی زیادی در سطح مسابقات مشهد و خراسان رضوی شده است.
خانواده «رضایی» را می‌توان به عنوان الگو معرفی کرد. خانواده‌ای تمام‌قد ورزشی که همگی‌شان در رشته شنا سرآمد هستند. همه اعضا این خانواه از مربیان شنای نمونه شهرمان هستند.
زهرا رجعتی نوجوان ۱۵ ساله‌ای است که توانسته با کمر‌بند نارنجی، یعنی ابتدایی‌ترین کمر‌بندی که به یک کاراته‌کا ارائه می‌شود، پس از ۶ ماه تمرین، به مقام سوم کاراته در رده نوجوانان کشور دست یابد.
گروه نشاط یکی از بزرگ‌ترین و پربرنامه‌ترین گروه‌های ورزشی پارک ملت است و کمتر کسی است که در این پارک بزرگ این گروه ورزشی صبحگاهی را نشناسد. این گروه شامل ۱۵۰ زن و ۵۰۰ الی ۶۰۰ مرد است.
دیدن برنامه عصر جدید و بچه‌هایی که استعداد و توانایی‌های خود را در قالب حرکات مختلف ورزشی نشان می‌دادند سبب شد تا یسنا مقیمی‌زاده در رشته ژیمناستیک ثبت‌نام کند و همین مسیر او را تا مقام دوم استانی رساند
فاطمه فقیرمحمدی‌کاریزی قهرمان کشور در رشته پاراتنیس است. او از سال ۸۷ وقتی که ۱۳ سال داشت توانست به عنوان یک ورزشکار درجه اول در رشته تنیس روی میز افتخارات زیادی را به دست آورد.
آرزو حجی‌پور یکی از بانوان کونگ فوکار منطقه ۷ است که عناوین زیادی در سطح استان و کشور دارد. این بانوی موفق ۲۴ سال دارد و از ۱۳ سالگی ورزش را شروع کرده است.
هاجر قدوسی قهرمان مسابقات آمادگی جسمانی است و بار‌ها در مسابقات استانی این رشته مقام به دست آورده است، او همچنین سال‌ها به عنوان یک از بانوان رزمی کار رشتته کاراته را دنبال کرده و درآن هم عنوان دار است.