۱۰ سال ورزش صبحگاهی در مسجد شجره

بالغ‌بر ده‌سال است که زیرزمین مسجد شجره محله چهنو به محلی برای برگزاری ورزش صبحگاهی بانوان تبدیل شد‌ه‌است. خانم‌های محله‌های اطراف که مکان مناسبی برای ورزش و تفریح ندارند، از چهنو گرفته تا محمدآباد، صبح‌ها خودشان را به زیرزمین مسجد می‌رسانند تا ورزش کنند.

آنها حضور در جلسات صبحگاهی اینجا را با هیچ برنامه‌ای عوض نمی‌کنند. این جلسات برای آنها فقط یک تمرین یک‌ساعته ورزشی نیست؛ اینجا کنار هم اوقات خوشی دارند، گفت‌و‌گو می‌کنند، دوستان جدید پیدا می‌کنند و بعد با حال بهتری، روز را آغاز می‌کنند.

مطلب مرتبط یادگاری‌های مریم عنایی برای والیبال مشهد

شروع روز با حال خوب

از همان بالای پله‌ها، صدای مربی به گوش می‌رسد. پله‌ها را پایین می‌روم و وارد زیرزمین مسجد می‌شوم؛ جایی که حدود چهل‌خانم دور‌تا‌دور فضا، دایره‌وار کنار هم ایستاده‌اند و حرکات ورزشی را تکرار می‌کنند. هماهنگی دست‌ها و پا‌ها و همراهی جمعی‌شان، فضای مسجد را پرجنب‌وجوش کرده‌است. شاید اینجا یکی از پرجمعیت‌ترین کلاس‌های ورزش صبحگاهی این محدوده باشد.

اما چه چیزی باعث شده‌است این تعداد از بانوان، صبح‌هایشان را با حضور در این کلاس آغاز کنند؟ برای یافتن پاسخ، منتظر می‌مانم تا تمرین به پایان برسد و فرصتی برای گفت‌و‌گو با آنها پیدا کنم.

زینت نعمتی یکی از بانوانی است که چهار‌سال است در این جمع حضور دارد. او که مسئول تربیت‌بدنی بسیج پایگاه شجره هم هست، بخش مهمی از استقبال بانوان از این جلسات را به تأثیر ورزش بر روحیه آنها مربوط می‌داند؛ «اینجا عموما خانم‌ها خانه‌دار هستند و صبح و شب مشغول کار‌های خانه‌اند. همان اول صبح که از خانه بیرون می‌زنند، اینجا با همسایه‌ها صحبت می‌کنند و ورزش می‌کنند و با حال خوب روزشان را شروع می‌کنند. این موضوع خیلی در روحیه‌شان تأثیر دارد.»

تأثیر ورزش در روحیه بانوان

معصومه صادقی یکی دیگر از بانوان این جمع است که دختر کوچکش را همراه خودش به کلاس می‌آورد. او صبح‌ها بعد‌از خوردن صبحانه و راهی‌کردن همسرش، ساعت ۷:۳۰ دست دخترش را می‌گیرد و از انتهای بولوار مصلی راه می‌افتد تا خودش را به زیرزمین مسجد شجره برساند. دو‌سالی می‌شود که در این جلسات شرکت می‌کند، اما به گفته خودش، یک سال است که حضورش جدی‌تر شده و در این مدت حتی یک جلسه را هم از دست نداده‌است.

قبل از آمدن به این جلسات کمردرد داشتم. دست‌هایم رمق نداشت و به‌سختی لباس‌هایم را عوض می‌کردم

او دلیل این استمرار را در تغییر برنامه‌های ورزشی و متنوع‌تر‌شدن تمرین‌ها می‌داند و می‌گوید: یک سال است که مربی ما عوض شده است و ما فقط ورزش نمی‌کنیم. مربی مدیتیشن، یوگا و حرکات اصلاحی هم با ما تمرین می‌کند. اول صبح همین یوگا و مدیتیشن کلی حالم را بهتر می‌کند.

صغری طالبی هفتاد‌و‌پنج‌ساله، مسن‌ترین عضو این جمع است؛ زنی که درباره تغییرات جسمی‌اش بعد از شرکت در این جلسات می‌گوید: قبل از آمدن به این جلسات کمردرد داشتم. دست‌هایم رمق نداشت و حتی به‌سختی لباس‌هایم را عوض می‌کردم. حالا خیلی پرانرژی‌ترم.

بانوان پر‌انرژی

زینب کرمانی، مربی این جلسات، یک سال است که به مسجد شجره می‌آید؛ البته سابقه مربیگری‌اش به حدود بیست‌سال می‌رسد. او در این مدت در مناطق مختلف شهر، کلاس‌های ورزشی شهرداری را برگزار کرده و حالا هم سه روز در هفته به این زیرزمین می‌آید تا همراه بانوان محله ورزش کند.

کرمانی می‌گوید ورزش صبحگاهی مسجد شجره از نظر تعداد شرکت‌کنندگان، پرجمعیت‌ترین کلاسی است که برگزار می‌کند؛ استقبالی که دلیلش را در روحیه و ارتباط خوب بانوان محله با یکدیگر می‌بیند؛ «خانم‌های این منطقه بسیار پرانرژی و خونگرم هستند. ارتباط خوبی با هم دارند و همین ارتباط، انگیزه‌ای شده است برای این دیدار‌ها و ورزش‌کردن‌ها.»

* این گزارش دوشنبه ۲۷ مهرماه ۱۴۰۵ در شماره ۶۹۱ شهرآرامحله منطقه ۵ و ۶ چاپ شده است.