امیرسجاد قهرمان شنای معلولان جهان است

او به معنای واقعی کلمه ثابت کرده که معلولیت، محدودیت نیست. صحبت از امیرسجاد یوسفی‌زاده است. همان که دچار ضایعه نخاعی مادرزادی است، ولی این مشکل را یک حُسن می‌داند و می‌گوید که اصلا روزی به ورزش فکر نمی‌کرده، چه برسد به اینکه قهرمان کشور و صاحب اولین مدال طلایی جوانان جهان در رشته شنا شود.

متولد ۱۳۷۴ و بزرگ‌شده بولوار جمهوری اسلامی در محله کوشش مشهد است. ورزش را از سال ۸۹ به‌صورت حرفه‌ای در رشته شنا شروع کرده، اما حالا و پس از این چند سال، اولین شناگر جوانی به شمار می‌رود که در استان ما لباس تیم‌ملی را به تن کرده است. ماده اصلی او در شنا ۵۰ متر کرال سینه است، اما در مواد ۵۰ متر قورباغه هم مدال کسب کرده است. امیرسجاد به دنبال اولین موفقیتش در اردیبهشت ۸۹ به تیم ملی دعوت و سپس صاحب مدال طلای جهانی این رشته شد.

مطلب مرتبط معلولیت فاطمه سروری‌زاده در پی اشتباه پزشکی رقم خورد

قهرمان کشور در ۵۰متر قورباغه

با برخوردی صمیمی، دعوتمان را برای حضور در تحریریه شهرآرامحله می‌پذیرد و وقتی روبرویمان می‌نشیند و با اولین سؤالمان در مورد حضورش در عرصه ورزش مواجه می‌شود، لبخندی می‌زند و می‌گوید: خیلی اتفاقی به ورزش علاقه‌مند شدم. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم ورزشکار شوم. یک روز که در خانه بودم، دوست پدرم که مسئول یکی از استخر‌های مشهد است، به من گفت که برای تیم استان مسابقات انتخابی برگزار می‌شود. من هم به استخر رفتم و در تست انتخابی تیم استان شرکت کردم. مربی‌ای که آن زمان از من تست گرفت، آقای ضیایی بود. او از اینکه من دست‌های بلند و قوی داشتم خیلی خوشش آمد. پس از قبولی در آن تست، من عضو تیم استان شدم.

بعد از آن، در مسابقات کشوری که در قم برگزار شد، مدال طلا و یک برنز در مواد ۵۰ متر قورباغه و ۵۰ متر کرال سینه کسب کردم که این دو مدال انگیزه مرا بیشتر کرد. یوسفی‌زاده می‌افزاید: یک روزی اصلا فکر نمی‌کردم قهرمان شوم، اما الان در مسابقات قهرمانی جهان اولین مدال کاروان کشورم را به دست آورده‌ام و این خیلی به من انگیزه و روحیه می‌دهد.

دراولین مسابقات یک مدال طلا و یک برنز در مواد ۵۰ متر قورباغه و ۵۰ متر کرال سینه کسب کردم

در رشته ۵۰ متر کرال پشت به طلای جهانی دست یافتم

این جوان ملی‌پوش معلول استان درخصوص مسابقات جهانی و کسب مدال طلایش در این رقابت‌ها می‌گوید: در مسابقات قهرمانی جهانی جوانان که در کشور جمهوری چک برگزار شد، در رشته ۵۰ متر کرال پشت به طلای جهانی دست یافتم. این اولین مسابقات و مدال من، اولین مدال طلا برای ایران بود، چون تا آن زمان تیم‌ملی در رده جوانان نداشتیم.

نام‌آور طلایی کشورمان با لبخندی می‌گوید: زمانی که به مدال طلا رسیدم، حس عجیبی داشتم. مسئولان ورزشی هم استقبال خوبی از من در فرودگاه کردند، اما برای پرداخت مبلغی جزئی که به ما وعده داده‌اند، هنوز اقدامی نکرده‌اند.

وی درباره سطح رقابت‌ها نیز اضافه می‌کند: سطح مسابقات خیلی بالا بود و تیم‌هایی از کشور‌های آمریکا، لهستان و برزیل در این رقابت‌ها حضور داشتند و مقام‌های دوم و سوم را کسب کردند. باید بگویم که ایران هم در این مسابقات خیلی خوب ظاهر شد و مقام‌های خوبی را کسب کرد.

دوست دارم در المپیک شنا کنم

وی به امکانات ورزشی محله‌اش اشاره می‌کند و می‌افزاید: محله‌ای که در آن زندگی می‌کنیم، از نظر امکانات برای ورزش، صفر است. البته مشکلی هم نیست. چراکه برای ورزشکاران سالم، امکانات نیست، برای معلولان که دیگر جای خود دارد! وی ادامه می‌دهد: مشهد فقط یک استخر استاندارد برای تمرین دارد و آن یا اجاره داده شده یا دراختیار عموم قرار دارد. معلولان به لحاظ شرایطی که دارند به رسیدگی‌های مناسب‌تری نیاز دارند.

این ورزشکار طلایی منطقه ما درباره دلایل موفقیتش می‌گوید: پشتکار، تمرین‌های مداوم و داشتن مربی دلسوز و فداکار از موثرترین دلایل موفقیتم بود. او که موفقیت‌هایش را مدیون زحمات پدر و مادرش می‌داند، در رابطه با آرزویش می‌گوید: مهم‌ترین آرزویی که دارم، راهیابی به المپیک است و می‌دانم که روزی به آرزویم می‌رسم.

*این گزارش سه شنبه، ۲۷ تیر ۹۱ در شماره ۱۳ شهرآرامحله منطقه ۷ چاپ شده است.