نوشته های مریم دهقان در سایت مشهد چهره

همه چیز از شب یلدای ۱۴۰۴ شروع شد که حدود بیست دختر نوجوان تا صبح، کنار هم گفتند و شنیدند و خندیدند و خاطره آن شب در ذهنشان عمیقا حک شد. بانی این مراسم فاطمه رمضانی بود که خبر تولد هیئتی دخترانه به نام «نورالزهرا (س)» را آن‌شب داد؛ هیئتی که تنها هدفش ایجاد حال خوب برای دخترهاست.

محفل انس با قرآن هیئت متوسلین به امام‌زمان (عج) از سال ۱۳۹۰ در محله مهرآباد شکل گرفته است و اعضای اصلی آن را پسران ده تا بیست‌و‌پنج‌ساله تشکیل می‌دهند؛ محفلی پرشور که از دل آن، قاریان و ذاکران خوب اهل‌بیت (ع) برخاسته‌اند.

سیداحمد موسوی می‌گوید: یک دوست هیئتی‌مان پرسید اگر صبحانه بیاورم، می‌توانید شنبه‌های‌ام‌البنین (س) را اینجا راه بیندازید؟ ما هم گفتیم بله و الان نزدیک به چهار ماه است که هر شنبه، سفره توسل به حضرت‌ام‌البنین (س) در بوستان شب‌بو پهن می‌شود.

زهرا براتی می‌گوید: وقتی ما به این محله آمدیم، خداراشکر بیشتر خانه‌ها حمام داشت، اما حمام عمومی که به «ننه‌قربان» معروف بود، هنوز سرپا بود و یکی‌دوبار اینجا آمدم. الان بخشی از آن را ورثه بازسازی کرده‌اند و قسمتی از آن هنوز دست‌نخورده ولی کهنه و قدیمی و متروکه شده است.

مهدی جعفری می‌گوید: آن‌سال‌ها انتهای محمدآباد مستقیم به خیابان عماریاسر و جاده قدیم طرق می‌رسید و پارکینگ درشکه‌ها و گاری‌ها طرف صدمتری بود؛ که مردم را تا پنجراه پائین خیابان می‌بردند.

تنها چیزی که در خانه مادرشهید غلامعلی باغبان عوض شده، نبود خودِشهید است که حالا در یک قاب عکس در دست کبری خانم جا خوش کرده و با او درددل می‌کند. می‌گوید: بچه‌ام خیلی مظلوم و عاقل بود.

سیدجواد عبدی اولین پسر خانواده بود که بعداز هفده‌سال در عملیات والفجر ۸، جان خود را تقدیم اسلام و دفاع از وطن کرد. پدر شهید می‌گوید: سیدجواد می‌گفت «امام دستور داده است و باید برویم. من به خاطر ناموس و این خاک می‌روم.»

ماجرای شکل‌گیری دوره قرآن فاطمه خانم زارعی به پانزده‌سال پیش برمی‌گردد. می‌گوید: خانم‌ها از احساس افسردگی می‌گفتند دعایی به ما یاد بده تا حالمان خوب شود. می‌گفتم دعای خاصی بلد نیستم، اما بیایید به شما قرآن درس بدهم از افسردگی نجات پیدا می‌کنید.

یک روضه خانگی در محرم سال۱۳۷۹، شروع آشنایی آمنه جونابادی و زهره رنجبر می‌شود؛ آشنایی‌ای که کم‌کم رنگ رفاقت می‌گیرد. چند‌سال بعد، سکینه فنایی هم به جمعشان اضافه می‌شود. حالا این سه همسایه، سال‌هاست در شادی و سختی کنار یکدیگرند.

محله مهدی‌آباد، پنجاه‌دختر هشت‌تا‌هجده‌ساله عزمشان را جزم کرده‌اند تا با پول تو‌جیبی و عطر حلوا زیباترین میزبانی را برای زائران پیاده در روز‌های پایانی ماه صفر رقم بزنند.