وارد کوچه سجادی ۴ شدیم، خانه‌ای بزرگ که بر سر در آن نوشته شده بود: «حسینیه منزل مرحوم شیخ محمدتقی بجنوردی»، تاسیس ۱۲۹۰ هجری قمری. تاریخ حک‌شده روی آن توجه ما را بیشتر به خودش جلب کرد.
خواهر شهید اسدی می‌گوید: وقتی محمد شهید شد، نیت کردم خانه‌ام را تبدیل کنم به حسینیه. وقتی از همسرم برای نام این مکان مشورت گرفتم، «بیت‌السکینه (س)» را پیشنهاد کرد.
حسینیه موسی‌بن‌جعفر (ع) ۱۰۵ سال قبل توسط دو نفر از سینه‌زنان هیئت‌های بالا‌خیابان برای نورانی‌ترکردن چراغ مجالس ائمه (ع) راه‌اندازی شد. آن دو با همراهی پنج نفر دیگر، نام پدر امام‌رضا (ع) را برای هیئت خود انتخاب کردند.
خانه مرحوم آیت‌الله مرعشی، به‌جز دهه اول محرم، در بقیه ایام سال هم پناهگاه هر روز نیازمندان است.
حالا ۱۰ سال از راه‌اندازی حسینیه کودک جامعه‌الحسین (ع) می‌گذرد و در‌راستای آن مهد قرآنی هم اینجا برپا شده است.
فروغ مقدس که اهالی محله او را با نام خانمِ بهار می‌شناسند، این روزها همسایه دیوار‌به‌دیوار حوزه علمیه حضرت خدیجه(س) است. مکانی علمی و فرهنگی که در سندش نام مادر او به‌عنوان واقف قید شده است.
مجمع احیای غدیر با این نگاه که اگر تربیت اصولی و هدایت‌شده از کودکی شکل بگیرد، پایدارتر و ثمربخش‌تر است، هیئتی تشکیل داده که مختص کودکان و نوجوانان است.
حسینیه کرمانیها که دو قرن پیش توسط پناهندگان به امام‌رضا (ع) شکل گرفت هنوز برای سوگواری امام‌حسین (ع) خیمه کشی می‌کند.
یکی از باشکوه‌ترین‌مراسمی که در سومین روز شهادت سید و سرور شهیدان، حسین‌بن‌علی(ع)، در مشهد برگزار می‌شود، مراسم تعزیه‌خوانی و شبیه‌خوانی حسینیۀ کرمانیها است.
صفر شاکری در‌خلال ساخت حسینیه با چالش درخت توت مواجه شد، اما در شرایطی که همگی موافق قطع درخت بودند، دلش نیامد و آن را قطع نکرد.
خیابان وکیل‌آباد ۶۴، «شهید‌دوستکام» نام گرفته‌است و در محله اقبال قرار دارد؛ خیابانی که از سمت دیگر به پیروزی۷۹ می‌رسد و سکونت نخستین اهالی آن به اوایل دهه۶۰ برمی‌گردد.
حسینیه کربلایی‌ها تنها حسینیه‌ای در مشهد است که هم سرویس بهداشتی رایگان و شبانه‌روزی دارد و هم آب‌جوش صلواتی دست زائران می‌دهد.
نوغان ۵ در گذشته به کوچه چهل خانه معروف بود، زیرا فقط چهل پلاک مسکونی در آن وجود داشت. این کوچه طولانی‌ترین فرعی نوغان بود.
حسینیه رحیمیان قربانی غفلت مسئولان این حوزه شد؛ خانه‌ای قدیمی که ۱۶ شهریور ۱۳۸۳ ثبت‌ملی شد و در چندماه گذشته معماری داخلش، از کف تا سقف، با حضور چندین بنا به‌صورت غیرقانونی و در روز روشن تغییر داده شد.
پدر شهید امجدی دوست داشت کاری کند که خانه پدری‌اش در جوار بارگاه حضرت‌رضا (ع) آباد شود و همیشه زنده و پویا بماند.
بیش‌از هزار مستعد حفظ قرآن و حدود دویست حافظ در محله خاتم‌الانبیا به مساحت ۳۷۰ هکتار زندگی می‌کنند.
سنت افطاری حسینیه طفلان مسلم‌بن‌عقیل عیدگاه از ۲۱ سال قبل با یک نان و تخم‌مرغ ساده سرگرفت و تاکنون تعطیل نشده است.
یکی از این آیین‌های هیئت جان‌نثاران پنج باب‌الحوائج در ایام فاطمیه برگزار می‌شود. روز شهادت حضرت‌زهرا(س) چندصدهزار‌نفر از جای‌جای شهر، خود را به این مسجد می‌رسانند و برای عرض تسلیت محضر امام هشتم(ع) به‌سمت حرم مطهر رضوی حرکت می‌کنند.
پیش از احداث بولوار رضوان در خیابان شهید کاشانی12 و تخریب ده‌ها خانه و کوچه، یک فرعی وجود داشت که سر آن به ته‌پل‌محله می‌خورد و انتهایش کوچه حمام‌باغ بود. بخشی از آن در جریان خیابان‌کشی جدید از بین رفت و بر باقی‌مانده‌اش در سه سال گذشته نام شهید قانعی نشست. آن‌طور که حافظه پیر محله، آقای مؤذنی، یاری می‌کند، در هفتادهشتاد سال قبل به‌نام کوچه مسجد حمام‌باغ (فاطمیه هراتی‌ها) معروف بود.
غلامحسین ابراهیم‌آبادی حتی زمان مصاحبه هم طاقت نمی‌آورد که بنشیند و دستش به قالی بند نباشد؛ دست بر پشت قالی روی دارش می‌کشد. شصت سال هم‌نشینی با فرش آن‌قدر به او آموخته است که نتواند در روزگار کهن‌سالی هم دست از آن بشوید. یک دار قالی 2در3 که از کف تا سقف خانه‌اش را گرفته، جلو یکی از پنجره‌های خانه‌اش برپا کرده است تا شاید جبران کارگاه‌های دیجور و نمور کودکی‌اش بشود.