منطقه ۴ - صفحه 63

منطقه ۴

پاتوق طلبه‌های مشهد

محله طلاب از معروف‌ترین محله‌های منطقه ۴ است که بسیاری نام منطقه را به این محله می‌شناسند. پیشینه نام‌گذاری این محله به سکونت طلبه‌های مشهدی در طلاب برمی‌گردد. محله تلگرد در منطقه ۴ قطب جاروبافی مشهد است. بسیاری از شهروندان این محله، جاروبافی را از بزرگان خود به ارث برده‌اند و امروزه جارو‌های تولیدی‌شان را به گوشه‌وکنار ایران می‌فرستند. یکی‌دیگر از محصولات تولیدی این منطقه کیف است. خیابان‌های «وحید» و «شهید حسینی‌محراب»، بورس تولید کیف است و بسیاری از زائران این خیابان را برای خرید کیف انتخاب می‌کنند. بازار خطی شهید مفتح، بازار مانتو ایثار، مجتمع تجاری فردوسی، بازار طلا و جواهر و... از جمله بازار‌های منطقه ۴ است که مشتریان پروپا‌قرصی از گوشه‌وکنار ایران و جهان دارد. گلشور، قدیمی‌ترین گورستان عمومی مشهد، که امروز بوستان بهشت بر روی آن قرار گرفته است، در این منطقه قرار دارد. بیشترین جمعیت این منطقه در بافت کم‌برخوردار ساکن‌اند، بافتی که حاشیه شهر محسوب می‌شود. منطقه چهار شهرداری مشهد سال ۱۳۷۳ تاسیس شده است و در مساحت ۱۳۴۲ هکتاری آن ۲۶۲ هزار نفر زندگی می‌کنند.

طبرسی‌شمالی‌۱۳ پنج سه‌راه و دو چهارراه دارد؛ از این معابر، چهارمسیر به باغ سرهنگ راه دارد که قدیم به کوچه‌باغ معروف بوده و اکنون به بوستان اقاقیا تبدیل شده است.
معصومه کاهانی می‌گوید: من هم مثل هم‌سن‌و‌سال‌هایم تفریح می‌کنم، تلویزیون می‌بینم، سفر می‌روم، در فضای مجازی گشت‌وگذار می‌کنم اما همه اینها روی حساب است و هیچ‌کدام را بی‌رویه انجام نمی‌دهم.
عمق نیاز منطقه به فعالیت‌های جهادی، سید‌محمدرضا انبایی‌حسینی را که در رشته ریاضی فیزیک تحصیل می‌کرد، به این باور رساند که باید انتخاب رشته‌های مهندسی در دانشگاه را بی‌خیال شود.
رضا اسدی معتقد است: شفا همیشه در جسم نیست. گاه شفا در پذیرش است، گاه در قدرت عمل است و گاه در آگاهی. شاید معلولیت من حکمت خدا بود تا من خودم را قوی‌تر کنم.
حسینیه حضرت ابوالفضل (ع) حدفاصل پنج‌تن ۶۲ و ۶۴ یکی از مراکز چهارگانه کانون‌های فرهنگی‌تبلیغی جهادی بلاغ در نواحی کم‌برخوردار مشهد به شمار می‌رود.
سعید اکرامی می‌گوید: در پانزده‌سالگی به ذهنم خطور کرد که خودم هیئتی راه‌اندازی کنم. جلسات هیئت امام‌سجاد (ع) از همان سال‌۷۶ هر هفته دوشنبه‌شب‌ها برقرار بود.
می‌گوید: مادرم روزی با دلی شکسته نذر کرد که اگر خدا پسری به او بدهد و برایش نگه دارد، اسم حضرت رضا (ع) را رویش بگذارد و او را بفرستد برای خادمی امام رضا (ع).