زهرا فرزانه، مادری است که از ۵ فرزندش دو پسر و یک دختر باقی مانده است. به گفته اهالی محل، اکنون سالهای زیادی است که خانهاش وقف امور خیریه، برگزاری کلاسهای قرآنی و مجالس ائمه اطهار (ع) شده است.
محله کلاهدوز تا پنج سال پس از انقلاب اسلامی، بیشتر باغ بود و بیابان. بسیاری از باغها و زمینهای این محله اوقافی بود و سیدی، اکبری و مولایی از عمده باغداران آن بودند. خیابان مجد از معابر اصلی محله کلاهدوز است که در گذشته پر از میم انگور و باغ توت بود و به «تیبیتی» شهرت داشت. بخشی از مزارع «سرده»، از وقفیات گوهرشاد، نیز در این محدوده قرار داشت.
سیدمهدی علیایی میگوید: محمد ژیان برخلاف خیلی از مداحان امروز که با صدایشان کاسبی میکنند، بدون اینکه یک تکتومانی از این راه پول درآورده باشد، برای دلش خوانده است.
حاج محمدژیان حاجیمحمدی میگوید: مداح خوب باید برای رضای خدا و اهل بیت (ع) کار کند. مبالغ دریافتی برخی مداحان، خلاف سیره اهل بیت (ع) است.
سید علیرضا میری که خود رزمنده دفاع مقدس است، خاطرات شفاهی جاوید (جواد) نظامپور که همرزم سردار شهید محمود کاوه است را به رشته تحریر درآورده است.
حسین جنگی، کهنهسرباز ساکن محله کلاهدوز یکی از سربازانی بود که در عاشورای سال۱۳۳۷ همراه با دسته ارتش به صف عزادارن پیوست.
حسن دهشیری صاحب گرمابههای قدیمی «کارون» و «الماس» میگوید: آب مصرفی گرمابه الماس از قناب رکنآباد بود و به دلیل گوارایی و کیفیت خوبش طرفداران بسیاری داشت.
خیابان تورج نزدیک پنجاهسال قدمت دارد. این خیابان در گذشته پر از باغ سیب و هلو بود. به گفته قدیمیهای این معبر، همه باغها بهجز زمینی که برای مسجد وقف شده بود، متعلقبه سرهنگی به نام طهماسبی بود.