امیررضا پورطیبی نانوفیلتری با پسماندهای لیفی صنایع نساجی میسازد، که میتواند در صنایع مختلف مانند نساجی، پسابهای کارخانهها را تسویه کند.
خدیجۀ دانش، بانوی خیرخواه و حامی حیوانات، با همکاری شهرداری مشهد توانسته است کابوسِ سگکُشی را پایان دهد.
احمد غروبی، یکی از شهروندان محله جاهدشهر با استفاده از روشهای خلاقانه و ابتکاری خود با استفاده مجدد از آب شرب مصرف شده خانواده درختان زیادی را پرورش داده است.
علی کشمیری، حامی سرسخت حیوانات و محیطزیست برای مشهد ایدههای نویی در سر دارد.
ساعت ۶:۳۰ صبح با بهصدا درآمدن بوقی، همسرم بر سر کار میرفت و ظهر ساعت ۲ با بهصدا درآمدن بوق، ما میفهمیدیم که کار تمام شده است.
در جستوجوی درختان کهنسال دیار خراسان، به یک فهرست ۹ عددی رسیدیم که هیچکدام از آنها در مشهد قرار ندارند.
نازنین مهربان نوجوانی که مقام استانی اسکیت و ژیمناستیک دارد، در پاکسازی طبیعت مشارکت میکند.
انتخاب طرح کره زمین با آن هوای دودآلود اطراف و پرندهای که بالهایش را انسانها بستهاند نگاه داوران را معطوف به خود کرد تا اثر «مژگان شادکامی» رتبه نخست این رقابتها را از آن خود کند.
امیرعلی برومند، دانشجوی مهندسی محیطزیست دانشگاه فردوسی دغدغههای محیطزیستیاش را با نگاهی هنرمندانه بیان میکند.
فائزه مهدیپناه و بابک منتظری زوج هنرمندی هستند که آثار هنری پاپیهماشهشان با کاغذهای بازیافتی در دستان هنرمندشان خودنمایی میکند.
زوج محله وحید با کاشت گل و آموزش نگهداری از گیاهان به علاقهمندان، سرزندگی را تکثیر میکنند.
تربت حیدریه برای اردشیر ریاحی همان مدینه فاضلهای است که همه ایدههای شهرسازی خود را آنجا اجرا میکند.
صفر شاکری درخلال ساخت حسینیه با چالش درخت توت مواجه شد، اما در شرایطی که همگی موافق قطع درخت بودند، دلش نیامد و آن را قطع نکرد.
پروژههای کشتپارک و رودپارک که قرار بود سال ۱۴۰۰ به پایان برسند، همچنان نیمهکاره ماندهاند.
مشهد بهویژه در گزارشهای برجایمانده از اواسط حکومت قاجار، شهری کثیف است با نفسی تنگآمده از بوهای نامطبوع که گلوی زندگی مردمش را انواع بیماریها گرفته است و فشار میدهد.
دکتر محمد رضوانی که از سال ۶۷ دبیر کل «جمعیت سبز بینالملل» است، تمام دغدغهاش طراوت دادن و شادابی به شهر و کشوری است که در آن زندگی میکند.
وقتی تعداد بطریهای آب مصرفی ورزشکاران باشگاه در خیابان نسترن محله سجاد زیاد شد، زهرا غیور بهعنوان یکی از گردانندگان این باشگاه، به فکر تفکیک زباله افتاد. از همان موقع، این فرهنگ در خانوادهاش نهادینه شد. حالا دو سال از آن ماجرا میگذرد. او اکنون با نرمافزار بازیافت بهخوبی آشناست و استفاده از آن را به مادر و خواهرهایش هم توصیه کرده است.
زهرا از مادرش آموخته بود که نباید چیزی را که دوباره قابل استفاده است، دور بیندازد. به همین دلیل از همان روزهای اول کارش تفکیک زبالههای محل کارش را به عهده گرفت. او که مدیر فروش است، به مدیر شرکتشان پیشنهاد داد بهجای دورریختن کاغذها، آنها را تفکیک کنند. این پیشنهاد با استقبال مدیر روبهرو شد. بیش از دو سال از آن موقع میگذرد. حالا تفکیک در این شرکت قانون شده است.
میترا محمدی پیش از اینکه فعالیتهای داوطلبانه خود در حوزه محیطزیست را شروع کند، در این حوزه افتخارات متعددی کسب کرده است. میگوید: درباره این اختراع مفید برای طبیعت، دو ثبت اختراع در کشور مالزی داشتیم و بعد از آن هم من با کار بیشتر روی این طرح، یک اختراع در ایران ثبت کردم. البته متأسفانه بهواسطه هزینه زیاد، هنوز راکتورهای مخصوص اینکار را نتوانستهایم برای تولید پلاستیکهای زیستی در کشورمان بهشکل انبوه برسانیم.
فرشته تقیزاده، مدیرعامل انجمن «دیدهبان آب، هوا و زمین» کفش آهنین به پا کرده تا سربازی باشد برای دفاع از ذره ذره خاک وطن.