هلنا فاضلی، مقام اول منطقه‌ای مسابقات پژوهش‌سرا‌ها را کسب کرده است. او می‌گوید: من عاشق تحصیل در رشته مهندسی هوا فضا هستم اما متأسفانه امکان تحصیل در این رشته برای مهاجران افغانستانی وجود ندارد.
دختران کلاس ششم مدرسه شهیدجعفری گلشهر نه‌تنها بیش از صدبیت شاهنامه فردوسی را حفظ کرده‌اند، که این ایده سرآغاز مطالعه، پژوهش و رؤیاپردازی این دختران برای آینده‌ای درخشان شده است.
لیلا محمدزاده می‌گوید: دل‌خوشی ما این است که به‌عنوان مثال ببینیم دانش‌آموزی که ابتدای سال سلام نمی‌کرد یا به مهمانی نمی‌رفت، حالا دارد با دیگران ارتباط برقرار می‌کند. شاید یکی از دستاورد‌های بزرگ ما همین حمایت‌های روحی و روانی‌مان باشد.
من کوچک‌ترین فرد آن مکتب بودم -شاید آن وقت، حدود پنج‌سالم بود- و، چون هم خیلى کوچک بودم، هم سید و پسر عالم بودم، این آقاى «ملّامکتبى»، صبح‌ها من را کنار دست خودش مى‌نشاند.
سهیلا رکنی، آموزگار موفق زبان انگلیسی است که در محله راه آهن زبان تدریس می‌کند، معتقد است بی هدفی در زندگی مرگ تدریجی است.
سید‌جواد عطار‌حسنی، معلمي‌که روزنامه‌نگار هم هست می‌گوید: من نان کلماتم را می‌خورم. همه معلم‌های دنیا و آموزگاران زمانی موفق هستند که بتوانند از کلماتشان بهترین استفاده را بکنند.
حسینیه حضرت ابوالفضل (ع) حدفاصل پنج‌تن ۶۲ و ۶۴ یکی از مراکز چهارگانه کانون‌های فرهنگی‌تبلیغی جهادی بلاغ در نواحی کم‌برخوردار مشهد به شمار می‌رود.
حسین مرادی می‌گوید: بیشتر دانش‌آموزان، امکان شرکت در کلاس‌های آموزشی یا جبرانی را ندارند؛ چون پرداخت هزینه این کلاس‌ها از توان بیشتر خانواده‌ها خارج است.
تانک‌های رژیم برای مقابله‌با جمعیت، آماده تیراندازی بودند. من و مادرم پا به فرار گذاشتیم. بعد‌از دویدن در چند خیابان، ناگهان دیدیم در یکی از کوچه‌های اطراف حرم به نام «آسیابان» هستیم. درِ بیشتر خانه‌ها برای پناه دادن به مردم مبارز، باز بود.
رضا عطاریان می‌گوید: همیشه دوست داشتم از حال‌واحوال و سرنوشت دانش‌آموزانم باخبر شوم. دیدن دانش‌آموزان قدیمی که حالا بزرگ شده و مو سفید کرده‌اند، برایم عجیب و باورنکردنی است.
لیلا محمدزاده که مدیر مدرسه سوم شعبان ۲ و برگزار‌کننده این نمایشگاه است، می‌گوید: تاکنون برای معلولان بازارچه دایر شده است، اما تابه حال بازارچه مخصوص ناشنوایان ندیده بودم؛ به‌همین‌دلیل تصمیم گرفتیم محصولات این بچه‌ها را نیز در بازارچه‌ای به نمایش بگذاریم.
مرحوم علی‌محمد برادران‌رفیعی، مدیرعامل کانون فرهنگی قلم، که در پاریس درس روانشناسی خوانده بود اولین دکتر روانشناسی در مشهد شد.
اشرف کسرائیان‌فر معلم حاشیه شهر مشهد می‌گوید: بچه‌های اینجا آرزوهای بزرگی در سر دارند و با دست‌های خالی برای به‌دست‌آوردن آنها می‌جنگند. بسیاری از آنها در کمتر از بیست‌سال خودشان را از صفر به صد رسانده‌اند.
اینجا کلاس ریاضی است، اما برخلاف روال معمول، دانش‌آموزان برای ورود به رشته ریاضی و حضور در این کلاس سر‌و‌دست می‌شکنند. چرایش هم برمی‌گردد به معلم متفاوت آن که بچه‌ها را عاشق ریاضی کرده است.
نازنین‌زینب مؤمن، دانش‌آموز پایه پنجم و از ساکنان محله رسالت است. تیر ۱۴۰۱ ورزش ووشو را شروع کرده و در این مدت با شرکت در سی‌مسابقه افتخارات متعددی به دست آورده است.
کافه گل نرگس که به همت علی‌محمد برادران افتخاری افتتاح شده، پاتوقی دخترانه است برای کتابخوانی، دورهمی و حتی تدریس درس کمک آموزشی.
پژوهش سرای علامه طباطبایی پلی بین مدرسه و دانشگاه است که در آن دانش آموزان فراتر از مباحث تئوری که در مدرسه آموخته اند، به صورت عملی و کابردی نیز با فناوری‌های جدید آشنا می‌شوند.
رضا ریوندی، معلم نمونه مشهدی خوب می‌داند برای اینکه روی دانش‌آموزان تاثیر داشته باشد باید در درجه نخست آنها را بشناسد و ویژگی‌های روحی‌شان را بداند. باید بداند علی امروز چه غصه‌ای دارد، محمود چرا درس را فرانمی‌گیرد؟
هنرستان هنرهای زیبای پسران مشهد از سال ۷۲ افتتاح شده، اما از سال ۸۴ در خیابان ادیب ۳۳ قرار دارد تا به‌عنوان مکانی ثابت میزبان علاقه‌مندان به هنر نه تنها از سراسر مشهد، بلکه از سایر شهرستان‌های استان باشد.
پروفسور مجید میرزا وزیری نفر اول کنکور کارشناسی ارشد بوده، دکترای «آنالیز» دارد، عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی است و خانه ریاضی را در مشهد برپا کرده است.