«کافه نقاشان» محلی است که نقاشان ساختمان مشهد در آن دور هم جمع میشوند و در فرصتی که هنوز صاحبکاری برای نقاشی کردن خانهاش به سراغشان نیامده است، گل میگویند و گل میشنوند.
در گوشهای از صحن، چایخانه کوثر برپاست؛ چایخانهای که از اواخر دوره کرونا راه افتاد تا استکانی چای تقدیم زائران کند و خستگی راه را از تنشان بگیرد. اینجا در گرمای تابستان، استکانهای شربت بیدمشک به جان زائران صفا میبخشد.
اصل بوته چای از آسیای شرقی است، اما از دوران مظفرالدینشاه به کوشش شاهزاده محمدمیرزا، ملقب به کاشفالسلطنه(شاهزاده قاجاری) در ایران نیز کشت شد و محمدمیرزا با آوردن نهال چای از هند و کشت آن، پایهگذار این محصول در ایران میشود.
مسجد بلال در محله خیرآباد، فضایی برای پذیرایی دائمی از اهالی ایجاد کرده است.
ناصر ایروانی میگوید: با یک دستگاه ملخی و یک اُفسِت، کار را آغاز کردم. آن روز با چهار نفر شروع کردم و امروز با سخت کوشی که داشتم توانستهام مجموعه کاملی از یک چاپخانه را به وجود آورم.
راهاندازی چایخانه حضرت زهرا (س) آغاز مسیری متفاوت برای نوجوانان محله رسالت شد. سه سال است که شبهای جمعه درِ چایخانه را باز میکنند. این چایخانه کوچک و ساده، برکات زیادی برای محل داشته است.
حاج قربانعلی غلامی معروف به حاجی قهوهچی، ۴۶ سال است که کار استخراج سنگها از کوه های خلج را انجام میدهد. تنها دارایی او کافهای با ۶۲ سال قدمت به نام خلج واقع در روستایی به همین نام است.
محمدصدرا دهستانی سهسالی میشود افتخار خدمت در چایخانه قاسمبنالحسن (ع) نصیبش شده است. میگوید: قبلا هروقت ایستگاههای صلواتی را میدیدم، آرزو میکردم یک روز من هم در این ایستگاهها خدمت کنم.
خادمان نوجوان سهسالی میشود که بهاتفاق دوستانشان در مناسبتهای ملی و مذهبی، بساط چایشان را با شوق و ذوق برپا میکنند و یک استکان چای داغ دست مردم میدهند.